ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း / ၂၂ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၀
ဒီေန႔ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခုံမွာ ေတြးေခၚမႈႏွစ္ရပ္နဲ႔ ပဋိပကၡကုိ အထင္ရွား ေတြ႔ေနရပါတယ္။
လူ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲမွာ ပဋိပကၡဆုိတာ အမ်ားႀကီးရွိတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္အခါလုိက္လုိ႔ တခုေသာ ပဋိပကၡဟာ အဓိက ေရွ႕တန္းေရာက္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ တရားပါ။ အခုလည္း ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရး ေတြးေခၚမႈေတြထဲမွာ အဓိက ေရွ႕တန္းေရာက္ေနတဲ့ ပဋိပကၡေတြထဲမွာ စစ္အုပ္စုအုပ္စုိးမႈေအာက္မွာ ဆက္လက္လုပ္ကုိင္သြားရင္း တုိင္းျပည္ကုိ တုိးတက္ေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္လုိ႔ရတယ္ဆုိတဲ့ ေတြးေခၚမႈနဲ႔ စစ္အုပ္စုအုပ္စုိးမႈေအာက္မွာ ဆက္ၿပီး သြားေနလုိ႔ကေတာ့ တုိင္းျပည္ဟာ တုိးတက္ေကာင္းမြန္လာမွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့ ေတြးေခၚမႈတုိ႔ရဲ႕ ပဋိပကၡဟာ အဓိက ဆုံခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။
မွန္ပါတယ္။ ဒီေန႔တည္ရွိေနတဲ့ ပါတီအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ လူပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ အထက္မွာေျပာဆိုခဲ့တဲ့ စကားလုံးေတြအတုိင္း ဒီအေတြးအေခၚေတြကုိ ေဖာ္ျပတာ၊ ေျပာဆုိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ့္နည္းနဲ႔ကုိယ္ ေဖာ္ျပၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က ဒီအတုိင္း တုိက္႐ုိက္ေျပာမယ္၊ တခ်ဳိ႕က ေကြ႔ပတ္ေျပာမယ္၊ တခ်ဳိ႕က သကာလူးၿပီးေျပာမယ္၊ တခ်ဳိ႕က ေစာင္းပါးရိပ္ေျခေျပာမယ္။ အလားတူပဲ နအဖစစ္အစုိးရရဲ႕ ဒီမုိကေရစီေအာက္မွာ ဒုတိယအမ်ဳိးအစား အေတြးအေခၚ ရွိသူေတြကေတာ့ ကုိယ့္အေနအထားနဲ႔ကုိယ္ သတိထားေျပာၾကရပါတယ္။ သဘာ၀က်စြာပဲ ျပည္တြင္းမွာေနသူနဲ႔ ျပည္ပမွာေနသူတုိ႔ဟာလည္း ေျပာၾကားပုံ၊ တင္ျပပုံေတြ ျခားနားၾကပါတယ္။
စစ္အစုိးရလက္ေအာက္မွာ ဆက္လက္လုပ္ကုိင္သြားရင္း တုိင္းျပည္ကုိ တုိးတက္ေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္သြားႏုိင္မယ္ဆုိတဲ့ ေတြးေခၚနည္းကုိ ကုိင္စြဲထားသူေတြထဲမွာ “အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးမွာ တပ္မေတာ္၏ဦးေဆာင္မႈအခန္း”ဆုိတာကုိ တင္ေနၾကသူေတြ၊ “၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒမွာ ဒီမုိကေရစီအတြက္ အာမခံခ်က္ေတြ အျပည့္အစုံ မပါေပမယ့္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျပဳျပင္ယူသြားမယ္” လုိ႔ဆုိသူေတြ၊ “ေျခတလွမ္းရရ၊ ႏွစ္လွမ္းရရ ယူထားရမယ္” လုိ႔ ဆုိသူေတြ၊ “ဒီအခ်ိန္မွာ လူထုတုိက္ပြဲစကားေျပာသူေတြဟာ မုိက္႐ူးရဲေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးသူငယ္နာ မစင္သူေတြ”လုိ႔ ေျပာေနသူေတြ၊ “အျခားအစားထုိးစရာနည္းလမ္းေတြမရွိဘဲေရြးေကာက္ပြဲကုိဆန္႔က်င္ျခင္းသည္ ေလလုံးထြားျခင္းသာျဖစ္သည္” လုိ႔ဆုိသူေတြ၊ ေလမတူေသာ္လည္း အေျခခံစိတ္သေဘာထားတူသူေတြ အားလုံးပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ စိတ္သေဘာထားဆုိတာက လာေတာ့မယ့္ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ေထာက္ခံတာကုိ ဆုိလာတာျဖစ္ပါတယ္။
တဖက္မွာကေတာ့ နအဖ ဒီလုိလုပ္ေနပုံမ်ဳိးကုိ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ဆုိတာရဲ႕ ေအာက္မွာျဖစ္ေစ၊ ေရြးေကာက္ပြဲကတဆင့္ပဲျဖစ္ေစ၊ တျခားဘယ္နည္းနဲ႔ပဲျဖစ္ေစ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္သြားတာကုိ ဆန္႔က်င္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကုိ စစ္အုပ္စုရဲ႕ အရိပ္ၾသဇာေအာက္က လုံး၀လြတ္ကင္းတဲ့ အစုိးရတရပ္ ေပၚထြက္ေရးအတြက္ လုံးပန္းရမယ္လုိ႔ဆုိသူေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါကုိ ျပည္ပမွာ ေနထုိင္သူေတြသာ ဒီအတုိင္းတုိက္႐ုိက္ ေျပာဆုိႏုိင္ၾကပါတယ္။ ျပည္တြင္းမွာေနတဲ့လူေတြကေတာ့ အၿမီးရွိတဲ့လူေတြ ရိပ္မိၾကေနာ္ဆုိတာမ်ဳိးေလာက္ပဲ အလြန္ဆုံးေျပာႏုိင္ပါတယ္။
အခုတင္ျပေနတာဟာ ေတြးေခၚမႈျပႆနာျဖစ္ပါတယ္။ သာမန္အယူအဆတခုကိစၥကုိ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ပိုမုိနက္႐ႈိင္းစြာ အျမစ္တြယ္ေနတဲ့ဟာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အယူအဆအားလုံးတုိ႔ရဲ႕ အေျခခံ အစျပဳရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ လူရဲ႕ ေတြးေခၚမႈဆုိတာ သူခ်ည္းသီးျခား တည္ရွိေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ခံသမုိင္း၊ ျမစ္ဖ်ားခံရာ စသျဖင့္ ရွိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ့ အဲဒီအထိ တင္ျပေဆြးေႏြးဖို႔ မသင့္ေသးဘူးထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚေနတာေတြကုိပဲ တင္ျပသြားပါမယ္။
ဒီေတြးေခၚမႈႏွစ္မ်ဳိးရဲ႕ ဆုံခ်က္ေနရာဟာ နအဖရဲ႕ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒနဲ႔ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ၿပီး အယူအဆအရ အေျခခံအားျဖင့္ ညႇိမရတာဟာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးမွာ စစ္တပ္ရဲ႕အခန္းက႑ဆုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ဒီေန႔ ႏုိင္ငံေရးရဲ႕စံ၊ မွတ္ေက်ာက္လုိ႔ ဆုိရင္ မမွားဘူးထင္ပါတယ္။
အခုအခါမွာ အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ေစ၊ လူပုဂၢိဳလ္တဦးခ်င္းျဖစ္ေစ ႏုိင္ငံေရးစကားေတြ ေ၀ေအာင္ေျပာေနၾကပါတယ္။ လူၾကားေကာင္းမယ့္ ေ၀ါဟာရမွန္သမွ်လုိလုိကုိ အသုံးျပဳေနၾကတာပါ။ “တုိင္းရင္းသားစည္းလုံးညီၫြတ္ေရး၊ေစ်းကြက္စီးပြားေရး၊ဒီမုိကေရစီေရး”စတာေတြကုိ လုိလားေထာက္ခံပါေၾကာင္း အဖြဲ႔အစည္းတုိင္း၊ လူတုိင္းလုိလုိပဲ ေျပာၾကေရးၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအသံရွင္ေတြကုိ အထက္က စံ-မွတ္ေက်ာက္နဲ႔ တင္ၾကည့္လုိက္ရင္ ဘီလူးစည္း လူ႔စည္း ကြဲသြားတာ ေတြ႔ရပါမယ္။ အဲဒီကိစၥေတြအေပၚ ဘယ္လုိသေဘာထားသလဲလုိ႔ ေျဖခုိင္းလုိက္ရင္ ရပ္တည္ခ်က္အမွန္ဟာ ေပၚထြက္လာမွာပါ။
ျမန္မာျပည္ႏုိ္င္ငံေရးမွာက ႏုိင္ငံေရးေ၀ါဟာရေတြကုိ လက္တလုံးျခားအသုံးခ်ၾကတဲ့ အစဥ္အလာသာမက လူနာမည္၊ အမွတ္အသားစတာေတြကုိလည္း ကိုယ့္အတြက္၊ ကုိယ့္ပါတီအတြက္ အသုံးခ်ေလ့ရွိတာဟာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးကတည္းကလုိ႔ ဆုိရမလုိပါပဲ။ ဖဆပလေတြဟာ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္တဲ့အခါမွာ မဲပုံးေပၚမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း႐ုပ္ပုံကုိ တင္ထားပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း႐ုပ္ပုံကုိ အသုံးခ်ၿပီး မဲေတာင္းတာပါ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ အဲဒီတုန္းက သႀကၤန္တခုမွာ သံခ်ပ္ထုိးၾကေတာ့ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း သနားစရာ-သူ႔ခမ်ာ မဲပုံးတံဆိပ္”လုိ႔ ေအာ္တာ ၾကားခဲ့ရဖူးပါတယ္။ အလားတူပဲ ဒီတခါ နအဖရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲမွာလည္း ခေမာက္တံဆိပ္ကုိ ေမာင္ပုိင္စီးခ်င္တာ၊ ျမန္မာတမ်ဳိးသားလုံးက ပုိင္ဆုိင္တဲ့ ခြပ္ေဒါင္းအလံကုိေတာင္မွ ကုိယ္မဲရေရးအတြက္ မဲပုံးတံဆိပ္အျဖစ္ အသုံးခ်ခ်င္တာ စတဲ့ မ႐ုိးသားတဲ့ ႀကံစည္မႈေတြကုိ ေတြ႔ရတယ္မဟုတ္ပါလား။ ဒါတင္မက တခ်ဳိ႕ဆုိရင္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ လမ္းခြဲခဲ့ၿပီးတာေတာင္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ နာမည္နဲ႔ဂုဏ္ကုိ အသုံးခ်ႏုိင္ေအာင္ ေျပာဆုိေနတာလည္း ၾကားရပါတယ္။ ဒီေတာ့ သူတုိ႔ဘာသာသူတုိ႔ ဘာခေမာက္ပဲေဆာင္းေဆာင္း၊ ဘာအလံပဲထူထူ အထက္ကကိစၥေေတြအေပၚ ဘယ္လုိသေဘာထားသလဲလုိ႔ ေမးလုိက္ရင္ သဲကြဲသြားမွာပါ။
ထပ္ေျပာပါမယ္။ ပထမအမ်ဳိးအစားေတြးေခၚမႈကုိ နအဖစစ္အုပ္စုထိပ္သီးေတြက လက္ခံသေဘာက်ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒုတိယအမ်ဳိးအစားေတြးေခၚမႈကုိေတာ့ သူတုိ႔က အႀကီးအက်ယ္ မုန္းတီးဆန္႔က်င္ပါတယ္။ ဒီလုိ နအဖထိပ္သီးေတြရဲ႕ သေဘာထားကုိက ဒီ စံ၊ မွတ္ေက်ာက္ကုိ အတည္ျပဳေနတာလုိ႔ေျပာရင္ ရမယ္ထင္ပါတယ္။
စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတာက ပထမအမ်ဳိးအစား ေတြးေခၚမႈရွိသူတခ်ဳိ႕က ဒီေန႔ႏုိင္ငံေရးမွာ ျပည္သူလူထုကုိ လိမ္လုိ႔ရႏုိင္မယ္လုိ႔ ထင္ေနၾကတာပါပဲ။ လိမ္လုိ႔မရမွန္း သူတုိ႔သိတဲ့အခါက်ေတာ့ ကိစၥေတြက ေနာက္က်ကုန္ၿပီဆုိတာကုိ ေတြ႔ၾကရပါလိမ့္မယ္။
