ေက်ာ္လင္းဦး
တနလၤာေန႔၊ မတ္လ ၀၁ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၈ နာရီ ၃၇ မိနစ္ .
ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးရာထူး လက္ကိုင္ထားသူေတြအတြက္ သီးသန္႔ထားရိွတဲ့ တရား႐ုံးကေန ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း မစၥတာ ထပ္ဆင္ ရွင္နဝတ္ ဆီကေန သိမ္းဆည္းထားတဲ့ ၇၆ ဘီလီယံဘတ္ကေန ၄၆ ဘီလီယံဘတ္ကို သိမ္းယူဖို႔ အမိန္႔ခ်လိုက္ပါတယ္။ (တစ္ဘီလီယံ= သန္းေပါင္း ၁ ေထာင္)
မစၥတာ ထပ္ဆင္ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္တာဝန္ယူခဲ့တဲ့ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၀၆ ခုႏွစ္အတြင္း အာဏာကို အလြဲသံုးစားလုပ္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ ရွင္းေကာ္ပိုေရးရွင္းကို ဓနဥစၥာေတြ ပိုမို ၾကြယ္ဝေအာင္ အားထုတ္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္အေပၚ သက္ေသခုိင္လံုတဲ့အတြက္ အဲဒီလို သိမ္းယူခဲ့တာပါ။
ဒီလို တရား႐ုံးက ဆံုးျဖတ္တာကို ထပ္ဆင္ကို ေထာက္ခံတဲ့ ဖုိ႔ထိုင္းပါတီ နဲ႔ အကၤ်ီအနီဝတ္ ဆႏၵျပသမားေတြကေတာ့ မေက်နပ္ၾကပါဘူး။ ဒီလိုဆံုးျဖတ္တာက သူတို႔ေခါင္းေဆာင္အေပၚ သက္သက္မဲ့ အကြက္ဆင္ၿပီး သိကၡာက်ေအာင္ လုပ္တာလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း တရား႐ုံးကေတာ့ စြဲဆိုထားတဲ့ အမႈေပါင္း ၁၀ ခုမွာ မစၥတာထပ္ဆင္ဘက္က အျပစ္ရိွတယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီး သူပိုင္ေငြေၾကးထဲက ဒီ ပမာဏကို သိမ္းယူလုိက္တာပါ။
သူ႔အေပၚ စြဲဆိုထားတဲ့အမႈေပါင္း ၁၀ ခုထဲက ပထမတခုကေတာ့ သူ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ရိွေနစဥ္ကာလအတြင္း TOT လို႔ေခၚတဲ့ ႏိုင္ငံပိုင္ တယ္လီဖုန္းကုမၼဏီကေန ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ပိုင္ ရွင္းေကာ္ပိုေရးရွင္းရဲ႕ လုပ္ငန္းျဖစ္တဲ့ AIS မိုဘိုင္းဖုန္းကုမၸဏီကို အငွားခ်ထားရာမွာ ဖုန္းေျပာခရဲ႕ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကို TOT ကို ေပးသြင္းေနရာကေန ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းကို ေလွ်ာ့ခ်လိုက္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ႏိုင္ငံပိုင္ TOT အေနနဲ႔ ၇၀.၂ ဘီလီယံဘတ္ နစ္နာခဲ့ရပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ ျပစ္မႈတခုကေတာ့ ရွင္းေကာ္ပိုေရးရွင္းပိုင္ ရွင္း ၿဂိဳဟ္တုလုပ္ငန္းနဲ႔ ပို႔ေဆာင္ေရး ဝန္ၾကီးဌာနတို႔ အၾကား ၿဂိဳဟ္တု အငွားခ်ထားျခင္းနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ကိစၥပါပဲ။ အစိုးရနဲ႔ သေဘာတူညီခ်က္အရ ရွင္း ၿဂိဳဟ္တုလုပ္ငန္းက ရွင္း ၿဂိဳဟ္တု ၄ ဆိုတဲ့ ၿဂိဳဟ္တုတလံုး တိုးခ်ဲ႕လုပ္ကိုင္မယ္လို႔ သေဘာတူထားရာကေန ရွင္း ၿဂိဳဟ္တု ၄ အစား IPSTER ဆိုတဲ့ ဆက္သြယ္ေရး ၿဂိဳဟ္တုကိုပဲ ေျပာင္းလဲလုပ္ကိုင္ပါတယ္။
ဒီအတြက္ ဆက္သြယ္ေရး ၿဂိဳဟ္တုအတြက္ ေပးရမယ့္ အဖိုးအခကို မေပးေဆာင္ေတာ့ဘဲ ႐ိုး႐ိုးၿဂိဳဟ္တုအတြက္သာ ေပးတဲ့အတြက္ ပို႔ေဆာင္ေရး ဝန္ၾကီးဌာနက ဘတ္ ၂၀ ဘီလီယံ နစ္နာခဲ့ရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ရွင္း ၿဂိဳဟ္တုလုပ္ငန္းအတြက္ ရွင္းေကာ္ပိုေရးကေန ရင္းႏွီးျမႇပ္ႏွံဖို႔ တာဝန္ရိွတဲ့ ၅၁ ရာခိုင္ႏႈန္းကိုလည္း ၄၀ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ျပင္ဆင္ေလွ်ာ့ခ်ခဲ့ပါတယ္။
တတိယ ျပစ္မႈကေတာ့ ႏိုင္ငံပိုင္ သြင္းကုန္ထုတ္ကုန္ ဘဏ္ကေန ျမန္မာစစ္အစိုးရကို ေငြေခ်းရာမွာ မူလ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ၃.၄ ဘီလီယံကေန ၄ ဘီလီယံဘတ္တိုးျမႇင့္ဖို႔ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ အမိန္႔အာဏာကို အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီ ေခ်းေငြေတြကေန သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ရွင္း ၿဂိဳဟ္တုလုပ္ငန္းကေန ဝန္ေဆာင္မႈနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရး ပစၥည္းေတြ ဝယ္ယူဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဒီလို အာဏာအလြဲသံုးစားလုပ္ ေငြေခ်းမႈေၾကာင့္ ဘ႑ာေရးဝန္ၾကီးဌာနကို ၁၂ ႏွစ္စာ ေခ်းေငြအတြက္ အတိုးေငြ ပမာဏ ဘတ္သန္းေပါင္း ၆၇၀ သီးသန္႔ဖယ္ထုတ္ထားဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့ပါတယ္။
ဒီလို ႏိုင္ငံပိုင္ သြင္းကုန္ထုတ္ကုန္ဘဏ္ကေန အာဏာအလြဲသံုးစားလုပ္ၿပီး ေငြေခ်းမႈေၾကာင့္ ဘ႑ာေရးဝန္ၾကီးဌာန ဒါမွမဟုတ္ သြင္းကုန္ထုတ္ကုန္ဘဏ္ကေန ေနာက္ထပ္ တရားစြဲမႈတခု ထပ္တိုးလာဖို႔ ရိွေနပါတယ္။
ဒါေတြအျပင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒအရ အာဏာရလာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ဘက္ေတြအေနနဲ႔ ပိုင္ဆိုင္မႈ ေၾကညာရပါတယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈ ပေပ်ာက္ေရး အမ်ဳိးသား ေကာ္မရွင္ရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြအရ မစၥတာ ထပ္ဆင္နဲ႔ သူ႔ရဲ႕ဇနီး ပိုဂ်မင္တို႔ရဲ႕ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္က တရားဝင္ ပိုင္ဆုိင္မႈဟာ ဘတ္ သန္းေပါင္း ၅၆၉ နဲ႔ ဘတ္ ၉.၉၆ ဘီလီယံ အသီးသီးျဖစ္ၾကပါတယ္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေရာက္တဲ့အခါ မစၥတာ ထပ္ဆင္ရဲ႕ ပိုင္ဆုိင္မႈက ဘတ္သန္းေပါင္း ၅၅၇ ထိ ေလ်ာ့သြားၿပီး၊ ဖိုခ်္ဂ်မန္းကေတာ့ ၈.၈၄ ဘီလီယံအထိ ပဲရွိတယ္လို႔ စာရင္းျပပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ သူ႔သားနဲ႔ သမီးျဖစ္တဲ့ ဖန္းေထာင္းေထ့နဲ႔ ဖိန္းေထာင္းထားတို႔ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈက ဘယ္ေလာက္ရိွတယ္ မသိပါဘူး။ သူတို႔ ၂ ဦးက အရြယ္ေရာက္လာၿပီျဖစ္လို႔ သူတို႔ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈကို ေၾကညာစရာ မလုိေတာ့လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မစၥတာ ထပ္ဆင္မိသားစုရဲ႕ တရားဝင္ ပိုင္ဆိုင္မႈကလည္း မခန္႔မွန္းႏိုင္ပါဘူး။ သူ႔ရဲ႕ သားနဲ႔ သမီး ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ အခု အစိုးရက သိမ္းယူထားတဲ့ ၇၆ ဘီလီယံဘတ္ရဲ႕ အျပင္ဘက္ သီးသန္႔ဓနေတြလို႔ ယူဆရပါတယ္။ ဒီလို ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို လိမ္ညာထြက္ဆိုမႈေတြေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ တရားစြဲဆိုမႈ ၄ ခုထိ ရင္ဆို္င္ရဦးမွာပါ။
ဒါေတြအျပင္ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္အျဖစ္နဲ႔ရိွစဥ္က မစၥတာ ထပ္ဆင္ရဲ႕ အာဏာအလြဲသံုးစားမႈေတြကို စုေပါင္းၿပီး တရားစြဲဆိုမႈ တခုနဲ႔ မစၥတာ သက္ဆက္ရဲ႕ဇနီး ပိုဂ်မင္ရဲ႕ ရွယ္ရာအေရာင္းအဝယ္၊ အေပးအယူေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ တရားစြဲဆိုမႈ တခုကလည္း တရား႐ုံးမွာ အဆင္သင့္ ရိွေနပါေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ အာဏာရ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြအေနနဲ႔ အစိုးရက ကန္ထ႐ိုက္ခ်ေပးတဲ့ လုပ္ငန္းေတြမွာ ရွယ္ယာ ၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ထက္မပိုတဲ့ ပိုင္ဆိုင္မႈပဲ ရိွရမယ္ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္လည္း ရိွပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကိုလည္း မစၥတာ ထပ္ဆင္ မိသားစုက ေဖာက္ဖ်က္တယ္လို႔ ယူဆရပါတယ္။ ဒီအမႈေတြအားလံုး စုေပါင္းၿပီး မစၥတာ ထပ္ဆင္နဲ႔ ပိုဂ်မင္တို႔ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈထဲက အာဏာရၿပီးမွ ခ်မ္းသာလာတဲ့ ၄၆ ဘီလီယံကို သိမ္းယူဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တာပါ။
ဒါေပမဲ့လည္း မစၥတာ ထပ္ဆင္ဘက္ကေတာ့ ဒီလိုခ်မ္းသာမႈက သူ႔အေနနဲ႔ ႐ိုး႐ိုးသားသား ခ်မ္းသာလာတဲ့ ဓနေတြသာျဖစ္ၿပီး တျခား ကုမၸဏီေတြလို သူပိုင္ ရွင္း ေကာ္ပိုေရးရွင္းရဲ႕ ရွယ္ယာေစ်းႏႈန္းေတြ တက္လာလို႔ ခ်မ္းသာလာတာလို႔ ဆိုပါတယ္။
ဒါေပမဲ့လည္း သူဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ဘဝနဲ႔ ရိွေနစဥ္အတြင္း အစိုးရရဲ႕ ေပၚလစီေတြမွာ သတင္းဆက္သြယ္ေရးက႑ကို ဦးစားေပးတဲ့ ေပၚလစီေတြ ခ်မွတ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ရွင္း ေကာ္ပိုေရးရွင္းရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြ အျမတ္အစြန္း ရေစဖို႔အတြက္ အစိုးရဝန္ၾကီးဌာနေတြကေန အေလွ်ာ့ေပးရတဲ့ ကန္ထ႐ိုက္စာခ်ဳပ္ေတြကို ခ်ဳပ္ဆိုေစခဲ့တာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ထပ္ဆင္မိသားစုအတြက္ အက်ဳိးအျမတ္ေတြ ရခဲ့ပါတယ္။
ထိုင္းႏိုင္ငံေရးမွာ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ အာဏာအလြဲသံုးစားလုပ္ၿပီး ခ်မ္းသာလာတာဟာ သိပ္ထူးျခားတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီလို ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ အာဏာကို အလြန္အကၽြံသံုးလို႔ အာဏာသိမ္းမႈအထိ ေပၚေပါက္လာခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္မ်ဳိး အရင္တုန္းကလည္း ရိွခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ခ်တ္ခ်ိဳင္း ခၽြန္ဟာဗြန္ လက္ထက္မွာ အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္း အဂတိလိုက္စားမႈေတြ ၾကီးမားလြန္းလို႔ စစ္တပ္ရဲ႕ အာဏာသိမ္းမႈ ေပၚေပါက္ခဲ့ရဖူးပါတယ္။
အခုတခါ မစၥတာ ထပ္ဆင္ လက္ထက္မွာလည္း ဒီလို အဂတိလိုက္စားမႈေတြေၾကာင့္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ အာဏာသိမ္းမႈေတြ ေပၚေပါက္လာၿပီး မစၥတာ ထပ္ဆင္ကို တရားစြဲဆိုတဲ့ အဆင့္အထိ ေရာက္ခဲ့တာပါ။
ဒီလို သူပိုင္ဆိုင္တဲ့ ေငြေၾကးေတြကို သိမ္းယူဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္တဲ့အျပင္ သူအာဏာရိွစဥ္က ဘ႑ာေရးဝန္ၾကီးဌာနပိုင္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕လည္က ေျမကြက္တကြက္ကိုလည္း သူ႔ရဲ႕ဇနီးကို ေရာင္းခ်မႈမွာ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ အာဏာကို အလြဲသံုးစားလုပ္တယ္ဆိုတဲ့ ျပစ္မႈထင္ရွားတဲ့အတြက္ ေထာင္ဒဏ္ ၂ ႏွစ္ခ်မွတ္ျခင္း ခံထားရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မစၥတာ ထပ္ဆင္ကေတာ့ ဒီေထာင္ဒဏ္ေတြကို တိမ္းေရွာင္ဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံျခားမွာ သြားေရာက္ေနထိုင္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
မစၥတာ ထပ္ဆင္ကို ကိုယ္က်ဳိးရွာ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ဳိးအျဖစ္ ထိုင္းႏိုင္ငံ တရားေရးစနစ္ကေန အျပစ္ေပး အေရးယူလိုက္တာဟာ ႏိုင္ငံေရးစနစ္တရပ္ ခိုင္မာဖို႔အတြက္ အေရးၾကီးလွပါတယ္။ က်င့္ဝတ္သိကၡာနဲ႔ မညီတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားတိုင္းဟာ အာဏာရလာတာနဲ႔ တၿပိဳင္ထဲ အာဏာကို အလြဲသံုးစားလုပ္ၿပီး ကိုယ္က်ဳိးရွာတတ္ေလ့ ရိွပါတယ္။ ဒီလို ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ဳိးကို လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက ဖယ္ထုတ္ဖို႔ ခိုင္မာတဲ့ တရားေရးမ႑ိဳင္၊ ဥပေဒျပဳေရး မ႑ိဳင္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ႑ိဳင္ေတြ လိုအပ္လွပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျပည္သူလူထုကလည္း ဒီလို ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ဳိးေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာၿပီး ဆန္႔က်င္ ကန္႔ကြက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
(စာေရးသူ ေက်ာ္လင္းဦးသည္ ထိုင္းႏုိင္ငံ ရမ္းခမ္းဟင္ တကၠသိုလ္မွ ႏုိင္ငံေရးသိပၸံ မဟာဘြဲ႔ကို ရရွိခဲ့သူ ျဖစ္သည္။
