ျမန္မာျပည္ အခ်ိန္

သတင္းသစ္မ်ားမတင္နုိင္တာကိုနားလည္ေပးႀကပါ။ C-Box လည္း ပိတ္ထားပါတယ္။

donderdag 25 februari 2010

ျမန္မာအသင္း အာရွဖလားဝင္ခြင့္ ဆံုး႐ႈံး

ဆလိုင္း ဟံသာစန္း
ၾကာသပေတးေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၅ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၉ နာရီ ၄၆ မိနစ္ .
နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ AFC Challenge Cup – 2010 အႀကိဳဗိုလ္လုပဲြစဥ္တြင္ ေျမာက္ကိုရီးယား အသင္းကုိ ယမန္ေန႔က ဂိုးျပတ္ ႐ႈံးနိမ့္ခဲ့သျဖင့္ ျမန္မာအသင္း၏ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ အာရွဖလားဝင္ခြင့္ အဆံုးသတ္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။
ၿပိဳင္ပဲြတြင္ ဗိုလ္စဲြသည့္အသင္းသည္ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္တြင္ ကာတာႏိုင္ငံ၌ က်င္းပမည့္ အာရွဖလား ေဘာလံုး ၿပိဳင္ပဲြသို႔ တိုက္႐ိုက္ဝင္ေရာက္ခြင့္ ရရွိမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း သီရိလကၤာႏိုင္ငံ ကိုလံဘိုၿမိဳ႕၌ ေျမာက္ကိုရီးယား အသင္းႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ရာ ၅ ဂိုး ဂိုးမရွိျဖင့္ ႐ႈံးနိမ့္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
“ေျမာက္ကိုရီးယားက ကမၻာ့ဖလားေတာင္ ေျခစစ္ပဲြေအာင္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံဆိုေတာ့ ေဘာလံုး အဆင့္အတန္းခ်င္းက သိပ္ကြာပါတယ္။ ကိုယ့္ထက္ သမၻာေရာ၊ ကစားအားေရာ ပိုေကာင္းတဲ့ အသင္းကို ႐ႈံးရတဲ့အတြက္ အရမ္းေတာ့ ဝမ္းမနည္းမိပါဘူး။ အုပ္စုတက္ၿပီး ဆီမီး (အၾကိဳဗိုလ္လုပဲြ) ေရာက္တာကိုပဲ ေက်နပ္ရမွာပါပဲ” ဟု ဂိုးလ္ အားကစားဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာ ဦးကိုကိုၾကီးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
သီရိလကၤာ ကိုလံဘိုၿမိဳ႕ရွိ ဆူဂါသာဒါဆာ (Sugathadasa) ကြင္း၌ ေျမာက္ကိုရီးယားက ျမန္မာဘက္သို႔ ပထမပိုင္း ၆ မိနစ္၊ ၁၂ မိနစ္ႏွင့္ ၁၃ မိနစ္တို႔တြင္ ၃ ဂိုး၊ ဒုတိယပိုင္း ၇၃ မိနစ္ႏွင့္ ၈၅ မိနစ္တြင္ ၂ ဂိုး သြင္းယူခဲ့သည္။ ဂိုးမ်ားကို ခ်ဳိးခ်ဳိလ္မန္းက ၂ ဂိုး၊ ခ်ဳိေျမာင္ဟို၊ ပတ္ေဆာင္ခ်ဳိႏွင့္ ကင္ေဆာင္ေယာင္တို႔က ၁ ဂိုးစီ သြင္းယူခဲ့ၾကသည္။
“ဖလားေတာ့ ရေစခ်င္တာေပါ့။ ႐ႈံးသြားေတာ့လည္း ဘာတတ္ႏိုင္မလဲ။ ဒါေပမဲ့ အရွက္ေျပ ေခ်ပဂိုးေလး ၁ ဂိုးေလာက္ေတာ့ ရသင့္တယ္ ထင္တယ္ဗ်ာ” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ျမန္မာ ေဘာလံုးပရိသတ္တဦးက ေျပာသည္။
၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္အတြင္း ျမန္မာေနရွင္နယ္လိဂ္ ေပၚေပါက္လာေသာ္လည္း ကလပ္အသင္းမ်ားသည္ ႏိုင္ငံ့လက္ေရြးစင္ အသင္းကို အေထာက္အကူ မျပဳႏိုင္ေသးေၾကာင္း ဝါရင့္ အားကစား ကေလာင္ရွင္ ခင္ေမာင္ေထြး (ပ်ဥ္းမနား) က ဆိုသည္။
“ခုေခတ္က ပါဝါ (ခြန္အား) ေရာ၊ အျမန္ႏႈန္းေရာ သံုးၿပီး ကစားရတဲ့ေခတ္။ သူမ်ားႏိုင္ငံက ကစားသမားေတြက ေဘာလံုးသမားပံု ေပါက္တယ္။ ဒီက ကေလးေတြက မိနစ္ ၇ဝ ေက်ာ္ရင္ မေဆာ့ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ကစားအား က်ၿပီ” ဟု သူက ေျပာသည္။
AFC Challenge Cup - 2010 ကို ကိုလံဘိုတြင္ ယခုလ ၁၆ ရက္ေန႔မွ ၂၇ ရက္ေန႔အထိ က်င္းပေနၿပီး ျမန္မာလက္ေရြးစင္ ေဘာလံုးအသင္းသည္ အုပ္စု - က တြင္ အိမ္ရွင္ သီရိလကၤာ၊ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္၊ တာဂ်ကစၥတန္ ႏိုင္ငံတို႔ႏွင့္ တအုပ္စုတည္း က်ေရာက္ခဲ့သည္။
အုပ္စုအဆင့္ ပဲြစဥ္မ်ားတြင္ အိမ္ရွင္ သီရိလကၤာကို ၄ ဂိုး ဂိုးမရွိ၊ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ကို ၂ ဂိုး ၁ ဂိုးျဖင့္ အႏိုင္ရရွိခဲ့ၿပီး၊ တာဂ်စ္ကစၥတန္ကို ၃ ဂိုး ဂိုးမရွိျဖင့္ ႐ႈံးနိမ့္ခဲ့ကာ အုပ္စု ဒုတိယျဖင့္ အၾကိဳဗိုလ္လုပဲြ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။
“ဒီၿပိဳင္ပဲြမွာ ထူးျခားတာတခု ေတြ႔ရတာကေတာ့ အရင္တုန္းက ပဲြေတြလို ရန္ျဖစ္တာတို႔၊ အနီကဒ္နဲ႔ အထုတ္ခံရတာတို႔ မေတြ႔ရဘူး။ အ႐ႈံးကို လက္ခံတတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိုးတက္မႈေတာ့ ေတြ႔လာရတယ္” ဟု ခင္ေမာင္ေထြး (ပ်ဥ္းမနား) က ေျပာသည္။
ျမန္မာလက္ေရြးစင္ အသင္းသည္ ယခုလ ၂၇ ရက္ေန႔ ေန႔လည္ ၃ နာရီခဲြ (သီရိလကၤာစံေတာ္ခ်ိန္) တြင္ ဆူဂါသာဒါဆာ (Sugathadasa) ကြင္း၌ အုပ္စုပဲြစဥ္တြင္ ႐ႈံးနိမ့္ထားသည့္ တာဂ်စ္ကစၥတန္ လက္ေရြးစင္ အသင္းႏွင့္ တတိယေနရာလုပဲြ ယွဥ္ၿပိဳင္ကစားရမည္။
ထိုပဲြစဥ္အၿပီးတြင္ ေျမာက္ကိုရီးယားအသင္းႏွင့္ အၾကိဳဗိုလ္လုပဲြ ပထမပဲြစဥ္တြင္ တာဂ်စ္ကစၥတန္အသင္းကုိ ၂ ဂိုး ဂိုးမရွိျဖင့္ အႏိုင္ရရွိခဲ့သည့္ တာမင္နစၥတန္အသင္းတို႔ ဗိုလ္လုပဲြ ဆက္လက္ယွဥ္ၿပိဳင္မည္ျဖစ္သည္။
ျမန္မာအသင္းသည္ အာရွဖလား ေဘာလံုးၿပိဳင္ပဲြသို႔ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္တြင္ တၾကိမ္ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ဖူးၿပီး ယင္းႏွစ္တြင္ ဒုတိယဆု ရရွိခဲ့သည္။
ျမန္မာအသင္း၏ နည္းျပခ်ဳပ္မွာ ဦးတင္ျမင့္ေအာင္ျဖစ္ၿပီး လက္ေထာက္နည္းျပမ်ားမွာ ဦးမ်ဳိးလိႈင္ဝင္းႏွင့္ ဦးစိုးမိုး၊ ဂိုးနည္းျပမွာ ဦးေအာင္ေက်ာ္ေက်ာ္ျဖစ္ကာ အသင္းေခါင္းေဆာင္မွာ မ်ဳိးမင္းထြန္း ျဖစ္သည္။
ယခုလ ၃ ရက္ေန႔တြင္ ကမၻာ့ေဘာလံုးအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (FIFA) က ထုတ္ျပန္ခဲ့သည့္ ကမၻာ့အဆင့္ ရပ္တည္ခ်က္၌ ျမန္မာအသင္းသည္ အဆင့္ ၁၄၁ တြင္ ရပ္တည္လ်က္ရွိသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ား၏ ေဘာလံုးအဆင့္အတန္းကို အမီလိုက္ရန္ႏွင့္ လက္ေရြးစင္ အသင္း ေအာင္ျမင္ရန္ ထြားက်ဳိင္းကာ အရပ္အေမာင္းေကာင္းမြန္သည့္ ခႏၶာကိုယ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲ လူငယ္မ်ားကို ေဘာလံုးအကယ္ဒမီေက်ာင္းမ်ားတြင္ စနစ္တက် ေကၽြးေမြးျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း အားကစား ကေလာင္ရွင္က ဆိုသည္။
“၃ ႏွစ္ေလာက္ အားလံုးဝိုင္းၿပီး လူငယ္ေသြးသစ္ ေမြးျမဴတာကို တြန္းလုပ္လိုက္ရင္ ျမန္မာအသင္း ရလဒ္ေတြ ျပန္တက္လာမယ္လို႔ က်ေနာ္ ယံုတယ္။ ဒါကေတာ့ ကလပ္ပိုင္ရွင္ သူေ႒းေတြရဲ႕ ကလပ္အသင္းေတြနဲ႔ ေဘာလံုး အကယ္ဒမီေတြကိုပဲ အားကိုးရမွာပဲ” ဟု သူက ေျပာသည္။

ဗဟိုဦးစီးအဖဲြ႔ဝင္ ၁၀၀ ဦးကို အန္အယ္ဒီ CEC အတည္ျပဳ

ဖနိဒါ
ၾကာသပေတးေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၅ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၉ နာရီ ၂၂ မိနစ္ .
ခ်င္းမုိင္ (မဇိၩမ)။ ။ ပါတီဗဟုိဦးစီးအဖြဲ႔ (CC) အဖြဲ႔ဝင္ ဦးေရ ၁ဝဝ ကုိ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔ CEC က ယေန႔ အတည္ျပဳလုိက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ျပည္နယ္ႏွင့္ တုိင္းမ်ားမွ ေရြးခ်ယ္ေပးပို႔သည့္ ဗဟုိဦးစီးအဖြဲ႔ဝင္ လ်ာထားစာရင္းမ်ားကုိ CEC အဖြဲ႔က ပါတီစည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းႏွင့္ ကိုက္ညီသူမ်ား ျဖစ္ေစရန္ ယခုလ ၂၂ ရက္ေန႔မွ စတင္၍ စိစစ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ယေန႔တြင္ အတည္ျပဳလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ အဆုိပါ CC အဖြဲ႔ဝင္ အမည္စာရင္းမ်ားကုိ ပါတီ ဥကၠ႒ ဦးေအာင္ေရႊထံသုိ႔ မနက္ျဖန္တြင္ ပုိ႔ေပးၿပီး အတည္ျပဳခ်က္ ရယူၿပီးေနာက္ လာမည့္လ ပထမပတ္တြင္ အၿပီးသတ္စာရင္း ထုတ္ျပန္ႏုိင္မည္ဟု အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဗဟိုသတင္းႏွင့္ ျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႔ တာဝန္ခံ ဦးခင္ေမာင္ေဆြက ဆိုသည္။
“ဒီေန႔ အၿပီးသတ္သေဘာမ်ဳိးေတာ့ ေရြးၿပီးသြားၿပီ။ စုစုေပါင္း ၁ဝဝ ကုိေတာ့ အတည္ျပဳလုိက္ၿပီ။ ဥကၠ႒ သေဘာထား ရယူရဦးမယ္။ CEC အေနနဲ႔ကေတာ့ အတည္ျပဳလုိက္ၿပီ” ဟု CEC အဖြဲ႔ဝင္လည္းျဖစ္သူ ဦးခင္ေမာင္ေဆြက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
ဗဟုိဦးစီးအဖြဲ႔ဝင္ လ်ာထားစာရင္းမ်ားကုိ ယခုလ ၁၆-၁၇ ရက္ေန႔တြင္ ဗဟုိသုိ႔ တင္ျပခဲ့ၾကသည္။
အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ကုိ CEC အဖြဲ႔ဝင္ ၂ဝ ဦး၊ ဗဟုိဦးစီးအဖြဲ႔ဝင္ CC ကုိ ၁ဝဝ ဦးမွ ၁၂ဝ သာ ထားရွိမည္ဟု သတ္မွတ္ခဲ့ၿပီး၊ ဗဟုိဦးစီးအဖြဲ႔ လ်ာထားဦးေရမွာ ၁ဝဝ ေက်ာ္ ရွိခဲ့သည္။
ပါတီ ပုိမုိက်စ္လစ္ ေတာင့္တင္းရန္ႏွင့္ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ထိေရာက္စြာ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ရန္ “ဗဟုိဦးစီးအဖြဲ႔” ကုိ ဖြဲ႔စည္းျခင္း ျဖစ္သည္ဟု အန္အယ္ဒီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ထုတ္ျပန္ထားသည္။
အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေပၚ သစၥာရွိသူ၊ အရည္အခ်င္းရွိသူ၊ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႏွင့္ မကင္းမကြာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနသူ၊ မူဝါဒမ်ားအတုိင္း ရပ္တည္ေနသူ၊ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ စည္းကမ္းအရ အေရးယူခံေနရသူ မျဖစ္ေစရ စသည့္ မူအတုိင္း စိစစ္ေရြးခ်ယ္ေၾကာင္းလည္း ပါတီတာဝန္ရွိသူမ်ားက ေျပာၾကသည္။
၁၉၉ဝ ခုႏွစ္အတြင္း စတင္ဖြဲ႔စည္းစဥ္က CC အဖြဲ႔ဝင္ ဦးေရ ၈ဝ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း ၁၉၉၇ ခုႏွစ္တြင္ အဖြဲ႔ဝင္ အမ်ားအျပားကုိ အာဏာပုိင္မ်ားက ဖမ္းဆီးခဲ့သျဖင့္ ယေန႔တုိင္ထိ ပါတီလုပ္ငန္းမ်ား ေဖာ္ေဆာင္ရာတြင္ ၾကံ႕ၾကာမႈမ်ား ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
(ကိုဝိုင္း တည္းျဖတ္သည္။)

ဆရာၾကီး အီၾကာေကြး၏ စာအုပ္မ်ား လႉဒါန္း

မင္းသက္
ၾကာသပေတးေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၅ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၉ နာရီ ၁၂ မိနစ္ .
ရန္ကုန္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ကြယ္လြန္သူ စာေရးဆရာၾကီး အီၾကာေကြး စုေဆာင္းက်န္ရွိခဲ့ေသာ စာအုပ္ေပါင္း ၂ဝဝဝ ေက်ာ္ကို စာအုပ္လႉဒါန္းေရး ေကာ္မတီက နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) ဖြင့္လွစ္ထားသည့္ သုခအလင္း စာၾကည့္တိုက္သို႔ ယေန႔ လႉဒါန္းလိုက္သည္။
ဘာသာေရးက်မ္း၊ ဗုဒၶဝင္က်မ္းမ်ား၊ မဂၢဇင္းမ်ား၊ ရသစာအုပ္မ်ား အပါအဝင္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား စုေဆာင္းခဲ့သည့္ စာအုပ္ ၂ဝဝဝ ေက်ာ္ကို စာအုပ္လႉဒါန္းေရး ေကာ္မတီမွ စာေရးဆရာမ်ားျဖစ္သည့္ ေမာင္ေပၚထြန္း၊ အဏၰဝါစိုးမိုးႏွင့္ ဆရာၾကီး အီၾကာေကြး၏ တပည့္ ၂ ဦးက လာေရာက္လႉဒါန္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
''စာအုပ္ေတြကေတာ့ အမ်ဳိးအစားအစံုပါပဲ။ သူကိုယ္တိုင္ေရးတဲ့ စာအုပ္ေတြေတာ့ လႉဖို႔စာရင္း မလုပ္ရေသးဘူး'' ဟု ဆရာအဏၰဝါစိုးမိုးက အခမ္းအနားတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
သူက ဆက္ၿပီး ''ဆရာအီၾကာေကြး ကြယ္လြန္သြားကတည္းက သူ႔မွာက်န္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြကို လႉဒါန္းဖို႔ ေကာ္မတီတခု ဖြဲ႔ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ အဲဒီမွာ ဆရာေမာင္ေပၚထြန္းပါတယ္၊ က်ေနာ္ ပါတယ္၊ ၿပီးေတာ့
ေသာၾကာစာေစာင္ အယ္ဒီတာပါတယ္၊ ဆရာအီၾကာေကြး တပည့္ ၂ ေယာက္ ပါတယ္။ စာၾကည့္တုိက္ေတြကို လႉမလို႔ ရည္ရြယ္ထားတယ္။ အခုေတာ့ သုခအလင္း ဖြင့္လုိက္ေတာ့ အဆင္ေျပသြားတာေပါ့'' ဟု ေျပာသည္။
စာအုပ္လႉဒါန္းပဲြတြင္ နာေရးကူညီမႈအသင္းက အခမ္းအနားျဖင့္ လက္ခံရယူရာတြင္ အသင္း နာယက စာေရးဆရာမၾကီး ကလ်ာ (ဝိဇၨာ၊ သိပၸံ) က ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာၾကားကာ၊ အသင္း ဥကၠ႒ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား ေက်ာ္သူက ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္း ေပးအပ္ခဲ့သည္။
ဆရာၾကီးအီၾကာေကြးသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး၊ သူေနထိုင္ခဲ့သည့္ ေနအိမ္ကို ေမြးရပ္ေျမျဖစ္ေသာ ဧရာဝတီတုိင္း ဓႏုျဖဴၿမိဳ႕ရွိ က်ဳိကၠလြန္ဗြန္း ေစတီေတာ္ ေဝယ်ာဝိစၥအတြက္ လႉဒါန္းခဲ့သည္။
သုခအလင္း စာၾကည့္တိုက္ကို နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) က ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္ေျမာက္ပိုင္းရွိ အသင္း႐ံုးအေပၚထပ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေမြးေန႔က်ေရာက္သည့္ ယခုလ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ေမာင္ေတာ ေက်းရြာမ်ားတြင္ အလွည့္က် ကင္းေစာင့္

ၿငိမ္းခ်မ္း
ၾကာသပေတးေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၅ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၆ နာရီ ၅၄ မိနစ္ .
ဒါကာ (မဇၩိမ)။ ။ ရခိုင္ျပည္နယ္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္အတြင္း နတ္ျမစ္ကမ္းတေလွ်ာက္မွ ေက်းရြာမ်ားတြင္ ဓားျပမ်ားရန္ကို ကာကြယ္ရန္အတြက္ ယခုလ ၂ဝ ရက္ေန႔မွစ၍ ရြာသားမ်ားကိုယ္တုိင္ အလွည့္က် ကင္းေစာင့္ေနရေၾကာင္း သိရသည္။
တအိမ္လွ်င္ လူတဦးစီျဖင့္ ၅ ဦးပါ ကင္းအဖဲြ႔မ်ားသည္ ညေန ၆ နာရီမွ နံနက္ ၆ နာရီထိ တာဝန္ယူရကာ ၂ ရက္ဆက္တိုက္ ကင္းေစာင့္ရၿပီး မသၤကာဖြယ္ ေတြ႔ရွိပါက ရြာသားမ်ားကုိ တပ္လွန္႔ေပးရျခင္း ျဖစ္သည္။
“ဘယ္သူကမွ တာဝန္ေပးလာတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အလုပ္အကိုင္က အဆင္မေျပရတဲ့ၾကားထဲ ဓားျပေတြက ေသာင္းက်န္းေတာ့ သူတို႔ဒဏ္ကို မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး။ နစက ကိုလည္း အားကိုးလို႔ မရဘူး။ ဓားျပတိုက္တယ္ေဟ့ ဆိုရင္ ေသနတ္ကို မိုးေပၚေထာင္ပစ္တာနဲ႔၊ အရက္မူးၿပီး အိပ္ေနတာနဲ႔၊ နစက ဗိုလ္ၾကီးဆီက ပစ္မိန္႔မရလို႔ ဆိုတာနဲ႔ပဲ ဓားျပေတြကို မဖမ္းလိုက္ႏိုင္ဘူး” ဟု ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ ျပဴးမေက်းရြာမွ ယာအိမ္္မႉး ကိုေအာင္သန္းက မဇၩိမကို ေျပာသည္။
ဧည့္စာရင္းစစ္ကဲ့သို႔ အေယာင္ေဆာင္လာသူမ်ားသည္ ရြာသားမ်ားထံမွ ဓားျပတိုက္ျခင္းသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွ စတင္ခဲ့ၿပီး ယခုႏွစ္ဆန္းတြင္ ပိုမိုမ်ားျပားလာေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ဆုိသည္။
ေဒသအေျခစိုက္ နယ္စပ္ေဒသ စစ္ေဆးေရးႏွင့္ ကြပ္ကဲေရးတပ္ (နစက) မ်ားက ဓားျပရန္ကုိ တာဝန္ယူေျဖရွင္း မေပးရာမွ ပိုမိုအတင့္ရဲလာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ ငခူရေက်းရြာသား ကိုေမာင္ခင္ဝင္းက ေျပာသည္။
ယခုလ ၁၅ ရက္ေန႔ နံနက္ ၁ နာရီခြဲခန္႔တြင္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ အမွတ္ ၅ ရပ္ကြက္ ရယက ဥကၠ႒ ၊ နစက နယ္ေျမ ၇ ျမင္းလြတ္ရြာရွိ ဦးမာမတ္ေတာ္ယုႏွင့္ ဇီးျပင္ေခ်ာင္းရြာရွိ ဆိုကီကာႏိုအာလာမ္ ေနအိမ္တို႔ ဓားျပတိုက္ခံရေၾကာင္း ရခိုင္သတင္းဌာန နိရိဥၥာရာ သတင္းစာမ်က္ႏွာတြင္ ယခုလ ၂ဝ ရက္ေန႔က ေဖာ္ျပခဲ့သည္။
ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ရွိ ကင္းေစာင့္ေနေသာ ေက်းရြာမ်ားတြင္ နတ္ျမစ္ကမ္းေဘးတေလွ်ာက္ ကပ္ပေကာင္း၊ ငခူရ၊ ရြက္ညိဳေတာင္၊ စံပယ္ရင္း၊ သေဘၤာလဟ၊ ရန္ေအာင္ျပင္၊ ၾကိမ္းေခ်ာင္း၊ တမန္းသာ၊ မင္းၾကီးရြာ၊ ေတာင္ၿပိဳ၊ လိပ္ရကုန္ႏွင့္ ျပဴးမေက်းရြာတို႔လည္း ပါဝင္သည္။
ဓားျပတိုက္မႈမ်ားသည္ ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၌ပါ ယခုတေလာ ျဖစ္ပြားေနၿပီး ၿမိဳ႕နယ္တြင္းရွိ ငန္းေခ်ာင္းရြာတြင္ ယခုလ ၂ဝ ရက္ေန႔၊ ေတာင္ဘဇာရြာတြင္ ၂၁ ရက္ေန႔၊ အလယ္သံေက်ာ္ရြာတြင္ ၂၂ ရက္ေန႔ႏွင့္ ျမင္လြတ္ရြာတြင္ ၂၃ ရက္ေန႔က ဧည့္စာရင္းစစ္မ်ား အေယာင္ေဆာင္ကာ ဓားျပတိုက္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။
ဓားျပမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ေမာင္ေတာရဲစခန္းမွ ရဲဝန္ထမ္းတဦးက “က်ေနာ္တို႔လည္း လက္လွမ္းမီွသေလာက္ စံုစမ္းပါတယ္။ ခက္ေနတာ ဓားျပေတြက ဒီဘက္မွာေနတဲ့ လူေတြ မဟုတ္ဘူး။ ညက်ရင္ နတ္ျမစ္ကေန ခိုးဝင္လာတယ္။ တိုက္ၿပီးရင္ တဖက္ႏိုင္ငံကို ျပန္ေျပးသြားတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီျပႆနာက ႏွစ္ႏိုင္ငံနယ္စပ္ အာဏာပိုင္ေတြ ေျဖရွင္းမွရမယ့္ ကိစၥလို႔ ထင္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
နတ္ျမစ္ကို ျဖတ္ကာ ႏွစ္ႏိုင္ငံအၾကား သြားလာေနသူမ်ားပါ ဓားျပတိုက္ခံရၿပီး၊ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ နယ္ျခားေစာင့္ တပ္ BDR က လိုက္လံဖမ္းဆီးသည့္အခါ ျမန္မာဘက္ရွိ ေခ်ာင္းၾကိဳေခ်ာင္းၾကားမ်ားအတြင္း ဝင္ေျပးသျဖင့္ လက္ရဖမ္းဆီးႏိုင္ျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ႏိုင္ငံ နယ္စပ္ၿမိဳ႕နယ္ တကၠနာအတြင္းရွိ ျမစ္နားရြာတြင္ တာဝန္က်သည့္ BDR တပ္သားတဦးက ေျပာသည္။

နယ္ျခားေစာင့္တပ္အေရး ဝ’ ေခါင္းေဆာင္ႏွင့္ စရဖ ေတြ႔ဆံု

ဖနိဒါ
ၾကာသပေတးေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၅ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၆ နာရီ ၄၅ မိနစ္ .
ခ်င္းမုိင္ (မဇိၩမ)။ ။ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းေရး ကိစၥေဆြးေႏြးရန္ စစ္ဖက္ေရးရာ လံုၿခံဳေရး အရာရွိခ်ဳပ္ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးရဲျမင့္ႏွင့္ ဝ’ ျပည္ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးပါတီ (UWSP) ဥကၠ႒ ေပါက္ယူခ်န္းတို႔ ယေန႔ ေတြ႔ဆံုမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဝ’ အရာရွိတဦးထံမွ သိရသည္။
စရဖ အရာရွိခ်ဳပ္ ဒုဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီးရဲျမင့္၊ အေရွ႕ေျမာက္တုိင္းမႉး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္သန္းထြဋ္တုိ႔၏ ေတြ႔ဆံုရန္ ကမ္းလွမ္းမႈကို က်န္းမာေရး အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ဝ’ တပ္ဖြဲ႔ ဥကၠ႒က ၃ ၾကိမ္ ျငင္းဆိုခဲ့ၿပီးေနာက္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း တန္ယန္းၿမိဳ႕တြင္ ယခုေတြ႔ဆံုမႈ ေပၚေပါက္လာျခင္း ျဖစ္သည္။
“ဒီေန႔ ေတြ႔ၾကမယ္။ နာရီအတိအက်ေတာ့ မသိေသးဘူး။ တန္ယန္းကုိ မေန႔က သြားလုိက္ၾကပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ေျပာေနတဲ့ နယ္ျခားေစာင့္တပ္က ဘာအက်ဳိးရွိမယ္လို႔ မေတြ႔ေသးဘူး” ဟု UWSP ၏ လက္နက္ကိုင္တပ္ျဖစ္သည့္ ဝ’ ျပည္ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး တပ္မေတာ္ UWSA မွ ဗုိလ္မႉးတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
ဝ’ တပ္ဖြဲ႔အေနျဖင့္ စစ္အစိုးရ၏ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းေရးပံုစံကိုလက္မခံပဲ တပ္ရင္းကို အေျခခံသည့္ ဝမ္ဟုန္ႏွင့္ ပန္ခမ္း စစ္ေဒသခြဲ ၂ ခုဖြဲ႔ရန္ အပါအဝင္ ယခင္က တင္ျပခဲ့ေသာ အခ်က္ ၉ ခ်က္ကို ေဆြးေႏြးၾကမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဝ’ ဗိုလ္မႉးက ေျပာသည္။
နအဖ ဘက္က လိုလားသည့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ဖြဲ႔စည္းပံုတြင္ တပ္ရင္းတရင္းအတြက္ တပ္သားဦးေရ ၃၂၆ ဦးသာ ထားရွိေစလိုၿပီး ထိုအထဲတြင္ ျမန္မာစစ္တပ္မွ အရာရွိ ၃ဝ ကို ထည့္သြင္းမည္ျဖစ္သည္။
ဒုဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီးရဲျမင့္တုိ႔အဖြဲ႔သည္ ရွမ္းျပည္အေရွ႕ပုိင္း အထူးေဒသ ၄ ေခၚ မုိင္းလားအဖြဲ႔ (အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ မဟာမိတ္တပ္ဖြဲ႔ - NDAA) ႏွင့္ ယေန႔ ညေနပုိင္း၌ ရွမ္းျပည္နယ္ က်ဳိင္းတံုၿမိဳ႕တြင္ ဆက္လက္ေတြ႔ဆံုၾကမည္ဟုလည္း ဆိုသည္။
တ႐ုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္မွ ျမန္မာ့အေရးေလ့လာသူ ဦးေအာင္ေက်ာ္ေဇာ္ကလည္း ဝ’ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔တြင္ ဥကၠ႒ ေပါက္ယူခ်န္း အပါအဝင္ ၇ ဦးခန္႔ျဖစ္ၿပီး၊ မုိင္းလားအဖြ႔ဲမွာမူ ဒုဥကၠဌ ဦးစံေပ့ႏွင့္ ဦးစံလူတုိ႔ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
လက္ရွိ UWSA ဝ ၌ တိုက္ခိုက္ေရးအင္အား ၃ ေသာင္းခန္႔ရွိၿပီး မုိင္းလားအဖြဲ႔ စစ္အင္အားသည္ ၃ ေထာင္ ဝန္းက်င္ရွိသည္ဟု ေလ့လာသူမ်ားက ခန္႔မွန္းၾကသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၈ ရက္ေန႔မွ စတင္၍ စစ္အစုိးရက အပစ္ရပ္တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႔မ်ားကို နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းရန္ ကမ္းလွမ္းခဲ့ၿပီး ယခင္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလကို ေနာက္ဆံုးထား ဆံုးျဖတ္ရန္ ဝ’ တပ္ဖြဲ႔ကို သတ္မွတ္ေပးခဲ့သည္။
UWSA သည္ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ - ဗကပ မွ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ ခြဲထြက္၍ ထိုႏွစ္အတြင္း စစ္အစိုးရႏွင့္ အပစ္ရပ္စဲခဲ့သည္။

(ကိုဝိုင္း တည္းျဖတ္သည္။)

ဦးတင္ဦးႏွင့္ လက္ေတြ႔ျပႆနာ

ရန္ၿငိမ္းေအာင္ (လူငယ္)
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၄ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၂ နာရီ ၃၀ မိနစ္ .
အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ NLD ဒုဥကၠ႒ ဦးတင္ဦး ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာၿပီး အဖဲြ႔ခ်ဳပ္၏ မူလတာဝန္မ်ားကို ျပန္လည္ထမ္းေဆာင္ေနပါၿပီ။ လူငယ္မ်ားက ဘဘဦးတင္ဦးဟု ေခၚၾကေသာ NLD ဒုဥကၠ႒ လြတ္ေျမာက္လာသည္႔ သတင္းသည္ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔၊ ဘဘဦးဝင္းတင္တုိ႔ လြတ္စဥ္မ်ားကေလာက္ ဂယက္ သိပ္မထလွပါ။ မီဒီယာမ်ားကလည္း ယခင္ကိစၥမ်ားတုန္းကေလာက္ အသားမေပးလွပါ။ ကိုမင္းကိုႏိုင္တုိ႔ လြတ္လာၾကစဥ္က၊ အမ်ဳိးသားညီလာခံဆိုတာၾကီးက က်င္းပေနဆဲျဖစ္ၿပီး၊ အေျခခံဥပဒသစ္အတြက္ အေျခခံမူမ်ား ဆိုတာေတြကို မခ်ရေသးပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးေရစီးေၾကာင္းကို တစံုတရာ ေျပာင္းပစ္ႏိုင္စရာ လမ္းေတြ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရွိေသးသည္ဆုိပါစို႔။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ‘၈၈ မ်ဳိးဆက္’ ေက်ာင္းသားမ်ားအေပၚ အားကိုးေမွ်ာ္လင့္ၿပီး လႈပ္လႈပ္ရြရြ ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။
ဘဘဦးဝင္းတင္ လြတ္လာခ်ိန္တြင္ေတာ့ ၂ဝဝ၈ အေျခခံဥပေဒဆုိတာကို အတင္းျပ႒ာန္းၿပီးေနၿပီ။ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပဲြဆိုတာကိုလည္း ေၾကညာၿပီးေနၿပီ။ သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္းႏွင့္ ကုလသမဂၢတုိ႔က ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန္႔ကြက္ေနဆဲျဖစ္သျဖင့္၊ စစ္အစိုးရ၏ ေျခလွမ္းေတြကို ဟန္႔တားရန္ အခ်ိန္ေတြ ရွိေသးသည္ဟု ထင္ၾကၿပီး၊ ဘာေတြမ်ား ျဖစ္လာမလဲဟု စိတ္ဝင္စားခဲ့ၾကပါသည္။ ဘဘဦးဝင္းတင္ကလည္း၊ လြတ္လာကတည္းက ယေန႔အထိ အရွိန္အဟုန္မပ်က္ဘဲ ႐ုန္းကန္လႈပ္ရွားရင္း၊ ေျပာသင့္သည္ ထင္သမွ်ကို ဘာမွ မငဲ့ကြက္ဘဲ ေျပာဆိုေနဆဲျဖစ္ပါသည္။ စစ္အစုိးရကလည္း သူတုိ႔စိုးရိမ္သလို ဆူပူအံုၾကြမႈေတြ ျဖစ္မလာေလေတာ့ ေျပာပေစဟုမ်ား ပစ္ထားသလား မသိပါ။
ဘဘဦးတင္ဦးသည္လည္း၊ ဘဘဦးဝင္းတင္လိုပင္ ခံယူခ်က္ကို ၿမဲၿမံစြာ ကိုင္ထားၿပီး မိမိအယူအဆကို ႐ိုး႐ိုးရွင္းရွင္းႏွင့္ ပြင့္လင္းစြာ ေဖာ္ထုတ္ေျပာဆုိေလ့ရွိသူ ျဖစ္ပါသည္။ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ႏွင့္ တတန္းတည္း ေခါင္းေဆာင္ခဲ့သူ၊ ၁၉၉၅ မွ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္အထိ ၈ ႏွစ္တုိင္တုိင္ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္လူထုႏွင့္ လက္ပြန္းတတီး တသားတည္းေနခဲ့ၿပီး လူငယ္ထု၏ ခ်စ္ခင္ၾကည္ညိဳ ခံရသူျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယေန႔ မ်က္ေမွာက္ႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ကို ေျပာင္းပစ္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္၍ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ မည္သို႔ဆိုေစ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ၿပီးလွ်င္၊ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္အေပၚတြင္ ၾသဇာအရွိဆံုး၊ အဖဲြ႔ဝင္ထု၏ ယံုၾကည္အားထား အၾကည္ညိဳဆံုး ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္ေသာ၊ ဘဘဦးတင္ဦး၏ တုိက္႐ုိက္ေခါင္းေဆာင္မႈကို ျပန္လည္ရရွိျခင္းသည္၊ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္အတြက္ တအားပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၃ ရက္ေန႔ညက လြတ္လာၿပီး၊ ၁၅ ရက္ေန႔ ႐ံုးစတက္သည္ႏွင့္ ဘဘဦးတင္ဦး အရင္ဆံုး စတင္ကိုင္တြယ္ရသည့္ ျပႆနာမွာ၊ ဗဟိုေကာ္မတီ ျပန္လည္ဖဲြ႔စည္းရန္ လူစာရင္း လ်ာထားျခင္း ကိစၥပင္။ ထုိေန႔ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္အဖဲြ႔ အစည္းအေဝးတြင္ေရာ၊ ၁၆ ရက္ႏွင့္ ၁၇ ရက္ေန႔၌ တုိင္း/ျပည္နယ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုရာတြင္ပါ၊ ဘဘဦးတင္ဦး၏ ေဆြးေႏြးခ်င့္ခ်ိန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မႈမ်ားသည္၊ အက်ဥ္းက်ရာမွ လြတ္လာသည္ႏွင့္မတူဘဲ၊ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္၏ ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ရပ္မ်ားႏွင့္၊ အဆက္မျပတ္ တထပ္တည္း ရွိေနသည္ဟု ၾကားသိရသျဖင့္ အားရွိစရာပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဗဟိုေကာ္မတီအတြက္ လူေရြးျခင္း ဆိုသည္မွာ အေရးတၾကီးကိစၥ ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ အေရးၾကီးဆံုး ကိစၥတရပ္ေတာ့ မဟုတ္ပါေခ်။
ေရႊဂံုတုိင္ ေၾကညာစာတမ္းကို ကိုင္ဆဲြလ်က္၊ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပဲြကိစၥကုိ စဥ္းစားရန္ အခ်ိန္မက်ေသးပါဟု ဆုိေနေသာ္လည္း၊ အဆံုးအျဖတ္ေပးရမည့္ အခ်ိန္က မေဝးေတာ့ပါ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ အဖဲြ႔ဝင္ထုထဲတြင္ ဤေရြးေကာက္ပဲြကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမ်ဳိးမ်ဳိးေဝဖန္သံုးသပ္လ်က္၊ အျမင္အမ်ဳိးမ်ဳိး ရွိေနၾကသည္မွာ၊ ပိတ္ပင္တားစီး၍ မရႏိုင္သလို၊ ဆန္းသည့္ကိစၥလည္း မဟုတ္ပါ။ အခုတေလာတြင္ က်ယ္ေနသည့္ ေဝါဟာရကိုသံုး၍ ေျပာရလွ်င္ ရီရယ္လစ္ (Realist) မ်ားႏွင့္ အုိင္ဒီယယ္လစ္ (Idealist) မ်ား သေဘာထားကဲြေနၾကသည္ ဆိုပါစို႔။ ျမန္မာလို ႐ိုး႐ိုးပဲ ဆုိရလွ်င္ လက္ေတြ႔က်က် စဥ္းစားသူမ်ားႏွင့္ မူဝါဒကို အထိမခံဟူေသာ ခံစားခ်က္ႏွင့္ စဥ္းစားသူမ်ားဟု ကဲြျပားေနပါသည္။ ကဗ်ာဆန္ဆန္ ေျပာရလွ်င္ေတာ့ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ ႏွလံုးသား လြန္ဆဲြေနျခင္းပါ။
ဤသို႔ေသာ ဒုိင္ယာလက္တစ္သည္၊ သဘာဝေလာကၾကီးႏွင့္ လူ႔ေလာကတခုလံုးတြင္ ရွိေနသည္သာ ျဖစ္၍၊ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္အထဲတြင္ ၎အဖဲြ႔ဝင္တဦးခ်င္း၏ အၾကံအစည္ စိတ္ကူးထဲတြင္ ပါရွိေနပါသည္။ လူတေယာက္ထဲတြင္ပင္ ဒီေန႔၊ ဒီအေျခအေန၌ လက္ေတြ႔က်က် စဥ္းစားေသာ Realist ျဖစ္ေနေသာ္လည္း ေနာက္တေန႔ ေနာက္အေျခအေနတြင္ ခံယူခ်က္ကို တစက္မွအထိမခံဟူေသာ ခံစားခ်က္ႏွင့္ စဥ္းစားေသာ Idealist ျဖစ္သြားႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္အတြင္း ျဖစ္ေပၚေနေသာ ဝိေရာဓိမ်ားသည္၊ ေခ်ဖ်က္၍မရေသာ၊ သို႔မဟုတ္ ပ်က္စီးမႈကို ဦးတည္ေသာ ကဲြျပားခ်က္မ်ား မဟုတ္ပါ။ ေျပလည္ေအာင္ညိႇႏိုင္ေသာ ဝိေရာဓိမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ ဘဘဦးတင္ဦးကပင္၊ ပဋိပကၡအသြင္ေဆာင္ေသာ ဝိေရာဓိတခုသည္ ရွိေနေၾကာင္းကို ယခုလ ၂ဝ ရက္ေန႔တြင္ ေဖာ္ထုတ္သြားခဲ့ပါသည္။ ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားၾကီးမ်ားႏွင့္ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ား စုေပါင္း၍ ျပဳလုပ္ေသာ ဂုဏ္ျပဳပဲြတြင္၊ ျပန္လည္ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာရာ၌္ ဒီပဲယင္းကိစၥအၿပီး အမ်ဳိးသားညီလာခံ ျပန္မေခၚမီ အေျခအေနမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ယခင္အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ မည္သူကမွ မေဖာ္ထုတ္ခဲ့သည္မ်ားကို ဘဘက သူ႔ထံုးစံအတုိင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပင္ ေျပာခဲ့ပါသည္။ အဓိက အခ်က္မွာ ထိုစဥ္က ေဆြးေႏြးပဲြမ်ား ျဖစ္ခဲ့သည္၊ ထိုေဆြးေႏြးပဲြမ်ားတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဒီဲပဲယင္းကိစၥကို ခြင့္လႊတ္ေၾကာင္း နအဖ ဘက္ကို ေျပာထားၿပီးၿပီ၊ ညီလာခံသို႔ NLD ျပန္တက္ရန္ ႏွစ္ဖက္သေဘာတူၿပီးၿပီ၊ ထုိစဥ္က ျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီး အပါအဝင္ တဖက္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ အဆိုအရ၊ ထိုစဥ္က ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ကလည္း ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ လက္ခံခဲ့ၿပီးၿပီ။ တရက္အလုိက်မွ တပ္ခ်ဳပ္က အားလံုးကို ဖ်က္ပစ္လုိက္သည္ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။
ဤတြင္ NLD က ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမည့္ ကြယ္ဝွက္ေနေသာ ျပႆနာတခုကို အဖဲြ႔ဝင္မ်ား ရွင္းရွင္းၾကီး ျမင္လာရပါၿပီ။ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္က ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးျခင္းကို အေျခခံမူအျဖစ္ ေရႊဂံုတုိင္ ေၾကညာစာတမ္းအထိ ၿမဲၿမံစြာ ကိုင္ထားဆဲျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တဖက္က အဆံုးအျဖတ္ေပးႏိုင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရန္ စိတ္မဝင္စား႐ံုမွ်မက၊ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးရလဒ္ကို ဖ်က္ပစ္ၿပီး ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ကို ျဖဳတ္ပစ္ဖို႔ ဝန္မေလးပါ။ ဤပဋိပကၡကို မည္သို႔ ေျဖရွင္းမည္နည္း။
ဘဘဦးဝင္းတင္ ေထာင္ထဲက ထြက္လာကတည္းက ေျပာေနခဲ့သလိုပင္၊ ဤကိစၥကို ေျပလည္ရန္မွာ၊ လက္ေတြ႔က်က် လက္နက္ခ်အ႐ႈံးေပး ဒူးေထာက္ျခင္းႏွင့္ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္အပ်က္ခံၿပီး မူဝါဒကို စဲြကိုင္ထားျခင္း ႏွစ္ခုကိုသာ ေရြးရန္ရွိသည္။ ဤကိစၥသည္ ႏွလံုးသားႏွင့္ ဦးေႏွာက္ ဝိေရာဓိထက္ျမင့္ေသာ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္၏ ျဖစ္တည္မႈ ျပႆနာပင္ ျဖစ္ေနပါသည္။
ဘဘဦးတင္ဦးသည္ တပ္ခ်ဳပ္ဘဝမွ ေထာင္အၾကိမ္ၾကိမ္ က်ခဲ့ၿပီးေသာ ဥပေဒပညာရွင္ ႏိုင္ငံေရးသမား ဘဝသို႔ ေရာက္လာခဲ့သူ ျဖစ္ပါသည္။ သူ႔ဘဝတေလွ်ာက္တြင္ လက္ေတြ႔က်က်၊ ဆင္ျခင္တံုတရားကို ေရွ႕တန္းတင္၍ စဥ္းစားေဝဖန္ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္မွာလည္း မ်ားလွပါၿပီ။ ထုိ႔အတူ ခံယူခ်က္ကို ကိုင္ဆဲြ၍ ႏိုင္ငံႏွင့္ ျပည္သူတုိ႔အတြက္ ခံစားကာ၊ ႐ုန္းကန္လႈပ္ရွားခဲ့၍ အက်ဥ္းက်ခံရေသာ ကာလမ်ားမွာလည္း စုစုေပါင္း ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္စုနီးပါး ရွိေနပါၿပီ။
မၾကာမီတြင္ မလဲြမေသြ လုပ္ၾကရေတာ့မည္ျဖစ္ေသာ၊ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္၏ လက္ေတြ႔လမ္းစဥ္ ခ်မွတ္ျခင္း လုပ္ငန္းစဥ္တြင္ ဘဘ၏ က်ယ္ျပန္႔ေသာ အေတြ႔အၾကံဳမ်ား၊ ခုိင္ၿမဲေသာ ခံယူခ်က္၊ သန္႔ရွင္းေသာ သီလ၊ ျမင့္ျမတ္ေသာ ကိုယ့္က်င့္သိကၡာတုိ႔အျပင္ အစဥ္အလာၾကီးေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈ စြမ္းရည္တုိ႔က ၾကီးမားေသာ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ပါေစဟု ႐ိုးသားစြာ ဆုေတာင္းလုိုက္ပါသည္။

ရန္ကုန္ ဝဋ္လည္ျခင္း

မင္းေအာင္ႏိုင္
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၄ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၂ နာရီ ၂၃ မိနစ္ .
ဝဋ္ဆိုသည္ လည္တတ္၏။ မၾကံဳဖူးတုန္းကေတာ့ မယံု။ ခုေတာ့ျဖင့္ ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳေသာအခါ ယံုရေလၿပီ။ ကို္ယ္တိုင္ၾကံဳေတြ႔ ဝဋ္လည္ခံေနရသည္က ရန္ကုန္လူထု ျဖစ္ေလသည္။ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ မတိုင္ခင္က အထိ ရန္ကုန္သားတို႔ အျခားၿမိဳ႕သား နယ္ကလူမ်ားအေပၚ ေမာ္ၾကြားခဲ့ေလသမွ် ခုေတာ့ ဝဋ္ျပန္ခံေနရေလၿပီ။
ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီးသားဟု ေသြးနားထင္ ေရာက္ကာ နယ္က ေတာသားမ်ားအေပၚ အထင္အျမင္ေသးခဲ့သမွ် ဗိုလ္ဂ်ဳတ္ၾကီးလုပ္လိုက္မွ ခံရခ်က္နာၾကေလၿပီ။ ဗိုလ္ဂ်ဴတ္ၾကီးဟူသည္ကား တိုင္းျပည္ဘ႑ာေတာ္မ်ားကို ရိတ္ရာတြင္ နာမည္ေက်ာ္သူ သက္ၾကားအိုပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ သူ၏ အစြမ္းကား ရန္ကုန္သားတို႔ ဝဋ္လည္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္စြမ္း ရွိ၏။ ယခုပင္ၾကည့္ ေနျပည္ေတာ္ဟု အမည္သညာတြင္ေလေသာ ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ၾကီး ေပၚထြန္းလာသည္မွ စတင္ကာ ၿမိဳ႕ရန္ကုန္သည္ ဇနပုဒ္လံုးလံုး ျဖစ္ေခ်ၿပီ။ မီးမလာ၊ ေရမရ နိမ့္က်လာသည့္ လူမႈဘဝမ်ားက ေနျပည္ေတာ္ ပ်ဥ္းမနားသားတို႔၏ ဘဝမ်ားထက္ ေနာက္ဆံုးသို႔ ေရာက္သြားရသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေပသည္။
တခ်ိန္က ၿမိဳ႕ရန္ကုန္သို႔ နယ္မွလူမ်ား ေရာက္လာပါက အံ့ခ်ီးဘနန္း ရင္သပ္ရႈေမာ အထင္ၾကီးခဲ့ရေလသမွ် ခုမ်ားေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ၾကီးက အဆတရာမက သာသြားေလၿပီ။ ဝန္ၾကီးဌာနမ်ား ၿမိဳ႕ရန္ကုန္ကို ေက်ာခိုင္းႏႈတ္ဆက္ ထြက္သြားသည့္ေနာက္ ဟိုတခ်ိန္က ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီးသည္ တေန႔ထက္တေန႔ အဆင့္နိမ့္က်လာခဲ့သည္မွာ ရန္ကုန္သူ၊ ရန္ကုန္သားတို႔ ခံရခ်က္နာလွေပ၏။
လြန္ခဲ့ၿပီးေလေသာ ႏွစ္မ်ားက အေျခအေန မဆိုးလွသည့္ လွ်ပ္စစ္မီးသည္ ဌာနဆိုင္ရာမ်ား သံုးစြဲမႈေလ်ာ့က်သြားသည္ေတာင္မွ ေကာင္းမလာဘဲ၊ ဆိုးသထက္ ဆိုးလာသည္မွာ နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ၾကရသည္။ သည္ရက္ပိုင္းအေျခအေနက အဆိုးဆံုးျဖစ္ေနသည္။ ပို၍လည္း ဆိုးလာဦးမည္ဟု သိရျပန္သည္။ ဂက္စ္လိုင္းေပါက္သည္လည္း မၾကား။ မိမိတို႔ စစ္အစိုးရလက္ထက္တြင္ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာ ဝေျပာလွပါၿပီဆိုသည့္ အၾကားက ေသာင္းက်န္းသူဟု အမည္သညာ တပ္ခံရသူမ်ားကလည္း ဓာတ္အားတိုင္နားေတာင္ လာႏိုင္ဟန္ မတူသည့္ အေျခအေန ျဖစ္ပါလ်က္ ကိုယ္ေရႊလွ်ပ္စစ္မီးက မလာ။ လာျပန္ရင္လည္း ခဏ။ ျဖစ္ဟယ္၊ ပ်က္ဟယ္၊ ပ်က္ဟယ္ႏွင့္ သံေဝဂတရားကို ထိုင္ရာမထ ရႈတတ္လွ်င္ ရေအာင္ စြမ္းသည္။
ဟိုတုန္းက မႏၲလာသားတို႔ကို “ခ်မ္းေအးပူအိုက္၊ ဖုန္ထူျခင္ကိုက္ၿမိဳ႕” ဟု ရန္ကုန္သားတို႔ ႏွိမ့္ခ်ေျပာခဲ့ေလသမွ် ခု ဝဋ္ျပန္လည္ခံေနရၿပီ။ ရန္ကုန္သည္လည္း မီးေနသည္ ေရႊေပါင္းဖို႔ အဆင္သင့္လုပ္ထားေပးသလို ျဖစ္ေနၿပီ။ လမ္းမ်ားလည္း ဇရာေထာင္း၊ “ပ်က္မျပင္ စည္ပင္ခင္ဗ်” ဟု ေျပာရမလို ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ၾကီးလည္း ဘယ္ဆီမွန္း မသိေသာ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္သာ လံုးပမ္းေနေတာ့ဟန္ ရွိသည္။ ေရသည္ျပဇာတ္ထဲမွ မိန္းမ၏ ထမီလို အေပါက္ဗရပြေပၚက ကားမ်ား ျဖတ္ေမာင္းေလေသာ ဖုန္တေထာင္းေထာင္း ထေနေသာ ရန္ကုန္လမ္းမမ်ားကား သန္းထြန္းေလး၏ ေမြးဌာနီကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္ေယာင္မိေပေတာ့သည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္သာ ယာေရးေကာ္မတီ ဆိုသည္ၾကီးကလည္း အခြန္ေကာက္ရာတြင္ ဘတ္စ္ကားေပၚက ခါးပိုက္ႏိႈက္လက္လို ျမန္လွေသာ္လည္း ျပန္လည္ေဆာင္ရြက္ေပးရန္ ရွိသည္မ်ားက်ေတာ့ ေက်ာက္႐ုပ္ကို အေဖေခၚရမည့္ႏွယ္ မတုန္မလႈပ္ အိေျႏၵရလွသည္။
ရန္ကုန္က ရသမွ်အခြန္အခတို႔က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အတြက္ ျပန္မသံုးရဘဲ ဗိုလ္ဂ်ဳတ္ၾကီး နန္းတည္ေလရာ ေနပူေတာ္ၿမိဳ႕ ခန္႔သထက္ခန္႔ျငား၊ ထည္သထက္ထည္ဝါေစေရး ပံ့ပိုးေပးရသည္ဟု ၾကားသိရေပ၏။
“ကိုယ္ထူကိုယ္ထ” ဆိုေသာ အသံုးကို မည္သည့္ပညာရွိ ထြင္သြားသည္ မသိေသာ္လည္း ရန္ကုန္သားတို႔ကေတာ့ ကိုယ္ထူကိုယ္ထစနစ္ျဖင့္ ယဥ္ပါးကာေနသည္မွာ ၾကာၾကာေခ်ၿပီ။ မီးမလာ ေရမရလွ်င္လည္း ကိုယ့္ဘာသာၾကံဆ၊ ေရမရလည္း ကိုယ့္ဘာသာၾကံဆ၊ လမ္းပ်က္လွ်င္လည္း ကိုယ့္ဘာသာၾကံဆျဖင့္ စခန္းသြားေနၾကရသည္မွာ ၾကာျမင့္လွေပၿပီ။
လွ်ပ္စစ္မီးပ်က္ခ်ိန္ မ်ားလာ၍ မီးစက္ၾကီးမ်ား အၿပိဳင္အဆိုင္ ႏိႈးၾကရပံုမ်ားကျဖင့္ အီရတ္စစ္ပြဲထဲ ေရာက္ေနသလို အာဖဂန္မွာ တာလီဘန္ႏွင့္ သူႏိုင္ကိုယ္ႏုိင္ ၾကဲေနသလိုပင္ ဆူပြက္လွ၏။ နားမ်ားပင္ ေလးလာသည္ဟု မိမိကိုယ္တိုင္ ခံစားမိ၏။ ေလထုညစ္ညမ္းမႈကေတာ့ ဘယ္လိုတိုင္းထြာရမွန္းပင္ မသိေသာေၾကာင့္ ရန္ကုန္သားတို႔ စိတ္မပူလွ။ အက္ဆစ္မိုး ရြာသြန္းရင္ျဖင့္ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ နိမိတ္ဖတ္သည္ဟူ၍ အာဏာပိုင္တုိ႔က လမ္းလႊဲခ်ဦးမည့္ဟန္ ၾကိဳျမင္ရေလသည္။
အက္ဆစ္မိုး လာမလာ မေသခ်ာေသာ္လည္း ရန္ကုန္သားမ်ားအၾကား အဆုတ္နာကေတာ့ တိုးပြားလာေနသည္ေၾကာင့္ 3D Fund လည္း အေျပးအလႊား ဝင္ေရာက္လာရသည္ကေတာ့ ေသခ်ာလွသည္။
ရန္ကုန္ ဘဝပ်က္ေနေသာ္လည္း ေနပူေတာ္ၿမိဳ႕မွာကေတာ့ မနာလိုစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အလွ်ံတညီးညီးႏွင့္ ငရဲမီးမ်ားအလား ဝင္းဝင္းပပ၊ ထိန္ထိန္ေျပာင္ေနသည္။ ဗိုလ္ဂ်ဴတ္ၾကီး ေသလြန္ေသာ သြားရာလမ္းအတြက္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ၿပီး လွ်ပ္စစ္မီးႏွင့္ အပူခ်ိန္ခံႏိုင္ေအာင္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ေနဟန္ရွိသည္။
ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္း ရန္ကုန္တြင္ တခ်ိန္က ခ်မ္းသာခဲ့သမွ်ကိုလည္း ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ ပံုေပးလိုက္ရသျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ အခံြဗလာခ်ည္းသာ က်န္ေပေတာ့သည္။ ျမန္မာ့ေက်ာက္မ်က္ရတနာ ျပတိုက္၊ အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈ ျပတိုက္မ်ားမွ ပစၥည္းအဖံုဖံုႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္ တိရစာၦန္႐ံုတို႔အတြက္ ရန္ကုန္တိရစာၦန္ဥယ်ာဥ္က အေကာင္မ်ဳိးစံုတို႔အျပင္ ေရႊ႔ေျပာင္းႏိုင္သမွ် ေနျပည္ေတာ္သို႔ သယ္မသြားၾကေလသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ေရွးေဟာင္း အေမြအႏွစ္လက္ရာ အေဆာက္အအံုေဟာင္းမ်ားကိုလည္း ထိန္းသိမ္းထားရမည္ကို လက္ညိႇဳးထိုး ေရာင္းစားပစ္ေလသည္မွာ မည္သူေတြ သပိတ္ဝင္အိတ္ဝင္ ရသြားေလသည္ မသိေပ။
ဗိုလ္ဂ်ဳတ္ၾကီးသည္ ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္း ရန္ကုန္အေပၚ မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ အၿငိႇဳးၾကီးစြာ ႏွိပ္ကြပ္ေနသည္ မေျပာတတ္ေတာ့ေပ။ သူစိတ္ဆိုးရေလသည္ဟု ယူဆရေလေသာ အခ်က္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သားတို႔က အာဏာရွင္ စစ္အစိုးရ ဆင္းေပးေရး ဆႏၵ ၄-၅ ခါေလာက္ ျပဖူးသည္သာ ရွိပါသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို စုတ္သထက္ စုတ္၊ နိမ့္က်သထက္ နိမ့္က်ေအာင္ လုပ္ကာ ေနျပည္ေတာ္ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ကို ေျပာင္းေနခ်င္စိတ္ ေပါက္ေအာင္မ်ား စနစ္တက် အကြက္ခ်စီမံေနသည္လား မေျပာတတ္ေတာ့ေပ။ ေနျပည္ေတာ္ ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ဗိုလ္ဂ်ဴတ္ၾကီး မားကတ္တင္း ဆင္းပံုကေတာ့ ေျပာျပရင္ ေအာခ်ေလာက္ပါသည္။ လမ္းနာမည္ ႏွစ္ခု ဆက္တိုက္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ရြတ္ရခက္ေလာက္ေလေသာ ပေဝသနီဗာရာဏသီေခတ္က အမည္နာမမ်ားျဖင့္ ၿမိဳ႕ကြက္သစ္မ်ား ထပ္မံေဖာ္ထုတ္ကာ ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ ေနျပည္ေတာ္ကို ဝန္းရံေစျပန္သည္။
ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ ေနျပည္ေတာ္ၾကီး စည္သထက္ စည္ကား၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးသထက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးလာေအာင္ ဘက္ေပါင္းစံုက ျမႇင့္တင္ေပးၾကရသည့္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားဘဝကလည္း အရံႈးေတာ့ ရွိႏိုင္မည္ မဟုတ္ပါ။ ေနျပည္ေတာ္ ေရပန္းဥယ်ာဥ္၊ ေနျပည္ေတာ္ တိရစာၦန္႐ံု၊ ေနျပည္ေတာ္ အပန္းေျဖ စခန္းသာယာ၊ ေရႊတိဂံုပံုတူ ေစတီေတာ္ၾကီးႏွင့္ မၾကာခင္ကမွ ဖြင့္ၿပီးေလေသာ တိုင္းႏွင့္ ျပည္နယ္အႏွ႔ံရွိ အထင္ကရ ေနရာအထိမ္းအမွတ္ ျပကြက္မ်ားျဖင့္ ေနျပည္ေတာ္ Land Mark အပန္းေျဖဥယ်ာဥ္ၾကီးတို႔က ရန္ကုန္သားတို႔အတြက္ အလွမ္းေဝးသြားေပၿပီ။
ရန္ကုန္သူ၊ ရန္ကုန္သားတို႔ကို ယေန႔အခ်ိန္တြင္ “နယ္က လူေတြ” ဟု ၾကပ္ေျပးေနပူေတာ္သားတို႔က ႏွိမ့္ခ်ေခၚေဝၚေနေလၿပီ။ သူတို႔၏ ေနျပည္ေတာ္ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီးမွာ ကမၻာ့အလယ္တြင္ မေကာင္းသတင္းမ်ားႏွင့္ ပိုနာမည္ေက်ာ္ေလေသာ ျမန္မာျပည္ၾကီး၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီး ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ပင္။
ေနျပည္ေတာ္တြင္ ေခတ္မီႏိုင္ငံတကာ ေလဆိပ္ၾကီးလည္း ေဆာက္ေနျပန္ရာ ၿပီးစီးၿပီဆိုလွ်င္ျဖင့္ ႏိုင္ငံျခားခရီးသြားမည့္သူမ်ား အဆိုပါေလဆိပ္ကေနမ်ား ထြက္ရေလမည္လား မေျပာတတ္။ မွန္းရခက္ေသာ ဗိုလ္ဂ်ဴတ္ၾကီး၏ စိတ္က ထင္ရာျမင္ရာ စြတ္လုပ္တတ္၍ ျဖစ္မလာဘူး မေျပာႏိုင္။ ေနျပည္ေတာ္ထိ တူးေျမာင္းေဖာက္ကာ ႏိုင္ငံတကာ ဆိပ္ကမ္းတခုေတာ့ မတည္ေဆာက္ေလာက္ဟုေတာ့ ေတြးထင္မိပါသည္။ ေနေပ်ာ္၊ ေသေပ်ာ္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ၾကီးကို ဖန္တီးတည္ေဆာက္ေနသည္မွာ ျမင္သာလွေပ၏။ ရန္ကုန္မွာ ေမြး၊ ရန္ကုန္မွာ လူျဖစ္ခဲ့သမွ် သူေတြမွာေတာ့ ခုအခါ လူျဖစ္ရႈံးေသာ ဘဝႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနၾကရေပၿပီ။
တခ်ိန္က ေမာ္ၾကြားခဲ့ေလသမွ် ရန္ကုန္သားတို႔ ခံစားေနရေလၿပီ။ ဝဋ္ဆိုသည္ လည္တတ္၏။