လင္းႏိုင္ဦး / ၂၇ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသူရေရႊမန္း၏သား အဓိကရွယ္ယာပါဝင္သည့္ ဧရာဟသၤာကုမၸဏီသည္ ေမာ္လၿမိဳင္ အမွတ္ (၁) ေစ်း ေဆာက္လုပ္ရာ တြင္ အျမတ္ေငြ က်ပ္ သိန္းေပါင္း (၁) သိန္းေက်ာ္ ရရွိခဲ့ေၾကာင္း အဆိုပါ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း၌ ပါဝင္ခဲ့သူ အင္ဂ်င္နီယာတဦးက ေျပာသည္။
၎က “က်ေနာ္တို႔ ေစ်းေဆာက္တာ ဆိုင္ခန္းေပါင္း (၁,၃၃၆) ခန္း ထြက္တယ္။ မူလပိုင္ရွင္ေတြရဲ႕ အခန္း (၁,၁၂၄) ခန္းကို တခန္း က်ပ္ သိန္း (၅ဝ) သြင္းခိုင္းတာက က်ပ္သိန္းေပါင္း (၅၆,၂ဝဝ) ရတယ္။ ကုမၸဏီခဲြတမ္းက ပိုတဲ့ အခန္းေပါင္း (၂၁၂) ခန္း ကို အနည္းဆံုး က်ပ္သိန္း (၄ဝဝ) ေလာက္နဲ႔ ေစ်းဖြင့္ေရာင္းတာ၊ အၾကမ္းဖ်ဥ္း က်ပ္ေငြ သိန္းေပါင္း (၈၄,၈ဝဝ) ရတယ္။ စုစုေပါင္းဝင္ေငြ သိန္းေပါင္း (၁) သိန္း (၄) ေသာင္း ေက်ာ္တယ္။ ေစ်းေဆာက္တာက က်ပ္သိန္း (၄) ေသာင္း မကုန္ဘူး။ ဒီေတာ့ စုစုေပါင္းအျမတ္ေငြ က်ပ္ သိန္းေပါင္း (၁) သိန္းေက်ာ္ရတယ္” ဟု ေျပာသည္။
အဆိုပါ ဧရာဟသၤာကုမၸဏီသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေရႊမန္း၏သား ေအာင္သက္မန္း၊ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ခံ တိုင္းမႉးႏွင့္ ရင္းႏွီးသည့္ စီးပြားေရးသမားမ်ားပါဝင္ၿပီး အမွတ္ (၁) ေစ်း ေဆာက္ရန္အတြက္ ဖဲြ႔စည္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ေစ်း မီးေလာင္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ေမာ္လၿမိဳင္အေျခစိုက္ ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီမ်ား ေစ်းသစ္ေဆာက္လုပ္ခြင့္ရရန္ အေရွ႕ေတာင္တိုင္း စစ္တိုင္းမႉးထံ တင္ျပခဲ့ေသာ္လည္း ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေရႊမန္း၏သားႏွင့္ ပူးေပါင္းလုပ္ကိုင္ရန္ ၫႊန္ၾကားရာမွ ယခုကုမၸဏီ ေပၚေပါက္လာျခင္းျဖစ္သည္။
ယခုကဲ့သုိ႔ ဧရာဟသၤာ ကုမၸဏီက ခဲြတမ္းရမည့္ဆိုင္ခန္းမ်ား ေစ်းေကာင္းရေအာင္ ဆိုင္ခန္းေနရာမ်ားကို မသမာသည့္နည္းျဖင့္ ရယူခဲ့ေၾကာင္း ေစ်းသာယာေရး ေကာ္မတီဝင္တဦးက ေျပာသည္။
၎က “ကုမၸဏီဟာ ေစ်းေကာင္းရမယ့္ ေနရာေကာင္းမွန္သမွ် ႀကိဳတင္ရယူထားၿပီး က်န္ေနရာေတြကိုသာ မဲႏိႈက္ေနရာခ်ထားေပးခဲ့တာ။ မူလ ဆိုင္ခန္းပိုင္ရွင္ေတြ မေက်နပ္ၾကေပမယ့္ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘူး” ဟု ေျပာသည္။
ယခုကဲ့သုိ႔ ျဖစ္ရပ္မ်ဳိး ယခင္ ၿမိဳင္ရတနာ ႏွစ္ထပ္ေစ်း ေဆာက္ၿပီး၍ ဆိုင္ခန္းေနရာ ခ်ထားစဥ္ကလည္း ႀကံဳခဲ့ရေၾကာင္း၊ ယင္းအခ်ိန္က ဆိုင္ခန္းေနရာခ်ထားမႈကို ျပည္နယ္ခန္းမတြင္ျပဳလုပ္စဥ္ ေစ်းမိေစ်းဖမ်ားက ေကာင္းမြန္စြာ တင္ျပေတာင္းဆိုခဲ့ေသာ္လည္း ခ႐ိုင္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရး ဥကၠ႒က ႐ုိင္းစုိင္းစြာ ေျပာဆုိခဲ့ေၾကာင္း အဆုိပါ ေစ်းသာယာေရးေကာ္မတီ၀င္က ေျပာသည္။
၎က “ေစ်းသူေစ်းသားေတြအေပၚ လက္ရွိ စည္ပင္နဲ႔ ေဒသဆိုင္ရာအာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ ဆက္ဆံပံုဟာ အရင္ကနဲ႔မျခား ဘာမွမထူးျခားဘူး” ဟု ေျပာသည္။
၁၉၈၉ ခုမတိုင္မီ မဆလေခတ္၌ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕သည္ ေမွာင္ခိုၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ေစ်းၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ ျဖစ္လာကာ ေစ်းဆိုင္တည္ခင္းေရာင္းခ်မႈ အဓိကျဖစ္လာသည့္အတြက္ ေစ်းမ်ားမွ ဆိုင္ခန္းမ်ားမွာ အလြန္တန္ဖိုးႀကီးျမင့္ေၾကာင္း စံုစမ္းသိရသည္။
vrijdag 27 november 2009
donderdag 26 november 2009
နာဂစ္ဒုကၡသည္မ်ား အကူအညီ လိုအပ္ေနဆဲ
.လူေပါင္း ၁ သိန္း ၄ ေသာင္းခန္႔ အနည္းဆံုး ေသဆံုးခဲ့ရေသာ နာဂစ္မုန္တိုင္း တုုိက္ခိုက္ခဲ့သည္မွာ ၁၈ လ ၾကာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေထာင္ေပါင္း မ်ားစြာေသာ ဒုကၡသည္မ်ားသည္ ယာယီတဲမ်ားတြင္ ေနရဆဲ ျဖစ္သည္ဟုု ကမၻာ့ကုုလသမဂၢအဖြဲ႕ ကေျပာသည္။
နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း မုန္တုိင္းဒဏ္ ခံရၿပီး ၁၁ လအၾကာ ေဒးဒရဲ ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ အိုးအိမ္မဲ့ ဒုကၡသည္မ်ားကို ဤသို႔ ျမင္ေတြ႕ရသည္ (ဓာတ္ပံု - ႐ိုက္တာ)
ယမန္႔ေန႔က ႏိုင္ငံတကာ အလွဴရွင္မ်ားအဖြဲ႕ႏွင့္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢ၊ အေရွ႕ေတာင္ အာရွႏိုင္ငံမ်ား အသင္း (အာဆီယံ) ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတို႔ ပူးေပါင္းဖြဲ႕စည္းထားေသာ သံုးပြင့္ဆိုင္ ဗဟိုအဖြဲ႕ (TCG) တို႔ ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ႏိုင္ငံတကာ အလွဴရွင္မ်ားက နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၈၈ သန္း လွဴဒါန္းရန္ ကတိျပဳခဲ့ေၾကာင္း TCG ထုတ္ျပန္ ေၾကညာခ်က္တြင္ ပါရွိသည္။
ထိုလွဴဒါန္းေငြမ်ားအနက္ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒုကၡသည္ ၁ သန္းအတြက္ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း လုပ္ငန္းမ်ား အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္၊ အိမ္ေျခသစ္ ၁၇၈၀၀ တည္ေဆာက္ရန္၊ ေက်ာင္းသစ္ေပါင္း ၄၀ တည္ေဆာက္ရန္ စသည့္ လုပ္ငန္းမ်ား အတြက္ လွဴဒါန္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း TCG စာရင္းအရ သိရသည္။
သို႔ေသာ္လည္း ကုလသမဂၢအရာရွိ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားေသာ လုပ္ငန္းမ်ားဆိုင္ရာ ပူးတြဲညႇိႏႈိင္း ေဆာင္ရြက္ေရးမႉးက ထို လွဴဒန္းေငြသည္ လိုအပ္သည္ထက္မ်ားစြာ ေလ်ာ့နည္းေနေသးသည္ဟု ယမန္ေန႔က ေျပာဆိုခဲ့သည္။ TCG အဖြဲ႕က လာမည့္ ဇူလိုင္လအထိ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၀၃ သန္း ေတာင္းဆိုထားေၾကာင္း သိရသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္း ကူညီကယ္ဆယ္ေရးလုပ္သားမ်ား၏ စာရင္းေကာက္ယူခ်က္အရ မိသားစုေပါင္း ၁၇၈၀၀၀ မွာ ကယ္ဆယ္ေရး အေစာပိုင္းကာလက ေဝျခမ္းခဲ့ေသာ တာလပတ္ ယာယီတဲအိမ္မ်ားျဖင့္ ျဖစ္သလို ေနရဆဲျဖစ္ၿပီး လူ ၁ သိန္းမွာ အိုးအိမ္လိုအပ္ ေနေသးေၾကာင္း သိရသည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလလက ဧရာ၀တီျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသတြင္ တုုိက္ခတ္ခဲ့ေသာ ဆိုုင္ကလုန္းနာဂစ္ေၾကာင့္ အိမ္ေပါင္း ၄ သိန္း ၅ ေသာင္းပ်က္စီးခဲ့ကာ လူ ၁ သိန္း ၄ ေသာင္း ေသဆံုးခဲ့ၿပီး ၂. ၄ သန္း အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ မုန္တုိင္းတုိက္အၿပီး ေမ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ နာဂစ္မုန္တိုင္းသင့္ ျပည္သူမ်ားအတြက္ သံုးပြင့္ဆိုင္ဗဟုိအဖဲြ႕TCG ကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။
အလားတူ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ထိုင္းအမ်ိဳးသားၾကက္ေျခနီအဖြဲ႕ကလည္း နာဂစ္မုန္တိုင္းသင့္ရာ ေဒသျဖစ္သည့္ ဧရာဝတီျမစ္ဝကၽြန္းေပၚရွိ ေက်းရြာ ၂ ရြာ တြင္ ေဆး႐ုံ ၁ ႐ုံစီ တည္ေဆာက္ႏိုင္ရန္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁ သိန္း ၈ ေသာင္းေက်ာ္ကို လွဴဒန္းခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
ထို႔အျပင္ ထိုင္း ဘုရင့္သမီးေတာ္ မဟာ ခ်က္ကရီ သီရိဒံု ႏွင့္ ထိုင္းၾကက္ေျခနီအဖြဲ႕တို႔က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ “အမ်ိဳးသား ေသြးလွဴဘဏ္” အေဆာက္အဦးအသစ္ တည္ေဆာက္ရန္အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၇ သိန္း ၈ ေသာင္း လွဴဒါန္း ခဲ့ေၾကာင္း ဆင္ဟြာသတင္းဌာနတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
ယင္း အေဆာက္အဦးကို ေနာင္ႏွစ္ဆန္းပိုင္းတြင္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အႀကီးဆံုး ေသြးလွဴဘဏ္ျဖစ္လာလိမ့္မည္ ဟု ဆိုသည္။
ေသြးအိတ္ေပါင္း ၁၅၀၀ ေက်ာ္သိုေလွာင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတြင္းရွိ တျခားေသာ ေသြးလွဴဘဏ္မ်ားသို႔ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ အကူညီမ်ာလည္း ေပးသြားႏိုင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ေဆး႐ုံမ်ားတြင္ ေသြးျပတ္လပ္သည့္ အခက္အခဲေတြ႕ႀကံဳေနရသျဖင့္ ျမန္မာ့က်န္းမာေရးအာဏာပိုင္မ်ားက ျပည္သူမ်ား ေသြးလွဴဒါန္းရန္ ႏိႈးေဆာ္ထားသည္။
ရန္ကုန္ေဆး႐ုံ သတင္းရပ္ကြက္၏ အဆိုအရ လစဥ္ ေသြးအိတ္ေပါင္း ၃ ေထာင္လိုအပ္ေနၿပီး ထိုအထဲမွ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ ေဆး႐ုံမ်ားတြင္ လိုအပ္ေနေသာ ေသြးအတြက္ ပံ့ပိုးရေၾကာင္းသိရသည္။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အထိ ၄ ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း လူနာေပါင္း ၆၂၇၁၅ ဦးကို ေဆး႐ုံမ်ားတြင္ ေသြးသြင္းေပးႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း ၄၀၈၃၇ ဦးမွာ ေသြးလိုအပ္ခဲ့သည္ဟု ဆင္ဟြာ သတင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
ေသြးလွဴျခင္းျဖင့္ လူ႔အသက္ကယ္တင္ႏိုင္ရန္ တိုက္တြန္းႏိႈးေဆာ္သည့္ နည္းတူ က်န္းမာေရးဌာနက အႀကိမ္ ၅၀ အထက္ ေသြးအလွဴရွင္မ်ားကို ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္း တင္ေပးေၾကာင္းလည္း သိရသည္။
ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔
၂၆ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉
အန္အယ္လ္ဒီဟာ မၾကာေသးခင္ကာလမွာ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္အျဖစ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသေဘာထား၊ ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ အဓိက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးဖုိ႔၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ တဖက္သတ္ ျပ႒ာန္းလုိက္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ျပန္လည္သုံးသပ္ ျပင္ဆင္ဖုိ႔၊ ေနာက္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ တရားမွ်တၿပီး လြတ္လပ္တဲ့ ႏုိင္ငံတကာ ၾကပ္မတ္မႈေတြေအာက္မွာက်င္းပဖုိ႔ ဆုိတဲ့အခ်က္ေတြ ေတာင္းဆုိၿပီးေတာ့ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ စီအာပီပီအဖြဲ႔၀င္ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ရွမ္းတုိင္းရင္းသားမ်ား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ရခုိင္ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ မြန္အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔၊ ဇုိမီးအမ်ဳိးသားကြန္ဂရက္ စတဲ့ ပါတီေတြကလည္း သူတုိ႔သေဘာထားေတြကုိ အသီးသီး ထုတ္ျပန္ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာထား ေတြကလည္း ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္သုံးသပ္ျပင္ဆင္ေရးဆြဲေပးဖုိ႔၊ အထူးသျဖင့္ ဒီမုိကေရစီေရးနဲ႔ တုိင္းရင္းသားေတြ ရသင့္ရထုိက္တဲ့ အေျခခံအခြင့္အေရး ေတြကို ထည့့္သြင္းျပ႒ာန္းေပးမယ့္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒအျဖစ္ ျပင္ဆင္ေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိထားတာျဖစ္ၿပီး အကယ္၍ ျပင္ဆင္မေပးဘူးဆုိရင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို မ၀င္ဘူးလုိ႔ သေဘာထားထုတ္ျပန္ၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ စီအာပီပီရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္လုိ႔ပဲေျပာေျပာ၊ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္လုိ႔ပဲဆုိဆုိ ဒီေန႔ ႏိုင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ကုိ အႏွစ္ခ်ဳပ္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ နအဖက တဖက္သတ္ ေရးဆြဲျပ႒ာန္းလုိက္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ျပန္လည္သုံးသပ္ ျပင္ဆင္ေရးဟာ အဓိကက်တဲ့ မူလည္းျဖစ္သလုိ ေလာေလာဆယ္မွာေရာ၊ ကာလအတုိင္းအတာတခုအထိေရာ ဆုပ္ကုိင္ရပ္တည္ထားရမယ့္ မူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ အခု ဒီမူေတြြရွိေန႐ုံနဲ႔ ၿပီးၿပီလားဆုိေတာ့ မၿပီးေသးပါဘူး။ ဒီမူေတြအေပၚ ရပ္တည္ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအရ ေရွ႕ကို က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လုိအေျခခံသြားမလဲ၊ ဒီမူေတြကို အေကာင္အထည္ေပၚေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲဆုိတာေတြဟာ အေရးႀကီးသလုိ ဒီမူေတြကို အခုိင္အမာ ရပ္တည္ဆုပ္ကုိင္ဖို႔၊ အလြယ္တကူမစြန္႔လႊတ္မိဖုိ႔လည္း အေရးႀကီးပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ မူကို အလြယ္တကူ မစြန္႔လႊတ္ေရးဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ေနရာတကာမွာ တရားေသ မျဖစ္သင့္၊ ေျပာင္းလြယ္၊ ျပင္လြယ္ရွိရမယ္၊ Flexible ျဖစ္ရမယ္။ သုိ႔ေသာ္ မူမဲ့ အေျခခံမဲ့ ေျပာင္းတာမ်ဳိး၊ မလုိအပ္ဘဲနဲ႔ မူကုိ စြန္႔တာမ်ဳိးေတြကိုေတာ့ ေရွာင္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ အကယ္၍ နအဖ အာဏာပုိင္မ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးလုိ႔ အမ်ဳိးသားေရးလုပ္ငန္းစဥ္တရပ္ကုိ ရၿပီ၊ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ဟာ တုိင္းျပည္နဲ႔ ျပည္သူအတြက္ အနာဂတ္မွာ အက်ဳိးလည္းရွိၿပီး သင့္ျမတ္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္တရပ္လည္းျဖစ္တယ္ ဆုိရင္ေတာ့ မလုိအပ္ဘဲ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ မူေတြကို စြန္႔သင့္ရင္ စြန္႔ရမွာပါ။ ဒီလုိမွမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနအေျပာင္းအလဲမရွိ ထူးျခားမႈမရွိဘဲနဲ႔ မူေတြကုိ အလြယ္တကူ စြန္႔လႊတ္တာမ်ဳိးေတြေတာ့ မျဖစ္သင့္ဘူးလုိ႔ ျမင္ပါတယ္။
ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ဥပမာတခု တင္ျပပါရေစ။ န၀တ အစိုးရက အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး စတင္ကမ္းလွမ္းခဲ့စဥ္က တုိင္းရင္းသားတပ္ေပါင္းစုမွာ ခ်မွတ္ထားတဲ့့ မူတခုရွိပါတယ္။ အဲဒါက န၀တ အာဏာပုိင္မ်ားက တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးဖုိ႔ ကမ္းလွမ္းတဲ့အခါက်ရင္ တပ္ေပါင္းစုအေနနဲ႔ပဲေတြ႔မယ္၊ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားအေနနဲ႔ တပါတီခ်င္း သီးျခားမေတြ႔ဖုိ႔ ဆိုၿပီး တပ္ေပါင္းစုက မူတခုအေနနဲ႔ ခ်မွတ္ဆုံးျဖတ္ထားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ န၀တ အာဏာပုိင္မ်ားဘက္ကလည္း တပ္ေပါင္းစုအေနနဲ႔ဆုိရင္ မေတြ႔ႏုိင္ဘူး၊ တပါတီခ်င္းသာလွ်င္ သီးျခားစီေတြ႔ဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအေျခအေနမွာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းတခုက တပ္ေပါင္းစုက ခ်မွတ္ထားတဲ့ မူကို ခ်ဳိးေဖာက္စြန္႔လႊတ္ၿပီးေတာ့ န၀တနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ့္အျမင္ကုိ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ဒီလုိမျဖစ္သင့္ဘူးလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ တပ္ေပါင္းစုတခုမွာ အားလုံးသေဘာတူၿပီးခ်ထားတဲ့ မူတခုကို တဖြဲ႔တပါတီက ခ်ဳိးေဖာက္ၿပီးေတာ့ လုပ္တာမ်ဳိးဟာ မူအားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းအရေသာ္လည္းေကာင္း မသင့္ေလ်ာ္ဘူးလုိ႔ ျမင္ပါတယ္။ အကယ္၍ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရယူဖုိ႔ တပါတီခ်င္း မျဖစ္မေန ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးဖုိ႔ လုိအပ္တယ္ဆုိရင္ေတာင္ တပ္ေပါင္းစုအစည္းအေ၀းကုိ ျပန္လည္ေခၚယူၿပီးေတာ့ အေျခအေနနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့ မူ၀ါဒသစ္ကို ခ်မွတ္ၿပီး အဲဒီမူနဲ႔အညီဘဲ လုိက္နာေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မို႔လုိ႔ စီအာပီပီမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အန္အယ္လ္ဒီမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ တုိင္းရင္းသားပါတီမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရပ္တည္ကုိင္စြဲထားတဲ့ မူေတြ၊ သေဘာထားေတြရွိတယ္။ ဒီမူေတြကုိလည္း ျပင္လြယ္၊ ေျပာင္းလြယ္၊ ျဖစ္ဖုိ႔လုိေပမယ့္ အေၾကာင္းမဲ့၊ အက်ဳိးမဲ့ မလုိအပ္ဘဲ မူကုိ စြန္႔႔သြားတာမ်ဳိးေတြ မျဖစ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါကို ဘာေၾကာင့္ေျပာရသလဲဆုိ ဒီကေန႔ကာလဟာ အလြန္အေရးႀကီးတဲ့ ကာလတခုေရာက္ေနပါၿပီ။ အခုအခ်ိန္မွာ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးအရ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ဦးေဆာင္ပါတီလုိ႔ပဲေျပာေျပာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးရဲ႕ Mainstream အဓိကပင္မေရစီးျဖစ္တဲ့ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ဟာ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီပါတီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္၊ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးအေကြ႔အလွည့္ေတြဟာ ျမန္မာျပည္ေရွ႕ႏုိင္ငံေရးအတြက္ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီပါတီဟာ တတုိင္းျပည္လုံးကုိ လႊမ္းၿခံဳထားတဲ့ ပါတီတခုျဖစ္သလုိ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ တခဲနက္ ေထာက္ခံမႈရထားတဲ့ ပါတီလည္းျဖစ္လုိ႔ပါပဲ။
အခုဆုိရင္ ကုိးကန္႔ပါတီရဲ႕အေျခအေန၊ ၀ ပါတီရဲ႕အေနအထား၊ ေနာက္ ကခ်င္ပါတီရဲ႕အေျခအေနေတြကို ၾကားသိေနရပါတယ္။ ဒီပါတီေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္း၊ ရပ္တည္ခ်က္ေတြဟာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးမွာ အတုိင္းအတာတခုအထိ အေရးပါတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအဖြဲ႔ေတြဟာ ျမန္မာျပည္တခုလုံးရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအတုိင္းအတာနဲ႔ ႏႈိင္းစာမယ္ဆုိရင္ အစိတ္အပုိင္းတခုသာျဖစ္တာေၾကာင့္ သူတုိ႔ရဲ႕အလွည့္အေျပာင္းဟာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးမွာ အတုိင္းအတာတခုအထိသာ သက္ေရာက္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္း အေကြ႔အလွည့္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ ႏုိင္ငံေရးဘ၀တခုလုံးကုိ သက္ေရာက္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားေတြရွိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္းအတြက္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္၊ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားနဲ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ ႏုိင္ငံ့ေရွ႕ေရးအတြက္ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီေန႔ကာလမွာ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္အတုိင္း အန္အယ္လ္ဒီက ျပတ္ျပတ္သားသား မွန္မွန္ကန္ကန္ ရပ္တည္ေနပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ အန္အယ္လ္ဒီက ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မယ္ မ၀င္ဘူးဆုိတာ ယတိျပတ္မေျပာေသးေပမယ့္ ေရွ႕မၾကာေတာ့မယ့္ ကာလ၊ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒနဲ႔ ပါတီမွတ္ပုံတင္ဥပေဒေတြ ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ ျပည္သူေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာရေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။
အဲလုိေျပာတဲ့ေနရာမွာ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ေျပာဆုိထုတ္ျပန္ ရပ္တည္ခ်က္ဟာ ျပတ္သားဖုိ႔လုိသလုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေျပာဆုိရပ္တည္ဖုိ႔လည္း အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးရဲ႕ Mainstream ပင္မေရစီးလည္းျဖစ္တယ္၊ ဒီမုိကေရစီတပ္ဦးလည္းျဖစ္တယ္။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကိုရထားတဲ့ ပါတီလည္းျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ေရွ႕ဆက္မယ့္ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားရပ္တည္ခ်က္ဟာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ဆုိရင္လည္း မမွားပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔႔ မူရွိေန႐ုံနဲ႔မၿပီးဘဲ အဲဒီမူကို အေျခခံၿပီး ခုိင္မာျပတ္သားတဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တရပ္ကိုခ်မွတ္၊ အဲဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္အတုိင္း မယိမ္းမယုိင္ ရပ္တည္သြားဖုိ႔ လိုပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားရဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ခရီးတေလွ်ာက္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ မစြန္႔ခ်င္ဘဲနဲ႔ မူကုိ စြန္႔ခဲ့ရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကေန စၿပီးေတာ့ ေျပာပါရေစ။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အန္အယ္လ္ဒီဟာ အျပတ္အသတ္ အႏုိင္ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ထုိ႔အတူပဲ တုိင္းရင္းသားပါတီတခ်ဳိ႕ဟာလည္း သက္ဆုိင္ရာ ျပည္နယ္အသီးသီးမွာ ထုိက္သင့္သေလာက္ အႏုိင္ရခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒါက ဘာကိုျပသလဲဆုိရင္ ျပည္သူေတြဟာ (၂၆) ႏွစ္လုံးလုံး တပါတီအာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ဒီမုိကေရစီအခြင့္အေရးေတြ ဆုံး႐ႈံးၿပီးေတာ့ လြတ္လပ္မႈမရွိ၊ ေျပာခြင့္ဆုိခြင့္မရ၊ ဖိႏွိပ္မႈေတြကို ႀကိမ္မီးအုံးလုိ ခံခဲ့ရတယ္။ အဲဒီလုိ ခံခဲ့ရ႐ုံသာမကဘဲ တုိင္းျပည္မြဲျပာက်ၿပီးေတာ့ ျပည္သူေတြဟာလည္း အတိဒုကၡေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႔ ၈၈ မွာ ဒီတပါတီအာဏာရွင္စနစ္ကို တြန္းလွန္ၿပီးတဲ့အခါမွာ အန္အယ္လ္ဒီပါတီရယ္လုိ႔ ေပၚေပါက္လာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ျပည္သူေတြလုိလားတဲ့ ဒီမုိကေရစီနဲ႔ လူအခြင့္အေရးေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္၊ စစ္အာဏာစနစ္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏုိင္လိမ့္မယ္ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ျပည္သူေတြက အန္အယ္လ္ဒီကို ေထာက္ခံမဲေပးခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔အတူ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြကို ျပည္နယ္ေတြမွာ မဲေပးခဲ့တာကလည္းပဲ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး အႏွစ္ငါးဆယ္ေလာက္သက္တမ္းမွာ တုိင္းရင္းသားေတြဟာ သူတုိ႔ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရတဲ့ ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးေတြ၊ တုိင္းရင္းသားအခြင့္အေရးေတြကို ဒီတုိင္းရင္းသားပါတီေတြနဲ႔ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္ဆုိတဲ့ ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ အဲဒီတုိင္းရင္းသားပါတီေတြကို မဲေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲအႏုိင္ရခဲ့တဲ့ အဲဒီပါတီေတြကို ျပည္သူေတြက ေထာက္ခံဆႏၵမဲေတြ ေပးခဲ့တာကို ေကာက္ခ်က္ခ်လုိက္မယ္ဆုိရင္ အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ဖယ္ရွားႏုိင္ဖုိ႔နဲ႔ ဒီမုိကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ထြန္းကားတဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္တဲ့ႏုိင္ငံကို ထူေထာင္ေပးဖုိ႔ ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ မဲေပးခဲ့ၾကတာပါ။ ထုိ႔အတူ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြကိုလည္း တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ေမြးရာပါအခြင့္အေရးေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး မဲေပးခဲ့ၾကတာပါ။ အကယ္၍ အန္အယ္လ္ဒီကသာ အႏုိင္ရပါတီအေနနဲ႔ ျဖစ္႐ုိးျဖစ္စဥ္အတုိင္း လႊတ္ေတာ္ေခၚၿပီးေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာေတြကို ရယူခဲ့မယ္ဆုိရင္ အခုလုိ အႏွစ္ (၂၀) ကာလမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ ေလးႀကိမ္ငါးႀကိမ္ေလာက္လုပ္ၿပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြေရာ ျပည္သူေတြပါ ဒီမုိကေရစီ အေလ့အက်င့္နဲ႔ အေတြ႔အႀကဳံေတြ ရင့္က်က္လာၿပီးေတာ့ တုိင္းျပည္ဟာလည္း ဘယ္နည္းနဲ႔မဆုိ ခ်မ္းသာႂကြယ္၀တဲ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံမဟုတ္ေတာင္ အေတာ္အတန္ ဖြံ႔ၿဖဳိးတုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံျဖစ္လာမယ္လုိ႔ က်ေနာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။
ထုိ႔အတူပဲ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္ေတြ ႏွီးေႏွာၿပီးေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအသစ္ကိုေရးဆြဲၿပီး စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုတရပ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ အခု ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံထက္ အမ်ားႀကီးသာတဲ့၊ ၿပီးေတာ့ တုိင္းရင္းသားျပည္သူတရပ္လုံးရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ေတြကို အျပည့္အ၀ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးႏုိင္မယ့္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုစနစ္တရပ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္လိမ့္မယ္ဆုိတာ က်ေနာ္ လုံး၀ယုံၾကည္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အခု ကံအၾကာင္းမလွလုိ႔ပဲ ဆုိရမလား၊ အန္အယ္လ္ဒီ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အျပတ္အသတ္ အႏုိင္ရလုိက္တာနဲ႔ စစ္အစိုးရဟာ အန္အယ္လ္ဒီကုိ အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးဖုိ႔ တြန္႔ဆုတ္သြားခဲ့ၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွာ အာဏာလႊဲေျပာင္းေရးနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရးကို မျပဳလုပ္ႏုိင္ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ ႀကံဖန္ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အကယ္၍ တစညသာ အႏုိင္ရခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းေကာင္း လႊဲေျပာင္းပါလိမ့္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ တပ္မေတာ္ထိပ္ပိုိင္းေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕ဟာ ယခင့္ယခင္ကတည္းက တုိင္းျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ၿပီး တုိင္းျပည္ကို စိုးမုိးအုပ္ခ်ဳပ္ ျခယ္လွယ္လုိတဲ့ဆႏၵ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဆႏၵေၾကာင့္ပဲ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ မလြဲမေရွာင္သာ လုပ္ေပးခဲ့ရသည့္တုိင္ တစညပါတီ အႏုိင္ရေအာင္ ျပဳလုပ္ၿပီး တစညပါတီကတဆင့္ တုိင္းျပည္ကုိ ဆက္လက္စုိးမုိးအုပ္ခ်ဳပ္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ခဲ့ပါတယ္။
တစညပါတီဟာ တခ်ိန္တုန္းက လမ္းစဥ္ပါတီက ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ပါတီျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းစဥ္ပါတီမွာ ရွိေနၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြဆုိတာကလည္း တပ္က ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍ လမ္းစဥ္ပါတီတျဖစ္လဲ တစညပါတီသာ အာဏာရမယ္ဆုိရင္ အဲဒီတပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးဆႏၵကို သြယ္၀ုိက္တဲ့နည္းနဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တစညအႏုိင္ရရင္ေတာ့ စစ္အစုိးရဟာ အာဏာလႊဲေျပာင္းေကာင္း လႊဲေျပာင္းမွာျဖစ္ေပမယ့္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ တစညပါတီ မ႐ႈမလွ အေရးနိမ့္ၿပီး အန္အယ္လ္ဒီက အျပတ္အသတ္ အႏုိင္ရလုိက္တဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီးေတာ့ စစ္အစိုးရဟာ အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးမယ္ဆုိတဲ့ဆႏၵ လုံး၀မရွိေတာ့ဘူးဆုိတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါေတြကို အထင္သက္သက္နဲ႔ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အေထာက္အထား အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ေျပာတာပါ။ ၁/၉၀ ေၾကညာခ်က္ကုိ ထုတ္ျပန္လုိက္တာနဲ႔ ဒါဟာ သိသာပါတယ္။ အဲဒီေၾကညာခ်က္မွာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲေၾကာင့္ အာဏာသုံးရပ္ကို အလုိအေလ်ာက္ မရႏုိင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းပယ္ထားပါတယ္။ ဥပေဒျပဳအာဏာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာ၊ တရားစီရင္ေရးအာဏာဆုိတဲ့ အာဏာသုံးရပ္ကုိ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲေၾကာင့္ အလုိအေလ်ာက္ မရႏုိင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းပယ္လုိက္တာပါပဲ။ အဲလုိျငင္းပယ္လုိက္တာဟာ တနည္းနည္းနဲ႔ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏုိင္ရတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီကုိ အာဏာလႊဲေျပာင္းမေပးႏုိင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းလုိက္တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ အဲဒီတုန္းက ၁/ ၉၀ ကုိ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက သေဘာတူလက္ခံခဲ့ၾကသလား ဆုိေတာ့ လက္မခံၾကပါဘူး။ လက္မခံေပမယ့္လည္း ၁/၉၀ ကုိ အမိန္႔အာဏာကဲ့သုိ႔ ထုတ္ျပန္ခဲ့တာေၾကာင့္ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြဟာ မႀကဳိက္ေပမယ့္ သေဘာတူလက္မွတ္ထုိးခဲ့ရပါတယ္။ အဲလုိ သေဘာတူလက္မွတ္ထုိးခဲ့တာဟာ အဲဒီႏုိင္ငံေရးပါတီေတြအေနနဲ႔ အာဏာလႊဲေျပာင္းေရးကုိ စြန္႔လႊတ္ခဲ့တဲ့သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ၁/၉၀ ကို ျပန္သုံးသပ္လုိက္တဲ့အခါမွာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြအေနနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ရွိပါတယ္။ တခ်က္က ဘာလဲဆုိလုိ႔ရွိရင္ အဲဒီ ၁/၉၀ ေၾကညာခ်က္ အပုိဒ္ (၁၂) မွာ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒပုဒ္မ ၃ မွာေဖာ္ျပထားတဲ့ “လႊတ္ေတာ္ကုိ မဲဆႏၵနယ္မ်ားမွ ဤဥပေဒႏွင့္အညီ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္လုိက္ေသာ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းရမည္” ဆုိတဲ့ ျပ႒ာန္းခ်က္ကုိ ကိုးကားၿပီး န၀တအေနနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေပးမယ္လုိ႔ အတည္ျပဳေဖာ္ျပခဲ့တဲ့အခ်က္ပါ။ ေနာက္တခ်က္က လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲရန္ တာ၀န္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းမေပးသည့္တုိင္ လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးရင္ လႊတ္ေတာ္မွာ တုိင္းျပည္ရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ အမ်ဳိးသားေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို ခ်မွတ္ႏုိင္မယ္၊ ဖြဲ႔စည္းပုံအသစ္ကိုလည္း လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားနဲ႔ ေရးဆြဲႏုိင္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီးေတာ့ စိတ္သက္သာရာရခဲ့ၾကပါတယ္။ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြ၊ တုိ္င္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္းပဲ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားအေနနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပုံကုိ ေရးဆြဲခြင့္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ စိတ္သက္သာရာရခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပုိင္းမွာက်ေတာ့ လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးဖုိ႔အစား စစ္အစုိးရဟာ အမ်ဳိးသားညီလာခံဆုိတာကိုသာ ေခၚယူက်င္းပဖုိ႔ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဒီအမ်ဳိးသားညီလာခံဆုိတာကို ေခၚယူက်င္းပလုိက္တာဟာ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရးကို ျငင္းပယ္လုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမွာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက ညီလာခံတက္ေရး မတက္ေရးဆုိတာ ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္းပဲ အဲဒီညီလာခံမွာ တုိင္းျပည္ရဲ႕အမ်ဳိးသားေရးကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးႏုိင္လိမ့္မယ္၊ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် ပါ၀င္ေရးဆြဲႏုိင္မယ္ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ထားခဲ့ၾကပါတယ္။ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခဥပေဒထဲမွာ ျပည္နယ္ေတြရဲ႕ လုပ္ပုိင္ခြင့္နဲ႔ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ထည့္သြင္းေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ အမ်ဳိးသားညီလာခံကို မျဖစ္မေန တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးရမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာထားဆႏၵေတြ ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။
အဲဒီလုိနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအ၀င္ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြ အမ်ဳိးသားညီလာခံကို တက္ခဲ့ၾကတာဟာ တနည္းေျပာရမယ္ဆုိရင္ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရးကို စြန္႔တယ္လုိ႔ မေျပာေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာ စြန္႔ခဲ့ၾကတဲ့သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ညီလာခံမွာလည္း ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ မူလက ေမွ်ာ္လင့္သလုိ၊ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတြင္ တပ္မေတာ္သည္ ဦးေဆာင္အခန္းက႑က ပါ၀င္ရမည္ ဆုိတဲ့ ဒီမုိကေရစီနဲ႔မကိုက္ညီတဲ့အပုိဒ္ေတြကို ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္း ေျပာင္းလဲလုိ႔ မရခဲ့သလုိ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး အေျခခံမူ ၁၀၄ ခ်က္ကုိလည္း အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္း ရတာမ်ဳိးလည္းမဟုတ္၊ မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္ သေဘာမတူဘဲနဲ႔လည္း လက္ခံခဲ့ရပါတယ္။
ေနာက္တခါ အမ်ဳိးသားညီလာခံဆုိတာက ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒေရးဆြဲဖုိ႔ မူေတြကိုသာ ခ်မွတ္ရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ နအဖက သူကုိယ္တုိင္ေရးဆြဲထားတဲ့ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္ေတြကိုပါ ခ်ျပေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ခ်ျပေရးဆြဲတဲ့ ေနရာမွာလည္းပဲ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႕တင္ျပခ်က္ေတြကို အေလးအနက္ထား ေဆြးေႏြးခြင့္မရဘဲ န၀တ/နအဖ အာဏာပုိင္ေတြ ေရးဆြဲၿပီးသား အခ်က္အလက္ေတြကိုသာ အတည္ျပဳျပ႒ာန္းခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ - တုိင္းရင္းသားပါတီ (၁၃) ပါတီက ျပည္ေထာင္စုမူအတြက္ တင္ျပခဲ့တဲ့ အခ်က္ေတြကိုလည္းပဲ ညီလာခံမွာ ေဆြးေတာင္မေဆြးေႏြးဘဲ မွတ္တမ္းတင္႐ုံတင္ၿပီးေတာ့ ပယ္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ သာဓကတခုသာျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အမ်ဳိးသားညီလာခံမွာေဆြးေႏြးဖုိ႔ အစုအဖြဲ႔ (၈) ဖြဲ႔ ဖြဲ႔ထားပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ဟာ အဲဒီအထဲမွာ အစုအဖြဲ႔အေနနဲ႔ တဖြဲ႔သာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ေရးဆြဲႏုိင္သည္လုိ႔ ၁/၉၀ မွာ ျပ႒ာန္းထားေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ တကယ္တမ္း နအဖက ေရးဆြဲထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ အခ်က္အလက္ေတြကိုသာ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားက သေဘာတူလက္ခံ အတည္ျပဳေပးခဲ့ရတဲ့ အေနအထားမွာသာ ရွိခဲ့ရပါတယ္။ သေဘာမတူလုိ႔လည္း မရပါဘူး။ အစုအဖြဲ႔အားျဖင့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္အေနနဲ႔ တဖြဲ႔၊ ႏုိင္ငံေရးပါတီက တဖြဲ႔၊ နအဖက သူတုိ႔အလုိက် ေခါင္းေခါက္ေရြးထားတဲ့ အျခားအစုအဖြဲ႔က (၆) ဖြဲ႔ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေျခာက္ဖြဲ႔ႏွစ္ဖြဲ႔၊ ေျခာက္မဲ ႏွစ္မဲနဲ႔ သူတုိ႔သာ အၿမဲတမ္း အသာစီးရေနေအာင္ စီမံထားတာလည္း ညီလာခံမွာေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သလို ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကို လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားက ေရးဆြဲခြင့္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ ၁/၉၀ အပုိဒ္ပါ အခ်က္ကိုပင္လွ်င္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခြင့္မရွိတဲ့ အေျခအေနနဲ႔ ႀကဳံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါဟာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ခရီးမွာ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ အေျခခံမူေတြကို မစြန္႔ခ်င္ဘဲ စြန္႔ခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အႀကဳံေတြပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေရြးေကာက္ပြဲပါ။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာ အာဏာသုံးရပ္ကုိပုိင္စုိးတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ အာဏာသုံးရပ္ကို ပုိင္စိုးတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား ေတာင္းဆုိတဲ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးဖုိ႔၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေခၚေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခ်က္ဟာလည္း မွန္ကန္တဲ့ ေတာင္းဆုိခ်က္၊ မွန္ကန္တဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေနအရပ္ရပ္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ မူလက ရပ္တည္ေတာင္းဆုိခဲ့တဲ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းေရး၊ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရး ဆုိတာေတြကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရၿပီးတဲ့့ေနာက္ပိုင္းမွာ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးဆုိတဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ သေဘာထားေတြကိုပဲ က်ေနာ္တုိ႔ ကုိင္စြဲခဲ့ရပါေတာ့တယ္။
ဒီေနရာမွာ အန္အယ္လ္ဒီက ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာစာတမ္းဟာ အန္အယ္လ္ဒီရဲ ႔ ႏုိင္ငံေရးမူ၊ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထား ရပ္တည္ခ်က္ေတြျဖစ္သလုိ စီအာပီပီရဲ႕မူ၊ စီအာပီပီရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔အတူ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားရဲ႕ သေဘာထားနဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ဆုိရင္လည္း မမွားပါဘူး။ အဲဒီမွာ ဒီေရႊဂုံတုိင္ ေၾကညာစာတမ္းပါ အခ်က္(၃)ခ်က္ကုိ အႏွစ္ခ်ဳပ္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္သုံးသပ္ ျပင္ဆင္ေရးဟာ အဓိကက်ပါတယ္။ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာစာတမ္းႏွင့္အတူ အဓိကက်တဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ျပန္လည္သုံးသပ္ျပင္ဆင္ေရးဟာ က်ေနာ္တုိ႔ ကုိင္စြဲရမယ့္ သေဘာထားျဖစ္ပါတယ္၊ မူလည္းျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ ဒီမူကို က်ေနာ္တုိ႔က ဒီေန႔အခ်ိန္အခါမွာ ဆုပ္ကုိင္ရပ္တည္ၾကေပမယ့္ မၾကာခင္ကာလမွာ နအဖအစုိးရက ႏုိင္ငံေရးထုိးစစ္တရပ္ ဆင္လာဖုိ႔ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီထုိးစစ္အတြက္လည္း သူတုိ႔ဘက္က ျပင္ဆင္မႈေတြ အခင္းအက်င္းေတြ လုပ္ေနပါတယ္။ ျပည္တြင္းေရာ ျပည္ပမွာပါ ျပဳလုပ္ေနတာျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ မၾကာေသးခင္က ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံမွာ နအဖရဲ႕ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကုိယ္တုိင္က ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံဖုိ႔ တုိက္တြန္းေျပာၾကားခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒါဟာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာေတာ့မယ့္ ကာလမွာ နအဖဟာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို က်င္းပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲလုိက်င္းပတာဟာ ျပည္သူ႔ဆႏၵကုိ ကိုယ္စားျပဳၿပီး ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ကုိင္စြဲရပ္တည္ၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြကို ႏုိင္ငံေရးအရ ေနာက္ဆုံးထုိးစစ္ဆင္လုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲလုိအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔က ဒီေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ ၀င္မယ္မ၀င္ဘူး ဆုိတာကို တိတိက်က် ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာဖုိ႔ လုိလာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ဒီကိစၥကို ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာဖုိ႔လုိပါတယ္။ အခုအခ်ိန္အထိေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္အတုိင္း ရပ္တည္ေနဆဲပါ။ ဒါေပမယ့္ နအဖကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ရပ္တည္ထားတဲ့ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္ထဲက အေရးႀကီးဆုံးအခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကုိ အခုအခ်ိန္အထိ လုိက္ေလ်ာမယ့္ အသြင္အျပင္လကၡဏာဆုိလုိ႔ တစုိးတစိမွ မျမင္ေတြ႔ရေသးပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ အခုလုိအေျခအေနမ်ဳိးမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လိုရပ္တည္ၾကမလဲ။
တုိင္းျပည္နဲ႔ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးအတြက္၊ ဒီမုိကေရစီေရးေဆာင္ရြက္ဖုိ႔အတြက္ ပါတီတည္ရွိေနဖုိ႔လုိတယ္၊ ပါတီရွင္သန္ဖုိ႔လုိတယ္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ အလံျဖဴေလးေထာင္ (ျပည္သူေတြရဲ႕ တကယ့္စစ္မွန္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ အက်ဳိးစီးပြားကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီး) က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ေတြကို စြန္႔လႊတ္စေတးၿပီး ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ၀င္မွာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ မူေတြကို ခုိင္ခုိင္မာမာ စြဲကုိင္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆုံး ခံစစ္ေၾကာင္းမွာပဲ ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္မလားဆုိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေရြးခ်ယ္စရာ လမ္းႏွစ္သြယ္ ေပၚလာပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္ ဆုိတဲ့ဘက္ကုိ ေရြးခ်ယ္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားၾကရေအာင္။ အကယ္၍ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္ဆုိရင္ နအဖမွာ အာဏာရွိတယ္၊ ေငြရွိတယ္၊ လူရွိတယ္၊ ေနာက္ ယႏၲရားရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔မွာ အာဏာမရွိ၊ ေငြမရွိ၊ လူအေနနဲ႔ကေတာ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ အေတာ္အတန္ ေထာက္ခံမႈေတာ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ၉၀ တုန္းကလုိ ျပည္သူအားလုံးရဲ႕ ေထာက္ခံမႈရဖုိ႔ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔မရႏုိင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ လူထုရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ စိတ္ဓာတ္အေျခအေနဟာ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ အေျခအေနေတြနဲ႔ မ်ားစြာကြာျခားသြား ၿပီျဖစ္လုိ႔ပါ။ ေနာက္တခုက က်ေနာ္တုိ႔မွာ ယႏၲရားမရွိ။ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ေအာက္ေျခအထိ ဖြဲ႔စည္းတယ္ဆုိေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႔အစည္းဟာ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ ခုိင္မာက်စ္လ်စ္မႈမရွိေတာ့ပါဘူး။
အဲဒီလုိ အေျခအေနေတြမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္ဆုိရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေနနဲ႔ ခလုတ္တံသင္းေတြ ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ အမ်ားႀကီးျဖတ္ၾကရမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒေတြနဲ႔ အပယ္ခံရမွာေတြရွိသလုိ ေနာက္တခ်က္က ကုိယ္စားလွယ္ေတြကုိ အမ်ဳိးမ်ဳိး အဟန္႔အတားေတြ အေႏွာင့္အယွက္ေတြ အႏၲရာယ္ေတြ မေပးဘူးလုိ႔လည္း ဘယ္လုိမွ အာမ,မခံႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒီမွာ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ေစာင့္ေနတဲ့ၾကားထဲက မဲလိမ္မႈေတြ၊ မဲခုိးမႈေတြ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔လည္း က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လုိမွ အာမခံခ်က္မေပးႏုိင္ဘူး။ ဒီလုိအေျခအေနမ်ဳိးေတြ မွာ က်ေနာ္တုိ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဘာသာေရးယုံၾကည္ခ်က္အျမင္နဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ဆုိး႐ုိးစကားတခုကို တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ အခုကာလဟာ သိၾကားသာသနာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကပ္ဆုိးေဘးဆုိးႀကီးေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႔ၾကေတာ့မယ္။ အဲဒီကာလဆုိးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး “ယက္သဲ့ၾကား ငါးတင္၊ တင္တဲ့ငါး ေၾကာင္စား၊ က်န္တဲ့ငါးမွ လြတ္” ဆုိတဲ့ ဆုိ႐ုိးစကားပါ။ ထုိ႔အတူပဲ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ားအေနနဲ႔လည္း ေစာေစာက ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ ခလုတ္တံသင္းေတြ ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏုိင္ရရင္ေတာင္ အနည္းစုေသာ အဲဒီလႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြဟာ ဒီမုိကေရစီေရး၊ လူ႔အခြင့္ေရးနဲ႔၊ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြအတြက္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မွာလဲ ဆုိတာကို အေလးအနက္စဥ္းစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။
ေနာက္တခ်က္က ျပန္လည္ျပင္ဆင္ဖုိ႔ လုံး၀မျဖစ္ႏုိင္ေအာင္ အေသအခ်ာ စီမံေရးဆြဲထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ သူတုိ႔ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္ႏုိင္မွာလဲ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ အဲဒီလမ္းေၾကာင္းက သြားမယ္ဆုိရင္ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံျဖစ္ဖုိ႔ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ဖုိ႔အတြက္ ႀကဳိးပမ္းမႈေတြ ျဖစ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လုိ႔ မထင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလုိ၀င္လုိက္ျခင္းအားျဖင့္ ရႏုိင္မယ့္အက်ဳိးအျမတ္က မေရရာေပမယ့္ တဘက္မွာေတာ့ ေပးလုိက္ရမယ့္ အရင္းႏွီးေတြ ဆုံး႐ႈံးမႈေတြက အတုိင္းအဆမရွိ ေပၚလာႏုိင္တယ္။
ပထမဆုံး႐ႈံးမႈကေတာ့ ျပည္သူလူထုႀကီးရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ ဆႏၵလည္းျဖစ္၊ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ ေအာင္သီးေအာင္ႏွံလည္းျဖစ္၊ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြရဲ႕ တုိက္ပြဲေအာင္လံတံခြန္လည္းျဖစ္တဲ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို စြန္႔လႊတ္ဆုံး႐ႈံးခံရမယ့္အေရးပါ။
ဒုတိယဆုံး႐ႈံးမႈကေတာ့ နအဖအုပ္စုက တုိင္းျပည္ကုိ ထာ၀ရ စိုးမုိးျခယ္လွယ္ႏုိင္ဖုိ႔ တဖက္သတ္ေရးဆြဲထားတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ႏႈတ္အားျဖင့္၊ သေဘာတရားေရးအားျဖင့္ မည္သုိ႔ေသာ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္မႈေတြ ျပဳလုပ္သည္ျဖစ္ေစ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ၀င္လုိက္ျခင္းအားျဖင့္ အဆုိပါ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒကုိ ကာယကံေျမာက္ လက္ခံအတည္ျပဳေပးလုိက္သလုိ ျဖစ္သြားမယ့္အေရးပါ။
တတိယအခ်က္ကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အန္အယ္လ္ဒီပါတီအပါအ၀င္ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပဳိင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ဘယ္သူပဲ ႏုိင္ႏုိင္ရႈံးရႈံး ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ေပၚေပါက္လာမယ့္ အစိုးရရဲ႕ တရား၀င္ျဖစ္မႈဟာ ပုိမုိခိုင္မာသြားမွာျဖစ္ၿပီး ျပည္သူလူထုနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာအသုိင္းအ၀ုိင္းၾကား အဲဒီ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒအရ ပုံေျပာင္းထားတဲ့ စစ္အစုိးရအေပၚ ထားရွိရမယ့္ သေဘာထားနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အျမင္႐ႈပ္ေထြးမႈေတြ၊ ၀ိ၀ါဒကြဲျပားမႈေတြ ေပၚေပါက္ႏုိင္ၿပီး အဲဒီကတဆင့္ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြရဲ႕ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ ခရီးလမ္းေၾကာင္းမွာ ခ်ည့္နဲ႔အားနည္းမႈေတ၊ြ ထိခုိက္ဆုံး႐ႈံးမႈေတြ ေပၚေပါက္လာႏုိင္မယ့္ အေရးပါ။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီလမ္းထက္စာရင္ ေစာေစာကေျပာသလုိ နအဖရဲ႕ ၂၀၁၀ ထုိးစစ္ကို ႀကံ့ႀကံ့ခံရင္းနဲ႔ မိမိရဲ႕ခံစစ္ေၾကာင္းကို လုံေအာင္ထိန္းၿပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္မီမွာလည္း ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆန္႔က်င္မယ္၊ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါမွာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ စည္းစည္းလုံးလုံး ညီညီၫြတ္ၫြတ္နဲ႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ရပ္မယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ေရွ႕ကိုဆက္ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးႀကဳိးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈ လုပ္ႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ဟုိဘက္ကာလမွာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ျပည္တြင္းမွာ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔တကြ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြကို အေပးအယူ မလုပ္တဲ့အတြက္၊ မညိႇႏႈိင္းတဲ့အတြက္၊ မေဆြးေႏြးတဲ့အတြက္၊ အမ်ဳိးသားညီၫြတ္မႈမရွိတဲ့အတြက္ တုိင္းျပည္ဟာ ႏုိင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈ မရႏုိင္ပါဘူး။ ထုိ႔အတူ ကုလသမဂၢနဲ႔ ကမာၻ႔ႏုိင္ငံေတြက အားလုံးပါ၀င္ႏုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္တခု ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းေနတဲ့ၾကားက နအဖအေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ တဖက္သတ္ က်င္းပေဆာင္ရြက္သြားမယ္ဆုိရင္ ေရြးေကာက္ပြဲကုိေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေနာက္ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ အစုိးရကိုေသာ္လည္းေကာင္း ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ုိင္းက လက္ခံမွာမဟုတ္သလုိ ျပည္သူလူထုကလည္း လက္ခံမွာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဆက္ဆံေရးမွာ လိပ္ခဲတည္းလည္း ရွိေနမွာပါ။
ေနာက္တခ်က္က တုိင္းရင္းသားမ်ားနဲ႔ အခုလုိ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကိစၥေတြ၊ လက္နက္႐ုပ္သိမ္းေရးကိစၥေတြဟာ အခုအခ်ိန္မွာ မေျပလည္သလုိ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးရင္လည္း ေျပလည္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံကုိ တုိင္းရင္းသားႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက လက္မခံသလုိ တုိင္းရင္းသားၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြ၊ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကလည္း လက္မခံတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိလည္းပဲ အျပည့္အ၀ ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီလုိ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရွိ၊ ျပည္တြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈမရွိ၊ ႏုိင္ငံတကာဆက္ဆံေရးမွာလည္း လိပ္ခဲတည္းလည္းျဖစ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံဟာ ႀကီးပြားဖြ႔ံၿဖိဳးတုုိးတက္ဖုိ႔ အလြန္မွ ခက္ခဲပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ ဖြံ႔ၿဖဳိးတဲ့ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံထူေထာင္ဖုိ႔ဆုိတာကလည္းပဲ မလြယ္ကူတဲ့အတြက္ ျပည္သူေတြရဲ႕ဘ၀၊ ျပည္သူေတြရဲ႕စား၀တ္ေနေရး၊ ျပည္သူေတြရဲ႕တုိးတက္မႈ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျပည္သူေတြကလည္း အၿမဲတမ္းဆန္႔က်င္ေနမွာျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလုိကာလမွာ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ၊ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြဟာ ခံစစ္ေၾကာင္းကေန ႏုိင္ငံေရးထုိးစစ္ကို ျပန္လည္ဆင္ႏႊဲၿပီး ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံ ေပၚေပါက္ေရးအတြက္ ဆက္လက္ႀကဳိးပမ္းႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အန္အယ္လ္ဒီအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီအားလုံး မိမိတုိ႔ရဲ႕ရပ္တည္ခ်က္ မူေတြဟာ ျပင္လြယ္၊ ေျပာင္းလြယ္ Flexible ျဖစ္တယ္ဆုိေပမယ့္ မလုိအပ္ဘဲနဲ႔ အေၾကာင္းမဲ့ မစြန္႔လႊတ္ၾကဖုိ႔နဲ႔ အေျခခံမူေပၚမွာ ခုိင္ခုိင္မာမာ ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္တည္ၾကဖုိ႔လုိေၾကာင္း တုိက္တြန္းေရးသားလုိက္ရပါတယ္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို မီးေပးရန္ ၫႊန္ၾကားထား
ေအာင္ေက်ာ္မိုး / ၂၆ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉
လာမည့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပဲြကာလ မတိုင္မီ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို တတ္ႏိုင္သမွ် လွ်ပ္စစ္မီးေပးရန္ ၫႊန္ၾကားထားေၾကာင္း ရန္ကုန္တိုင္း လွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာ႐ံုးမွ အင္ဂ်င္နီယာတဦးက ေျပာသည္။
၎က “ရန္ကုန္ကို တတ္ႏိုင္သမွ် လွ်ပ္စစ္မီးေပးထားရမယ္ဆိုၿပီး ေနျပည္ေတာ္ကေန က်ေနာ္တုိ႔ကို ၫႊန္ၾကားလာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း ေရအားလွ်ပ္စစ္ကေန လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား အဝင္နည္းသြားေတာ့ ဂက္စ္တာဘိုင္ေတြ လည္ေပးဖို႔လိုတယ္လို႔ ျပန္တင္ျပတယ္။ ဒါနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္က စြမ္းအင္ဝန္ႀကီးဌာနကိုလည္း ဆက္ၿပီးၫႊန္ၾကားလိုက္တယ္။ ရန္ကုန္ကို တတ္ႏိုင္သမွ် ဂက္စ္ေတြ ပို႔ေပးဖို႔။ အခု ဂက္စ္ေတြ ေရာက္လာေတာ့ ခါတိုင္းႏွစ္ေတြ ဂက္စ္မရွိလို႔ မလည္ႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနတဲ့ ဂက္စ္တာဘိုင္ေတြကို စမ္းၿပီး လည္ပတ္ေနတယ္။ ဂက္စ္သာ မွန္မွန္ရေနရင္ ရန္ကုန္တတိုင္းလံုး လွ်ပ္စစ္မီး အျပည့္အဝ မေပးႏိုင္ေသးတာေတာင္ အရင္ႏွစ္ေတြကလို ခဲြတမ္းနဲ႔ ေပးစရာမလိုေတာ့ဘူး” ဟု ေျပာသည္။
သို႔ေသာ္ ေျခာက္ေသြ႔ရာသီေရာက္လာေလ မီးဆြဲအားမ်ားလာေလ ျဖစ္သည့္အတြက္ မီးအားမႏိုင္ဘဲ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ျပတ္ေတာက္မႈမ်ဳိးကို ႀကံဳရႏိုင္သည္ဟု အဆိုပါ အင္ဂ်င္နီယာက ေျပာသည္။
“စစ္အစိုးရက လာမယ့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကာလနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲအႀကိဳကာလအတြင္း ရန္ကုန္မွာ မီးမလာဘဲ ျပည္သူေတြ စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ၾကမွာကို မလုိလားဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လွ်ပ္စစ္မီးေပးႏိုင္ဖို႔ ဂက္စ္ရလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနတာျဖစ္တယ္” ဟု ၎က ရွင္းျပသည္။
ပံုမွန္အားျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ႏွစ္စဥ္ ၾသဂုတ္လ၌ လွ်ပ္စစ္မီး မွန္မွန္ရေလ့ရွိၿပီး ေျခာက္ေသြ႔ရာသီ ႏိုဝင္ဘာလဆန္းခန္႔တြင္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပး စက္႐ံုမ်ားမွ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား အဝင္နည္းသြားေသာေၾကာင့္ လွ်ပ္စစ္မီးကို ခဲြတမ္းျဖင့္သာ ရေလ့ရွိသည္။
၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္တြင္မူ ေနျပည္ေတာ္၌ သံုးစဲြသည့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ပမာဏ မ်ားလာျခင္း၊ ရန္ကုန္ရွိ ဂက္စ္တာဘိုင္မ်ား လည္ပတ္ရန္ ဂက္စ္ ပံ့ပိုးမေပးျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ မိုးတြင္း၌ပင္လွ်င္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားရရွိမႈ ေလ်ာ့နည္းခဲ့သည္။
နအဖစစ္အစိုးရသည္ ေလာေလာဆယ္ ဂက္စ္တာဘိုင္မ်ား လည္ႏိုင္ေရးအတြက္ ဂက္စ္မ်ား ပို႔လႊတ္ေပး႐ံုမက လာမည့္ႏွစ္၌ ရန္ကုန္တြင္ ဂက္စ္လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရရွိႏိုင္ရန္ မုတၱမ - ရန္ကုန္ (၂၄) လက္မ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ ပိုက္လိုင္းအသစ္ကို သြယ္တန္းလ်က္ရွိၿပီး အဆိုပါပိုက္လိုင္းကို လာမည့္ ၂ဝ၁ဝ ေမလ၌ အၿပီးသြယ္တန္းႏိုင္ရန္ လုပ္ေဆာင္ေနေၾကာင္း သိရသည္။
အလားတူ အထက္ျမန္မာျပည္ဘက္တြင္လည္း အၿပီးမသတ္ႏိုင္ေသးသည့္ ရဲရြာေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းမွ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္ယူသံုးစဲြႏိုင္ေရးအတြက္ စက္တလံုးကို စမ္းသပ္လည္ပတ္ရန္ စတင္တည္ေဆာက္ေနၿပီး အဆုိပါစက္ လည္ပတ္ေရးအတြက္ ဒုဌဝတီျမစ္ေရကိုပိတ္ၿပီး ဆည္ေရမ်ား စတင္စုေဆာင္းေနၿပီျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၂ဝဝ၅-၂ဝဝ၆ ႏွစ္မွစ၍ စုစုေပါင္း စက္တပ္ဆင္အား မီဂါဝပ္ (၁၆ဝဝ) ေက်ာ္သာရွိသည့္အတြက္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္လုပ္မႈပမာဏမွာလည္း ကီလိုဝပ္ သန္းေပါင္း (၆,ဝဝဝ) ေက်ာ္မွ မတိုးတက္ဘဲရိွေနသည္မွာ ယခုတိုင္ျဖစ္ေၾကာင္း အၿငိမ္းစား တိုင္းလွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာေဟာင္းတဦးက ေျပာသည္။
၎က “ရန္ကုန္အပါအ၀င္ တိုင္းနဲ႔ျပည္နယ္အသီးသီးမွာေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီတာေတြ တိုးျမႇင့္ေရာင္းခ်ခဲ့လို႔ ၀င္ေငြက်ပ္ (၃၈) ဘီလီယံကေန (၁၆၀) ဘီလီယံေလာက္အထိ (၅) ဆနီးပါး တိုးလာေပမယ့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ရရိွမႈအေျခအေနကေတာ့ တေန႔တျခား ဆိုးေနတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ရန္ကုန္တိုင္း လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပးအဖဲြ႔သည္ ဂက္စ္ရရွိႏိုင္သမွ်ျဖင့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ေပးေနေသာေၾကာင့္ ခဲြတမ္းစနစ္ ျပန္လည္က်င့္သံုးျခင္း မရွိေသာ္လည္း မီးအား မလံုေလာက္သျဖင့္ မၾကာခဏ မီးျပတ္ေတာက္မႈမ်ား ရိွေနေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ေျပာသည္။
လာမည့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပဲြကာလ မတိုင္မီ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို တတ္ႏိုင္သမွ် လွ်ပ္စစ္မီးေပးရန္ ၫႊန္ၾကားထားေၾကာင္း ရန္ကုန္တိုင္း လွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာ႐ံုးမွ အင္ဂ်င္နီယာတဦးက ေျပာသည္။
၎က “ရန္ကုန္ကို တတ္ႏိုင္သမွ် လွ်ပ္စစ္မီးေပးထားရမယ္ဆိုၿပီး ေနျပည္ေတာ္ကေန က်ေနာ္တုိ႔ကို ၫႊန္ၾကားလာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း ေရအားလွ်ပ္စစ္ကေန လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား အဝင္နည္းသြားေတာ့ ဂက္စ္တာဘိုင္ေတြ လည္ေပးဖို႔လိုတယ္လို႔ ျပန္တင္ျပတယ္။ ဒါနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္က စြမ္းအင္ဝန္ႀကီးဌာနကိုလည္း ဆက္ၿပီးၫႊန္ၾကားလိုက္တယ္။ ရန္ကုန္ကို တတ္ႏိုင္သမွ် ဂက္စ္ေတြ ပို႔ေပးဖို႔။ အခု ဂက္စ္ေတြ ေရာက္လာေတာ့ ခါတိုင္းႏွစ္ေတြ ဂက္စ္မရွိလို႔ မလည္ႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနတဲ့ ဂက္စ္တာဘိုင္ေတြကို စမ္းၿပီး လည္ပတ္ေနတယ္။ ဂက္စ္သာ မွန္မွန္ရေနရင္ ရန္ကုန္တတိုင္းလံုး လွ်ပ္စစ္မီး အျပည့္အဝ မေပးႏိုင္ေသးတာေတာင္ အရင္ႏွစ္ေတြကလို ခဲြတမ္းနဲ႔ ေပးစရာမလိုေတာ့ဘူး” ဟု ေျပာသည္။
သို႔ေသာ္ ေျခာက္ေသြ႔ရာသီေရာက္လာေလ မီးဆြဲအားမ်ားလာေလ ျဖစ္သည့္အတြက္ မီးအားမႏိုင္ဘဲ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ျပတ္ေတာက္မႈမ်ဳိးကို ႀကံဳရႏိုင္သည္ဟု အဆိုပါ အင္ဂ်င္နီယာက ေျပာသည္။
“စစ္အစိုးရက လာမယ့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကာလနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲအႀကိဳကာလအတြင္း ရန္ကုန္မွာ မီးမလာဘဲ ျပည္သူေတြ စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ၾကမွာကို မလုိလားဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လွ်ပ္စစ္မီးေပးႏိုင္ဖို႔ ဂက္စ္ရလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနတာျဖစ္တယ္” ဟု ၎က ရွင္းျပသည္။
ပံုမွန္အားျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ႏွစ္စဥ္ ၾသဂုတ္လ၌ လွ်ပ္စစ္မီး မွန္မွန္ရေလ့ရွိၿပီး ေျခာက္ေသြ႔ရာသီ ႏိုဝင္ဘာလဆန္းခန္႔တြင္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပး စက္႐ံုမ်ားမွ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား အဝင္နည္းသြားေသာေၾကာင့္ လွ်ပ္စစ္မီးကို ခဲြတမ္းျဖင့္သာ ရေလ့ရွိသည္။
၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္တြင္မူ ေနျပည္ေတာ္၌ သံုးစဲြသည့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ပမာဏ မ်ားလာျခင္း၊ ရန္ကုန္ရွိ ဂက္စ္တာဘိုင္မ်ား လည္ပတ္ရန္ ဂက္စ္ ပံ့ပိုးမေပးျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ မိုးတြင္း၌ပင္လွ်င္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားရရွိမႈ ေလ်ာ့နည္းခဲ့သည္။
နအဖစစ္အစိုးရသည္ ေလာေလာဆယ္ ဂက္စ္တာဘိုင္မ်ား လည္ႏိုင္ေရးအတြက္ ဂက္စ္မ်ား ပို႔လႊတ္ေပး႐ံုမက လာမည့္ႏွစ္၌ ရန္ကုန္တြင္ ဂက္စ္လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရရွိႏိုင္ရန္ မုတၱမ - ရန္ကုန္ (၂၄) လက္မ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ ပိုက္လိုင္းအသစ္ကို သြယ္တန္းလ်က္ရွိၿပီး အဆိုပါပိုက္လိုင္းကို လာမည့္ ၂ဝ၁ဝ ေမလ၌ အၿပီးသြယ္တန္းႏိုင္ရန္ လုပ္ေဆာင္ေနေၾကာင္း သိရသည္။
အလားတူ အထက္ျမန္မာျပည္ဘက္တြင္လည္း အၿပီးမသတ္ႏိုင္ေသးသည့္ ရဲရြာေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းမွ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္ယူသံုးစဲြႏိုင္ေရးအတြက္ စက္တလံုးကို စမ္းသပ္လည္ပတ္ရန္ စတင္တည္ေဆာက္ေနၿပီး အဆုိပါစက္ လည္ပတ္ေရးအတြက္ ဒုဌဝတီျမစ္ေရကိုပိတ္ၿပီး ဆည္ေရမ်ား စတင္စုေဆာင္းေနၿပီျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၂ဝဝ၅-၂ဝဝ၆ ႏွစ္မွစ၍ စုစုေပါင္း စက္တပ္ဆင္အား မီဂါဝပ္ (၁၆ဝဝ) ေက်ာ္သာရွိသည့္အတြက္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္လုပ္မႈပမာဏမွာလည္း ကီလိုဝပ္ သန္းေပါင္း (၆,ဝဝဝ) ေက်ာ္မွ မတိုးတက္ဘဲရိွေနသည္မွာ ယခုတိုင္ျဖစ္ေၾကာင္း အၿငိမ္းစား တိုင္းလွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာေဟာင္းတဦးက ေျပာသည္။
၎က “ရန္ကုန္အပါအ၀င္ တိုင္းနဲ႔ျပည္နယ္အသီးသီးမွာေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီတာေတြ တိုးျမႇင့္ေရာင္းခ်ခဲ့လို႔ ၀င္ေငြက်ပ္ (၃၈) ဘီလီယံကေန (၁၆၀) ဘီလီယံေလာက္အထိ (၅) ဆနီးပါး တိုးလာေပမယ့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ရရိွမႈအေျခအေနကေတာ့ တေန႔တျခား ဆိုးေနတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ရန္ကုန္တိုင္း လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပးအဖဲြ႔သည္ ဂက္စ္ရရွိႏိုင္သမွ်ျဖင့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ေပးေနေသာေၾကာင့္ ခဲြတမ္းစနစ္ ျပန္လည္က်င့္သံုးျခင္း မရွိေသာ္လည္း မီးအား မလံုေလာက္သျဖင့္ မၾကာခဏ မီးျပတ္ေတာက္မႈမ်ား ရိွေနေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ေျပာသည္။
အရက္ေၾကာ္ျငာ ပိတ္ပင္ျခင္းေၾကာင့္ ပုံႏွိပ္မီဒီယာ ရပ္တည္ေရး ထိခိုက္ႏိုင္
ဝီရ / ၂၅ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉
ျပည္တြင္း ပုံႏွိပ္မီဒီယာမ်ားအား အရက္ေၾကာ္ျငာ ထည့္သြင္းခြင့္ တားျမစ္လိုက္ပါက မီဒီယာလုပ္ငန္း ဆက္လက္ရပ္တည္ေရးအတြက္ အခက္အခဲမ်ားစြာျဖင့္ ရင္ဆုိင္ရႏုိင္ေၾကာင္း စာနယ္ဇင္းထုတ္ေ၀ လုပ္ကိုင္သူမ်ားက ေျပာသည္။
လစဥ္ထုတ္မဂၢဇင္း လက္ေထာက္အယ္ဒီတာတဦးက “မီဒီယာေတြကုိ စစ္အစုိးရက ရန္သူလုိသေဘာထားၿပီး အရက္ကုမၸဏီေတြကုိေတာ့ ဒုိနာ (အလႉရွင္) ေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြလုိ ဆက္ဆံေနတာကုိက မွားေနတာ။ ဒီလုိလုပ္လုိက္ရင္ မီဒီယာေတြ အထိနာမွန္းသိလုိ႔ လုပ္တာျဖစ္တယ္။ မီဒီယာေတြ ေရွ႕ဆက္ရပ္တည္ႏုိင္ဖုိ႔ အခက္အခဲ အမ်ားႀကီးျဖစ္လာမယ္” ဟု ေျပာၾကားသည္။
လူငယ္တုိ႔အား မွားယြင္းေစသည့္ အသိအျမင္မ်ား မရရွိေစရန္ဟုဆုိကာ လာမည့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္နဝါရီ (၁) ရက္မွစ၍ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္း၊ စာအုပ္ စသည့္ ပုံႏွိပ္မီဒီယာမ်ားတြင္ အရက္ေၾကာ္ျငာခြင့္ကုိ ခြင့္မျပဳေတာ့ေၾကာင္း ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီးဌာနက ၫႊန္ၾကားထားသည္။ ထုိသုိ႔တားျမစ္လုိက္သည့္ အေၾကာင္းၾကားစာ လက္ခံရရွိေၾကာင္း ခံဝန္ခ်က္ လက္မွတ္ထုိးကာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနသုိ႔ ျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္လုိက္ၿပီဟု အဆုိပါလက္ေထာက္ အယ္ဒီတာက ေျပာသည္။
ပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းအားလုံးတြင္ အရက္ေၾကာ္ျငာ ပိတ္ပင္သည္ဆုိေသာ္လည္း အရက္ေၾကာ္ျငာ ျပကၡဒိန္၊ ပုိစတာမ်ားကုိမူ ဆက္လက္ ခြင့္ျပဳထား၍ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးက မီဒီယာလုပ္ငန္းကုိသာ ဖိႏွိပ္ခ်င္၍ လုပ္ေဆာင္ေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ေျပာၾကားသည္။
ေၾကာ္ျငာဝန္ေဆာင္ခသည္ ၎ဂ်ာနယ္၏ ေရာင္းရေစာင္ေရအေပၚ မူတည္၍ ေပးေဆာင္ၾကျခင္းျဖစ္၍ ယင္းကဲ့သုိ႔ ပိတ္လုိက္လွ်င္ ဘ႑ာေရးအခက္အခဲ ေျပလည္ရန္ ဂ်ာနယ္ေစ်းႏႈန္း ျမႇင့္ျခင္း သုိ႔မဟုတ္ ေစာင္ေရ ထပ္မံေလ်ာ့ခ်ရမည့္ အေျခအေန ရွိေနေၾကာင္း အပတ္စဥ္ထုတ္ ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာတဦးက ေျပာသည္။
၎က “ေၾကာ္ျငာေတြထဲမွာ ေဆးဝါးေတြ၊ အလွကုန္၊ အစားအစာ စတဲ့ ကုန္ပစၥည္းေၾကာ္ျငာရယ္၊ အရက္ေၾကာ္ျငာရယ္ (၂) မ်ဳိးပဲ ရွိတယ္။ ဒီထဲမွာ ဝင္ေငြအမ်ားဆုံး ရႏုိင္တာ အရက္ေၾကာ္ျငာပဲ။ ဒါကုိ ထည့္ခြင့္မေပးေတာ့ဘူးဆုိရင္ ဂ်ာနယ္တဝက္ေလာက္ ေပ်ာက္သြားႏုိင္တယ္။ အခု က်ေနာ္တုိ႔ဂ်ာနယ္ရဲ႕ အပတ္စဥ္ေရာင္းအားက (၁) ေသာင္းေက်ာ္ပဲ ရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ဂ်ာနယ္လုိ ေရာင္းအားမရွိတဲ့ဂ်ာနယ္ေတြ ဆက္ရပ္တည္ဖုိ႔ မလြယ္ေတာ့ဘူး။ ဂ်ာနယ္ေစ်းႏႈန္း ဆက္ျမႇင့္မလား ဒါမွမဟုတ္ ေစာင္ေရ ထပ္ေလ်ာ့မလား ဒါပဲရွိတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ျပည္တြင္းထုတ္ဂ်ာနယ္တုိ႔၏ ရပ္တည္ေရးသည္ ေၾကာ္ျငာဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္း၌ (၃၀-၅၀) ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ မွီခုိေနၾကရၿပီး ၎တို႔အနက္ အရက္ေၾကာ္ျငာကို အားထားေနၾကရေၾကာင္း သိရသည္။
အဆိုပါ ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာက “အခုပိတ္လုိက္တာက တလြဲစီ ျဖစ္ေနတယ္။ အစုိးရတရပ္အေနနဲ႔ တကယ္လုပ္သင့္တာက လူငယ္ေတြရဲ႕ ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ လုပ္ခ်င္ရင္ အရက္ထုတ္လုပ္တာကုိ ကန္႔သတ္လုိက္ေပါ့။ ျပည္တြင္းမွာ ပုဂၢလိကပုိင္ အရက္ခ်က္စက္႐ုံ (၂၀၀) ေက်ာ္ရွိတယ္။ အဲဒီဘက္အပုိင္းမွာ စံႏႈန္းစစ္ေဆးတာေတာင္ မလုပ္ဘဲ ထုတ္ခြင့္ပါမစ္ေတြကုိ လြယ္လြယ္ကူကူေပးၿပီး အားကစားပြဲေတြမွာ စပြန္ဆာလုပ္ခုိင္းတာက လူငယ္ေတြရဲ႕ ျမင္ကြင္းမွာ အဓိက ပုိျဖစ္တယ္။ ဒါကုိ ပိတ္သင့္တာ” ဟု ေခတ္ၿပဳိင္သုိ႔ ေျပာၾကားသည္။
အရက္လုပ္ငန္းရွင္တုိ႔အေနျဖင့္ ပုံႏွိပ္မီဒီယာတြင္ ၎တုိ႔ထုတ္ကုန္ေၾကာ္ျငာခြင့္ ပိတ္လုိက္သည့္အေပၚ တစုံတရာ ထိခုိက္နစ္နာေစမႈ ရွိမည္မဟုတ္ေၾကာင္းႏွင့္ ေၾကာ္ျငာလမ္းေၾကာင္းအသစ္အေနျဖင့္ စင္ေပၚေဖ်ာ္ေျဖေရးမ်ား ျပဳလုပ္ကာ ဗီစီဒီ သီခ်င္းေခြထုတ္ျခင္းျဖင့္ ၎တုိ႔၏ တံဆိပ္ကုိ အျပည့္အဝ ေၾကာ္ျငာႏုိင္သည့္ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ စတင္ေနၾကၿပီျဖစ္ေၾကာင္း အဆုိပါ အယ္ဒီတာက ဆက္လက္ေျပာၾကားသည္။
ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၲေလးၿမဳိ႕ထုတ္ ဂ်ာနယ္ထုတ္လုပ္ခြင့္လုိင္စင္ ရထားသူ (၂၀၀) ခန္႔ရွိေၾကာင္း ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာန စာရင္းဇယားအရ သိရသည္။
ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ေတာ္စည္ပင္သာယာေရး နယ္နိမိတ္အတြင္း႐ွိ ေဆးလိပ္ႏွင့္ အရက္ေၾကာ္ျငာဘီလ္ဘုတ္ႀကီးမ်ား တင္ျခင္းကုိ ၂၀၀၆ ခု ဒီဇင္ဘာလတြင္ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပုိင္တုိ႔က စတင္တားျမစ္ခဲ့သည္။
ျပည္တြင္း ပုံႏွိပ္မီဒီယာမ်ားအား အရက္ေၾကာ္ျငာ ထည့္သြင္းခြင့္ တားျမစ္လိုက္ပါက မီဒီယာလုပ္ငန္း ဆက္လက္ရပ္တည္ေရးအတြက္ အခက္အခဲမ်ားစြာျဖင့္ ရင္ဆုိင္ရႏုိင္ေၾကာင္း စာနယ္ဇင္းထုတ္ေ၀ လုပ္ကိုင္သူမ်ားက ေျပာသည္။
လစဥ္ထုတ္မဂၢဇင္း လက္ေထာက္အယ္ဒီတာတဦးက “မီဒီယာေတြကုိ စစ္အစုိးရက ရန္သူလုိသေဘာထားၿပီး အရက္ကုမၸဏီေတြကုိေတာ့ ဒုိနာ (အလႉရွင္) ေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြလုိ ဆက္ဆံေနတာကုိက မွားေနတာ။ ဒီလုိလုပ္လုိက္ရင္ မီဒီယာေတြ အထိနာမွန္းသိလုိ႔ လုပ္တာျဖစ္တယ္။ မီဒီယာေတြ ေရွ႕ဆက္ရပ္တည္ႏုိင္ဖုိ႔ အခက္အခဲ အမ်ားႀကီးျဖစ္လာမယ္” ဟု ေျပာၾကားသည္။
လူငယ္တုိ႔အား မွားယြင္းေစသည့္ အသိအျမင္မ်ား မရရွိေစရန္ဟုဆုိကာ လာမည့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္နဝါရီ (၁) ရက္မွစ၍ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္း၊ စာအုပ္ စသည့္ ပုံႏွိပ္မီဒီယာမ်ားတြင္ အရက္ေၾကာ္ျငာခြင့္ကုိ ခြင့္မျပဳေတာ့ေၾကာင္း ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီးဌာနက ၫႊန္ၾကားထားသည္။ ထုိသုိ႔တားျမစ္လုိက္သည့္ အေၾကာင္းၾကားစာ လက္ခံရရွိေၾကာင္း ခံဝန္ခ်က္ လက္မွတ္ထုိးကာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနသုိ႔ ျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္လုိက္ၿပီဟု အဆုိပါလက္ေထာက္ အယ္ဒီတာက ေျပာသည္။
ပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းအားလုံးတြင္ အရက္ေၾကာ္ျငာ ပိတ္ပင္သည္ဆုိေသာ္လည္း အရက္ေၾကာ္ျငာ ျပကၡဒိန္၊ ပုိစတာမ်ားကုိမူ ဆက္လက္ ခြင့္ျပဳထား၍ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးက မီဒီယာလုပ္ငန္းကုိသာ ဖိႏွိပ္ခ်င္၍ လုပ္ေဆာင္ေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ေျပာၾကားသည္။
ေၾကာ္ျငာဝန္ေဆာင္ခသည္ ၎ဂ်ာနယ္၏ ေရာင္းရေစာင္ေရအေပၚ မူတည္၍ ေပးေဆာင္ၾကျခင္းျဖစ္၍ ယင္းကဲ့သုိ႔ ပိတ္လုိက္လွ်င္ ဘ႑ာေရးအခက္အခဲ ေျပလည္ရန္ ဂ်ာနယ္ေစ်းႏႈန္း ျမႇင့္ျခင္း သုိ႔မဟုတ္ ေစာင္ေရ ထပ္မံေလ်ာ့ခ်ရမည့္ အေျခအေန ရွိေနေၾကာင္း အပတ္စဥ္ထုတ္ ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာတဦးက ေျပာသည္။
၎က “ေၾကာ္ျငာေတြထဲမွာ ေဆးဝါးေတြ၊ အလွကုန္၊ အစားအစာ စတဲ့ ကုန္ပစၥည္းေၾကာ္ျငာရယ္၊ အရက္ေၾကာ္ျငာရယ္ (၂) မ်ဳိးပဲ ရွိတယ္။ ဒီထဲမွာ ဝင္ေငြအမ်ားဆုံး ရႏုိင္တာ အရက္ေၾကာ္ျငာပဲ။ ဒါကုိ ထည့္ခြင့္မေပးေတာ့ဘူးဆုိရင္ ဂ်ာနယ္တဝက္ေလာက္ ေပ်ာက္သြားႏုိင္တယ္။ အခု က်ေနာ္တုိ႔ဂ်ာနယ္ရဲ႕ အပတ္စဥ္ေရာင္းအားက (၁) ေသာင္းေက်ာ္ပဲ ရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ဂ်ာနယ္လုိ ေရာင္းအားမရွိတဲ့ဂ်ာနယ္ေတြ ဆက္ရပ္တည္ဖုိ႔ မလြယ္ေတာ့ဘူး။ ဂ်ာနယ္ေစ်းႏႈန္း ဆက္ျမႇင့္မလား ဒါမွမဟုတ္ ေစာင္ေရ ထပ္ေလ်ာ့မလား ဒါပဲရွိတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ျပည္တြင္းထုတ္ဂ်ာနယ္တုိ႔၏ ရပ္တည္ေရးသည္ ေၾကာ္ျငာဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္း၌ (၃၀-၅၀) ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ မွီခုိေနၾကရၿပီး ၎တို႔အနက္ အရက္ေၾကာ္ျငာကို အားထားေနၾကရေၾကာင္း သိရသည္။
အဆိုပါ ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာက “အခုပိတ္လုိက္တာက တလြဲစီ ျဖစ္ေနတယ္။ အစုိးရတရပ္အေနနဲ႔ တကယ္လုပ္သင့္တာက လူငယ္ေတြရဲ႕ ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ လုပ္ခ်င္ရင္ အရက္ထုတ္လုပ္တာကုိ ကန္႔သတ္လုိက္ေပါ့။ ျပည္တြင္းမွာ ပုဂၢလိကပုိင္ အရက္ခ်က္စက္႐ုံ (၂၀၀) ေက်ာ္ရွိတယ္။ အဲဒီဘက္အပုိင္းမွာ စံႏႈန္းစစ္ေဆးတာေတာင္ မလုပ္ဘဲ ထုတ္ခြင့္ပါမစ္ေတြကုိ လြယ္လြယ္ကူကူေပးၿပီး အားကစားပြဲေတြမွာ စပြန္ဆာလုပ္ခုိင္းတာက လူငယ္ေတြရဲ႕ ျမင္ကြင္းမွာ အဓိက ပုိျဖစ္တယ္။ ဒါကုိ ပိတ္သင့္တာ” ဟု ေခတ္ၿပဳိင္သုိ႔ ေျပာၾကားသည္။
အရက္လုပ္ငန္းရွင္တုိ႔အေနျဖင့္ ပုံႏွိပ္မီဒီယာတြင္ ၎တုိ႔ထုတ္ကုန္ေၾကာ္ျငာခြင့္ ပိတ္လုိက္သည့္အေပၚ တစုံတရာ ထိခုိက္နစ္နာေစမႈ ရွိမည္မဟုတ္ေၾကာင္းႏွင့္ ေၾကာ္ျငာလမ္းေၾကာင္းအသစ္အေနျဖင့္ စင္ေပၚေဖ်ာ္ေျဖေရးမ်ား ျပဳလုပ္ကာ ဗီစီဒီ သီခ်င္းေခြထုတ္ျခင္းျဖင့္ ၎တုိ႔၏ တံဆိပ္ကုိ အျပည့္အဝ ေၾကာ္ျငာႏုိင္သည့္ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ စတင္ေနၾကၿပီျဖစ္ေၾကာင္း အဆုိပါ အယ္ဒီတာက ဆက္လက္ေျပာၾကားသည္။
ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၲေလးၿမဳိ႕ထုတ္ ဂ်ာနယ္ထုတ္လုပ္ခြင့္လုိင္စင္ ရထားသူ (၂၀၀) ခန္႔ရွိေၾကာင္း ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာန စာရင္းဇယားအရ သိရသည္။
ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ေတာ္စည္ပင္သာယာေရး နယ္နိမိတ္အတြင္း႐ွိ ေဆးလိပ္ႏွင့္ အရက္ေၾကာ္ျငာဘီလ္ဘုတ္ႀကီးမ်ား တင္ျခင္းကုိ ၂၀၀၆ ခု ဒီဇင္ဘာလတြင္ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပုိင္တုိ႔က စတင္တားျမစ္ခဲ့သည္။
woensdag 25 november 2009
စနစ္တက်ေလးေတာ့ ပ်က္ေစခ်င္
.ကၽြႏု္ပ္ ၾဆာေတ ဒီေန႔ ဆိုက္ကားထြက္ဖို႔ မလြယ္ေတာ့ ...။ မေန႔က လ မသာသည့္ ည ေမွာင္မည္းမည္းတြင္ .. မလင္းေသာ လမ္းမီးတိုင္ေအာက္ … ဆိုက္ကား ေမွာက္သြား ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ လူက သိပ္မထိ ေသာ္လည္း ဆိုက္ကားေခြေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးလိန္သြားသည္။ ဦး႐ုကၡစိုးႀကီး ေျပာဖူးသည့္ လကမၻာႏွင့္ တူေသာ က်င္းႀကီးကို မျမင္ဘဲ နင္းမိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
မဒမ္ေတက ပြစိပြစိ ေရရြတ္ေနသည္။ ဒီေန႔ ကမၻာ့ အၾကမ္းဖက္မႈ ဆန္႔က်င္ေရးေန႔ ဆိုေတာ့ သူ႔ ပြစိပြစိကို လႊတ္ေပး ထားလိုက္သည္။ ေတာ္ၾကာ ျပန္ေျပာမိတာကို စကားလံုးျဖင့္ အၾကမ္းဖက္သည္ဟု စြပ္စြဲေနမွျဖင့္။
မဒမ္ေတ။ ။ အဲဒီဆိုက္ကားေခြျပင္ရင္ ဘယ္ေလာက္ကုန္မွာလဲ။
ၾဆာေတ။ ။ ၅ ေထာင္၊ ၁ ေသာင္းေလာက္ေတာ့ ကုန္မွာေပါ့ကြာ။
တကယ္ေတာ့ ပိုပိုသာသာေလး ေျပာလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဒါမွ ဘတ္ေငြေလး နည္းနည္းပါးပါး ထြက္လာမည္ မဟုတ္လား။
မဒမ္ေတ။ ။ ဒုကၡပါပဲ … ကိုတာေတရယ္။ ရွင္ကလည္း ဒီေလာက္ႀကီးတဲ့ ခ်ိဳင့္ႀကီးေတာင္ မျမင္ဘူးလား။
ၾဆာေတ။ ။ ေၾသာ္ … လမ္းမီး ပ်က္ေနတာေလ။ လကလည္း မသာေတာ့ ဘယ္ျမင္ပါ့မလဲ။
မဒမ္ေတ။ ။ လမ္းမီးပ်က္တာ သတင္းမွမဟုတ္ဘဲ၊ လကေတာ့ တိမ္ဖုံးရင္ ဘယ္ျမင္ရမလဲရွင့္ ...။ ေတာ့္ဘာသာ သြားေန လာေနက်လမ္း … ဒီနားမွာ ခ်ိဳင့္ရွိတယ္ … ဟိုနားမွာ ခ်ိဳင့္ရွိတယ္ မွတ္ထားမွေပါ့။
ၾဆာေတ။ ။ သြားေနလာေနက်လမ္း ဘယ္နားမွာ ဘာရွိတယ္ဆိုတာ မ်က္စိမွိတ္ၿပီးေတာင္ သိေသးတယ္။ အဲဒီခ်ိဳင့္က မနက္ပိုင္းမွာ မရွိေသးဘူးဟ။ ညက်မွ ဘယ္ကဘယ္လို ေရာက္လာလဲ မသိဘူး။
မဒမ္ေတ။ ။ ကဲပါ … ထားလိုက္ပါေတာ့။ ၅ ေထာင္၊ ၁ ေသာင္းအကုန္ခံၿပီးေတာ့ ရွင့္ေခြကို မျပင္ႏုိင္ ေသးဘူး။ ဒီေန႔ေတာ့ ဆုိက္ကား နားလိုက္ေတာ့ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ရွင္က ဘာလုပ္မွာလဲ။
ၾဆာေတ။ ။ ငါက … ေဒဝါလီမဂၢဇင္းအတြက္ စာမူ ေႂကြးေလး ေပးစရာရွိတာ ေရးမလားလို႔ ...။
တကယ္ေတာ့ “စာေရးမလို႔ စဥ္းစားေနတာ” ဆိုၿပီး ငုတ္တုတ္ ငိုက္မည့္ အႀကံႏွင့္ ျဖစ္သည္။ မဒမ္ေတ ကလည္း ကၽြႏု္ပ္၏ ဇနီးပီပီ အႀကံကို သိပံုရသည္။ “ရွင္ စာေရးမလို႔ စဥ္းစား ေနတာဆိုၿပီး ငိုက္မလို႔ မဟုတ္လား … သိတယ္၊ မရဘူး … ဆုိက္ကား မထြက္ရင္ အိမ္အလုပ္ကူလုပ္၊ ေလာေလာဆယ္ ထမင္း တအိုးတည္” ဟူ၍ အမိန္႔တရပ္ ခ်မွတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။
ထိုစဥ္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ေရွ႕၌ ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္ဝါ ၿပိဳးျပက္ေတာက္ပေနသူတဦး ရုတ္တရက္ ကိုယ္ထင္ျပေလသည္။ တျခားသူမဟုတ္ … ကၽြႏ္ုပ္၏ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ႀကီး ဦးရုကၡစိုးပင္ ျဖစ္သည္။
႐ုကၡစိုး။ ။ ဘယ္လိုလဲ ကိုတာေတ၊ ဆိုက္ကားထြက္မရလို႔ အနားယူမယ္ထင္တယ္ … ဟုတ္လား။
ၾဆာေတ။ ။ ဆိုက္ကားမထြက္တာေတာ့ ဟုတ္တယ္။ အနားယူတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ဦးရုကၡစိုးရယ္။ ခုပဲ ထမင္းအိုးတည္ဖို႔ ဆန္ေဆးေနရၿပီ မေတြ႕ဘူးလား။
႐ုကၡစိုး။ ။ ထမင္းတည္တာမ်ား … ေပါင္းအိုးေလးနဲ႔ … ခလုပ္ကေလး ေထာက္ဆို ႏွိပ္ … ၿပီးသြားတဲ့ဥစၥာ။
ဦးရုကၡစိုး၏ အေျပာကို မဒမ္ေတက မ်က္ေစာင္းထိုးၾကည့္ရင္း .. “ၾကည့္ေသးတာေပါ့” ဟု ဆိုသည္။ မီးက သေဘာေကာင္းစြာ လာေနသည္။ ကၽြႏ္ုပ္က ဆန္ေဆးၿပီးသားအိုးကို ေပါင္းအိုးထဲ ထည့္ကာ ခလုပ္ႏွိပ္လိုက္ သည္။
ႀဆာေတ။ ။ ထမင္းအိုး တည္တာကေတာ့ ခလုပ္ကေလး ႏွိပ္ရံုဆိုေတာ့ လြယ္ပါတယ္ ဦးရုကၡစိုးရယ္။ မလြယ္တာက စာေရးတာပါ။ ကုန္ၾကမ္းက တျဖည္းျဖည္းရွားလာၿပီ။ ဦးေႏွာက္ဘယ္လို သံုးရတယ္ဆိုတာ ဒီမိန္းမ နားလည္တာ မဟုတ္ဘူး။
ဦးရုကၡစိုးကို ေျပာသလိုလိုႏွင့္ မဒမ္ေတကို လွမ္းတြယ္လိုက္စဥ္ မီးက ပ်က္သြားသည္။ “ကဲ … မီးက ပ်က္သြားၿပီ … ရွင္ ဘယ္လိုဆက္လုပ္မလဲ” ဆုိသည့္ အဓိပၸာယ္မ်က္ေစာင္းကို မဒမ္ေတက ထိုးသည္။
ၾဆာေတ။ ။ မီးက ခဏေလး ပ်က္တာ ေနမွာပါကြာ … ေစာင့္ၾကည့္လိုက္မယ္။
ရုကၡစိုး။ ။ မျဖစ္ဘူးထင္တယ္ေနာ္ ၾဆာေတ … အီးပီစီမွာ အမ်ိဳးရွိရင္ေတာင္ သိဖို႔ မလြယ္ေလာက္တဲ့ ကိစၥ။
ၾဆာေတ။ ။ ဟာ … သိၿပီ … ဦးရုကၡစိုးက တန္ခိုးရွင္ပဲ။ မီး ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္လာမလဲ မသိဘူးလား။
ရုကၡစိုး။ ။ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ … ။ တျခားကိစၥေတြမွာသာ တန္ခိုးရွင္ … ဒီလွ်ပ္စစ္မီးက်ေတာ့ မသိဘူးဗ်။
ထိုစဥ္ မီးက ဖ်ပ္ခနဲ ျပန္လာသည္။
ၾဆာေတ။ ။ ကဲ … မီးလာၿပီ ဆိုေတာ့ … ကုန္ၾကမ္းအေၾကာင္း ဆက္ေဆြးေႏြးရင္ ေကာင္းမယ္ … ။
႐ုကၡစိုး။ ။ တခုေတာ့ရွိတယ္ … မိုးေလဝသ ဌာနအေၾကာင္း ေရးပါလား။ ႏုိင္ငံတကာမွာ မိုးေလဝသ သတင္း အခ်က္အလက္ေတြကို အခမဲ့ ျဖန္႔ေဝေနတဲ့အခ်ိန္မွာ … ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ ပိုက္ဆံေပးမွ သတင္း ရမယ္တဲ့။
ၾဆာေတ။ ။ ဒါကေတာ့ ဦးရုကၡစိုးရယ္ … ။ သူတို႔လည္း ဖားေကာင္ေရ တိုးခ်ဲ႕ေမြးျမဴဖို႔ ေငြလိုလို႔ ေနမွာေပါ့။ အဲဒီအေၾကာင္းကေတာ့ မေရးေတာ့ပါဘူး။
ရုကၡစိုး။ ။ ဖားက ဘာကိစၥ ေမြးရျပန္တာတဲ့တုန္း။
ၾဆာေတ။ ။ ဦးရုကၡစိုးကလည္း ေဝးရန္ေကာ … မိုးေလဝသနဲ႔ ဇလေဗဒဦးစီးဌာနမွာ ေခတ္မီစက္ ကိရိယာေတြ ဝယ္မတပ္ႏိုင္လို႔ ဖားေတြပဲေမြးၿပီး မိုးေလဝသအေျခအေန ခန္႔မွန္းရမယ္ေလ ...။
ဧည့္သည္လာတိုင္း မဒမ္ေတ့ ဆူေအာင့္ျခင္းမွ ေခတၱလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ရေလ့ရွိသည့္ ကၽြႏု္ပ္၏ ဘဝေပး ကုသိုလ္ေၾကာင့္ ဦးရုကၡစိုးႀကီး ျပန္မသြားေစရန္ စကားကို အမွ်င္မျပတ္ေအာင္ ေျပာေနရ ေလသည္။ ထိုစဥ္ လွ်ပ္စစ္မီးက ပ်က္သြားျပန္သည္။ ဒီတခ်ီမွာေတာ့ ထမင္းအိုးက ဆူပြက္သည့္ အဆင့္ စတင္ ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ မဒမ္ေတက ကၽြႏု္ပ္ကို “ဘယ့္ႏွယ္ရွိစ” ဆိုသည့္ မ်က္ႏွာေပးျဖင့္ ၾကည့္သည္။
ၾဆာေတ။ ။ ခုန ေတာင္ ျပန္လာေသးတာပဲ … ခဏပဲပ်က္တာေနမွာပါ … ေစာင့္ၾကည့္တာေပါ့။
ကၽြႏ္ုပ္တို႔ အနားတြင္ေတာ့ ထမင္းအက်က္ကို ေစာင့္ဆိုင္းေနေသာ ကၽြႏ္ုပ္၏ ဘု စု ခရု ငါးေကာင္က ဝန္းရန္ေနသည္။ သူတို႔၏ ႂကြက္စီ၊ ႂကြက္စီ အသံမ်ားေၾကာင့္ ေလေပးမေျဖာင့္ႏုိင္သည့္အတြက္ …
ၾဆာေတ။ ။ ထမင္းလည္း မက်က္ေသးဘူး ဆိုေတာ့ … မိန္းမ … ကေလးေတြကို ေရခ်ိဳးေပး လိုက္ပါလား။
မဒမ္ေတ။ ။ မီးမလာလို႔ ေရလည္း မလာဘူးေလ။ ရွင္ပဲ ေရတြင္းက သြားထမ္းရမွာ ...။
မဒမ္ေတ့ လက္နက္ႀကီးက ျပင္းေလစြ။ ကၽြႏ္ုပ္ဘက္ကို ျပန္လွည့္လာေသာေၾကာင့္ အသာၿငိမ္ေန လိုက္ရသည္။
ရုကၡစိုး။ ။ က်ဳပ္အႀကံေပးရရင္ေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီးကို အားမကိုးဘဲ မီးေသြးမီးပဲ ေမႊးလိုက္ရင္ ေကာင္းမယ္ ထင္တယ္။
ကၽြႏ္ုပ္ၾဆာေတ မီးစေမႊးေလၿပီ။ မီးေသြး မီးဖို တလံုးႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနစဥ္ … လူတဦး ငိုက္စိုက္ ငိုက္စိုက္ျဖင့္ ကၽြႏ္ုပ္၏ ေဂဟာထဲ ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ဝင္လာသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ဦးရုကၡစိုးက ဧည့္ေထာက္ ခံလိုက္သည္။
ရုကၡစိုး။ ။ ဟာ … ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီး … ဘယ္က လွည့္လာတာလဲ။ က်ဳပ္က ေလးလပတ္စည္းေဝးထဲ ေရာက္ေနတယ္ ေအာက္ေမ့လို႔။
ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဟုတ္တယ္ေလ … ပ်င္းစရာႀကီးပါဗ်ာ ...။ ေျပာၿပီးသားေတြပဲ ျပန္ေျပာၾကမွာ။ အဲဒါေၾကာင့္ စိတ္ညစ္လို႔ထြက္လာတာ။
ကၽြႏ္ုပ္ၾဆာေတကေတာ့ မီးကို အားက်ိဳးမာန္တက္ ေမႊးဆဲျဖစ္သည္။ တည္လက္စ ထမင္းအိုးက ေအးေနၿပီ။ ထိုစဥ္ လွ်ပ္စစ္မီးက ျပန္လာျပန္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထမင္းအိုးကို လွ်ပ္စစ္ႏွင့္သာဆက္တည္ထားလိုက္သည္။
ရုကၡစိုး။ ။ ကိုတာေတ … ဘယ္လိုလဲ။ လွ်ပ္စစ္နဲ႔ပဲ ဆက္ခ်က္မလို႔လား။
ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဘာျဖစ္ၾကတာလဲ … မီးပ်က္တာလား။ မီးပ်က္တာေလာက္ေတာ့ မဆန္းဘူး ထင္တယ္ဗ် ..။ က်ဳပ္တိုင္းျပည္မွာ အကုန္ပ်က္ေနတာပဲဟာ။ မပ်က္ဘူးဆိုရင္သာ ဆန္းတာ ...။
႐ုကၡစိုး။ ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီေန႔က ကိုတာေတ ထမင္းခ်က္ တာဝန္က်လို႔ မီးမလာတဲ့ကိစၥ အသံထြက္ ေနတာ။
ခ်ိဳကုပ္။ ။ လွ်ပ္စစ္မီး မလာရင္ မီးေမႊးခ်က္ေပါ့ဗ်ာ။ ဆန္းတာမွတ္လို႔။ ေရအားလွ်ပ္စစ္က ေစ်းေကာင္း တယ္ .. ဘာလုပ္ဖို႔ ျပည္သူလူထု သံုးမလဲ။ သူမ်ားႏိုင္ငံ ေရာင္းစားမွာေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား။ လမ္းေတြ ပ်က္ေတာ့လည္း ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ခင္းလိုက္။ က်ဳပ္က ျပည္သူလူထုကို ထုသားေပသား က်ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးေနတာ။ ဒါမွ လာမယ့္ အနာဂတ္ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္တဲ့အခါ ခံႏုိင္ရည္ရွိမွာ ...။
ရုကၡစိုး။ ။ ဒါဆို … ဝန္ထမ္းေတြ၊ တပ္မေတာ္သားေတြ၊ ရဲေတြ အက်င့္ပ်က္တာက်ေတာ့ေကာ။
ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဒါလည္း … အသစ္မဟုတ္ပါဘူး။ တေယာက္တေလ ပ်က္တာမွ မဟုတ္တာ။ အကုန္လံုး ပ်က္တာပဲဟာ။ မပူနဲ႔ … သူလည္းပ်က္၊ ကုိယ္လည္းပ်က္ ဆိုေတာ့ ပ်က္တယ္လို႔ကို ထင္စရာ မရွိေတာ့ဘူး။
ၾဆာေတ။ ။ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီး လက္ထက္မွာ ေကာင္းတာ တခုမွ မရွိေတာ့ဘူး ထင္တယ္ေနာ္။
ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဘာမွမရွိဘူး။ တမ်ိဳးေတာ့မထင္ပါနဲ႔ဗ်ာ၊ ေနာက္တက္မယ့္ အစိုးရ … အလုပ္မလုပ္မွာစိုးလို႔ … ျပႆနာေလးေတြ ခ်န္ခဲ့တာပါ။
ထိုစဥ္ လွ်ပ္စစ္မီးက ျပန္ပ်က္သြားျပန္သည္။ ဒီတခါ ထမင္းအိုးအဖုံး ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆန္ေစ့တဝက္ ထမင္းျဖစ္ခါစ တဝက္ အေနအထား၊ ဖိုေပၚေျပာင္းတင္ ငွဲ႔ခ်က္ဖို႔လည္း အဆင္မေျပေတာ့၊ ခုေတာ့ ထမင္းအိုး တကယ္ ပ်က္ၿပီ။ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီး ကေတာ့ အာေပါင္အာရင္း သန္သန္ျဖင့္ ဆက္ေဆြးေႏြးေနဆဲ။
ခ်ိဳကုပ္။ ။ လူေတြကလည္းေတာ္ေတာ္ ဆိုးတယ္ဗ်ာ၊ ဟိုဟာပ်က္ … ပ်က္ျပန္ၿပီ၊ ဒီဟာပ်က္ … ပ်က္ျပန္ၿပီနဲ႔ ...။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ သူတို႔ကို မထုိက္တန္ေသးဘူးလို႔ ေျပာေနရတာ။
ထိုစဥ္ ၿငိမ္ေနေသာ မဒမ္ေတက ဝင္ေျပာသည္။ ကၽြႏ္ုပ္လွမ္းတားဖို႔ အလ်င္မမီေတာ့ ...။
မဒမ္ေတ။ ။ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးတို႔ ပ်က္ခ်င္သလိုပ်က္ပါ။ ပ်က္ခ်င္တာေတြ ပ်က္ပါ …။ ပ်က္တယ္ဆိုတာ က်မတို႔အတြက္ လံုး ….. ဝ မဆန္းတဲ့အတြက္ ျပႆနာ … လံုး ….... ဝ မရွိပါဘူး။ မီးပဲ ပ်က္ပ်က္၊ ေရပဲ ပ်က္ပ်က္၊ လမ္းပဲ ပ်က္ပ်က္၊ အက်င့္ေတြပဲ ပ်က္ပ်က္ … ပ်က္လို႔ရပါတယ္။
ခ်ိဳကုပ္။ ။ အင္း … ကိုတာေတ … ခင္ဗ်ားမိန္းမကမွ သေဘာထား ျပည့္ဝေသးတယ္၊ ေတြ႕လား။
မဒမ္ေတ ဝင္ေျပာသည္ကို ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီး သေဘာေခြ႕သြားသည္။
မဒမ္ေတ။ ။ တခုေတာ့ရွိတယ္ … ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီးတို႔ ပ်က္တာေတြက နည္းနည္း ပရမ္းပတာ ႏုိင္လြန္းတယ္။ ပ်က္ခ်င္ရာ … ပ်က္ေနေပမယ့္ … စနစ္တက် ပ်က္တယ္ဆိုရင္ နည္းနည္း ခံႏုိင္ေသးတာေပါ့။ ခုဟာက ဘယ္အခ်ိန္မွာ … ဘယ္ဟာက ဘယ္လို ပ်က္မယ္ဆိုတာ မသိရေတာ့ က်မတို႔လည္း ဘာလုပ္ရမွန္း မသိေတာ့ဘူး ...။ ခုပဲၾကည့္ … လွ်ပ္စစ္မီးက ဘယ္လို ပ်က္ေနမွန္းမသိေတာ့ က်မတို႔ မိသားစု ဒီေန႔ ထမင္း ငတ္ၿပီရွင့္ သိရဲ႕လား။
ဗိုက္ဆာေသာေၾကာင့္ ေအာ္ငိုေနေသာ ကၽြႏ္ုပ္၏ ဘုစုခရုတို႔ အသံႏွင့္ မဒမ္ေတ့ ေဒါသက ကၽြႏ္ုပ္ေဂဟာကို လႊမ္းမိုးလ်က္ရွိရာ ဆက္ေနလွ်င္ ေဒါသစက္ကြင္း သင့္မည္ကို သိေသာ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီး ထုိင္ရာက ထသည္။
ခ်ိဳကုပ္။ ။ ဟုတ္ၿပီ ဟုတ္ၿပီ ဒါ မွတ္သားရမယ့္ အခ်က္ပဲ၊ က်ဳပ္ အခုလုပ္ေနတဲ့ ေလးလပတ္ အစည္းအေဝးမွာ တင္ျပေပးပါ့မယ္။
ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီး ကမန္းကတန္း ထလစ္သြားသည္။ ဦးရုကၡစိုးကေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ကိုယ္ေရာင္ ေဖ်ာက္သြားလိုက္သည္ မသိ။ ကၽြႏ္ုပ္မွာေတာ့ မဒမ္ေတ့ ေဒါသစက္ကြင္း ဗဟိုခ်က္တြင္ တဦးတည္း အားငယ္စြာ က်န္ခဲ့ေလေတာ့သတည္း။
ေထြရာေလးပါး က႑သည္ Satire ေခၚ သေရာ္စာ က႑ ျဖစ္ပါသည္။ သတင္းအခ်က္အလက္ အမွန္မ်ား အေပၚ အေျခခံ ေရးသားထားျခင္း မဟုတ္ပါ။ အားေပး ေဝဖန္ၾကေသာ ပရိသတ္ကို ေလးစားလ်က္ … ။
ထုိင္းႏုိင္ငံေရး ဂယက္ေၾကာင့္ ခ်င္းမုိင္ လုံၿခဳံေရးတင္းက်ပ္၊ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား ဒုကၡျဖစ္
.ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕ ညေစ်း (Night Bazaar) တြင္ ေစ်းေရာင္း၍ အသက္ ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ျပဳေနသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ၆၂ ဦးသည္ ယမန္ေန႔ညက ထုိင္းအာဏာပုိင္မ်ား၏ ဖမ္းဆီးျခင္း ခံရေၾကာင္း သိရသည္။
ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားစြာ လုပ္ကိုင္ေနသည့္ ခ်င္းမိုင္ညေစ်း တေနရာ
ယင္း ညေစ်းတြင္ ေစ်းေရာင္းေနသည့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သား ကုိေအာင္တုိးက “ရဲေတြ လာၿပီဆုိတာနဲ႔ က်ေနာ့္ကုိ သူေဌးက သူရုံးခန္းထဲမွာ ထည့္ၿပီး ပိတ္ထားတယ္၊ ဘယ္မွ ေပးမသြားဘူး”ဟု ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။
ယခုဖမ္းဆီးမႈတြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ တရားမ၀င္ လာေရာက္ ေနထုိင္သူ မ်ားသာမက ေနထုိင္ခြင့္ ျပဳထားသည့္ (ေတာင္ေပၚသား) လက္မွတ္ ကုိင္ေဆာင္ ထားသူမ်ားႏွင့္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ လက္မွတ္ ကုိင္ေဆာင္သူ မ်ားကုိလည္း ဖမ္းဆီး သြားေၾကာင္း သိရသည္။
မၾကာေသးမီက ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕အေျခစုိက္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း သက္ဆင္ ရွင္နာ၀ပ္ကုိ လုိလားသည့္ အက္ဖ္အမ္ ( FM ) ေရဒီယုိဌာန တခုက လက္ရွိ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အဖိဆစ္ ေ၀့ခ်ာခ်ီ၀ အား အၾကမ္းဖက္တုိက္ခုိက္မႈျပဳလုပ္ရန္ လႈံေဆာ္ခဲ့ေၾကာင္း လြန္ခဲ့သည့္ရက္ပိုင္း က ထိုင္းႏုိင္ငံထုတ္ ဘန္ေကာက္ပို႔စ္ သတင္းစာတြင္ ေရးသားထားသည္။
ယင္း သတင္းထြက္ေပၚလာၿပီး ေနာက္ ယခုကဲ့သုိ႔ အဖမ္းအဆီးမ်ား ထြက္ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္။
“၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ခ်င္းမုိင္ကုိလာရင္ ရွပ္အက်ႌအနီ၀တ္တဲ့အတုိက္အခံေတြက ဆႏၵျပမယ္ေလ၊ အဲ့သည့္ဆႏၵျပမယ့္ အထဲမွာ ျမန္မာေတြ ကုိ တရက္ ဘတ္ ငါးရာ ေပးၿပီး ငွားမယ္ဆုိလုိ႔ ျမန္မာေတြကုိဖမ္းတယ္လုိ႔ေျပာတယ္”ဟု ကုိေအာင္တုိးကလည္း ဆက္ေျပာသည္။
လာမည့္ ႏုိ၀င္ဘာ ၂၈ ရက္ႏွင့္ ၂၉ရက္မ်ားတြင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕သုိ႔လာေရာက္မည္ျဖစ္ၿပီး၊ ထုိသုိ႔လာေရာက္လ်ွင္ အတုိက္ အခံမ်ားျဖစ္သည့္ ရွပ္အက်ႌ အနီ၀တ္ ဆႏၵျပသူမ်ားက ျမန္မာႏုိင္ငံသား တရားမ၀င္လာေရာက္ေနထုိင္သူမ်ားကုိ ငွားရမ္း၍ ဗုံးေဖာက္ခြဲမည္ဟု ေကာလဟာလ သတင္းမ်ာလည္း ထြက္ေပၚေနသည္။
ထုိင္းႏုိင္ငံေရးေလာကတြင္ ေျမာက္ပုိင္းျပည္နယ္မ်ားျဖစ္သည့္ ခ်င္းမုိင္၊ ခ်င္းရုိင္ အစရွိသည့္နယ္ေျမမ်ားသည္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဟာင္း သက္ဆင္ရွင္နာ၀ပ္ကုိ ေထာက္ခံသူ အမ်ားအျပား ရွိသည့္နယ္ေျမမ်ား ျဖစ္သည္။
ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕သုိ႔ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အဖိဆစ္ လာေရာက္လ်ွင္ ညေစ်းအနီးရွိ အင္ပီရီးယယ္ ဟုိတယ္သုိ႔ လာေရာက္မည္ျဖစ္သည့္အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားအမ်ားစု အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနသည့္ ညေစ်းကုိ ၀င္ေရာက္ဖမ္းဆီးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊၎ရက္မ်ားတြင္ ယင္းညေစ်းကုိ ပိတ္ထားရမည္ဟု ထုိင္းအာဏာပုိင္မ်ားကေျပာဆုိေၾကာင္း သိရသည္။
အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံမ်ားမွ ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔လာေရာက္အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနသူမ်ားအား အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္လက္မွတ္ မ်ားကုိ မၾကာေသး မီက ထုတ္ေပးခဲ့ေသာ္လည္း ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ စားေသာက္ဆုိင္လုပ္ငန္းႏွင့္ အိမ္ေဖာ္လုပ္ငန္းမ်ားတြင္သာ လုပ္ကုိင္ ခြင့္ေပးထားၿပီး ယခုကဲ့သုိ႔ ေစ်းေရာင္းသည့္အလုပ္တြင္ လုပ္ကုိင္ခြင့္ေပးမထားေပ။
၎းညေစ်းတြင္ ရွိသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား အမ်ားစုမွာ တျခားလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လုပ္ကုိင္ႏုိင္သည့္ အလုပ္သမားကတ္မ်ားကုိသာ ကုိင္ေဆာင္ထားသည့္အတြက္ အမ်ားစုမွာ လုပ္ငန္းခြင္သုိ႔သြားေရာက္ရန္အတြက္ အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရေၾကာင္း ကုိေအာင္တုိးက ဆုိသည္။
“သူေဌးကေတာ့ အလုပ္ဆင္းဖုိ႔ေျပာတယ္၊ အလုပ္မဆင္းရင္လည္း လုပ္ခအျဖတ္ခံရဦးမယ္၊ အဖမ္းခံရရင္လည္း သူေဌးက အာမခံ နဲ႔လုိက္ထုတ္ရင္ရတယ္ဆုိေပမယ့္၊ ျပန္ေရြးရမယ့္ေငြက ကုိယ္ကေပးရမယ္၊သူတုိ႔ကုိ အဲ့ဒါေတြသြားေျပာျပန္လည္း လက္သုံးစကား ကကိစၥမရွိဘူးပဲေျပာတယ္၊သူတုိ႔သားသမီးမွမဟုတ္တာ”ဟု၎ကေျပာသည္။
ထုိင္းအလုပ္ရွင္မ်ားက ပ်က္ကြက္သည့္ အလုပ္သမားမ်ားကုိ ဒဏ္ေငြ ထုိင္းဘတ္ ၂၀၀ ေဆာင္ခိုင္းသည္ဟု သိရၿပီး အလုပ္သမားမ်ား ၏ တရက္လုပ္ခမွာ ဘတ္ ၁၆၀ သာရသည္ဟု ဆိုသည္။
ယင္းညေစ်းတြင္ ေစ်းေရာင္းေနသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား လီဆူးတုိင္းရင္းသူ မဖီးဘီကလည္း “သူငယ္ခ်င္းေကာင္ေလးတေယာက္ ဆုိရင္ ရဲေတြျမင္ေတာ့ လန္႔ၿပီးထြက္ေျပးတာကုိ ၀ုိင္းဖမ္းၿပီး ထုိးႀကိတ္ ရုိက္ႏွက္ပစ္လိုက္တယ္၊ မေန႔ညက အေျခအေနေတာ္ ေတာ္ဆိုးတယ္”ဟုေျပာသည္။
ထုိကဲ့သုိ႔ ရဲမ်ားက ဖမ္းဆီးထုိးႀကိတ္ျခင္းကုိ ညေစ်းတြင္ရွိသည့္ ထုိင္းလူမ်ိဳးမ်ားလည္း မ်က္ျမင္ေတြ႔ရွိေၾကာင္း၊ ထုိသုိ႔ျပဳလုပ္ျခင္းကုိ အဆုိး၀ါးဆုံးအေျခအေနတရပ္အျဖစ္ အျပစ္တင္ေျပာဆုိေၾကာင္းလည္း ၎ကဆုိသည္။
ယခုဖမ္းဆီးမႈတြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားလည္းပါ၀င္ေၾကာင္း၊ လီဆူးအမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ရခုိင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားျဖစ္ၿပီး အသက္ ၁၈ ႏွစ္ခန္႔ရွိ ေၾကာင္း၊ ထုိင္းရဲမ်ား၏ ဖမ္းဆီးျခင္းခံရလ်ွင္ တရားမ၀င္ေနထုိင္သူမ်ားသာမက ေနထုိင္ခြင့္လက္မွတ္ ရွိသူမ်ားလည္း ေငြျဖင့္ ျပန္လည္ ေရြးယူမွသာလ်ွင္ အခ်ဳပ္ခန္းမွလြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းသိရသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ား ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔ တရားမ၀င္လာေရာက္ေနထုိင္ၿပီး အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနၾကသည္ဆုိေသာ္လည္း ၎တုိ႔အား လုံး သည္ တရားမ၀င္ေသာ ဒုစရုိက္အလုပ္မ်ား လုပ္ကုိင္ေနျခင္းမဟုတ္သည့္အတြက္ ယခုကဲ့သုိ႔ ဖမ္းဆီးျခင္းကုိ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ မိေၾကာင္း မဖီးဘီကေျပာသည္။
ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕အေျခစုိက္ ျမန္မာေရြ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား၏ ပညာေရးကုိ လုပ္ကုိင္ေနသည့္ ( Migrant Learning Center ) မွ ဆရာစုိင္းလိန္ခမ္းကလည္း ယခုကဲ့သုိ႔ ေရြ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအား ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အဖိဆစ္ ေ၀့ခ်ာခ်ီ၀ ၏ ခရီးစဥ္အား အေၾကာင္းျပဖမ္းဆီးျခင္း၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ ထုိင္းအစုိးရ အစီအစဥ္ျဖစ္သည့္ ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္လုပ္ကုိင္ရန္ အတြက္ ဖိအားေပးမႈတခုအျဖစ္ ထင္ျမင္ေၾကာင္း ၊သုိ႔ေသာ္ ရုိက္ႏွက္ထုိးႀကိတ္ဖမ္းဆီးမႈမ်ားသည္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈတရပ္ ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆုိသုံးသပ္သည္။
Abonneren op:
Posts (Atom)
