ျမန္မာျပည္ အခ်ိန္

သတင္းသစ္မ်ားမတင္နုိင္တာကိုနားလည္ေပးႀကပါ။ C-Box လည္း ပိတ္ထားပါတယ္။

maandag 28 februari 2011

လႊတ္ေတာ္တက္ အမတ္

ကိုဝိုင္း တနလၤာေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၈ ရက္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ၁၈ နာရီ ၅၉ မိနစ္ .
ခ်င္းမိုင္(မဇၥ်ိမ)။ ။တေန႔၁ဝမိနစ္မွမိနစ္၂ဝ သ က်င္းပသည့္ ေနျပည္ေတာ္ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးမ်ားသို႔ တက္ေရာက္ေနသည့္အမတ္မ်ားကိုစားစရိတ္ႏွင့္ေနစရိတ္တို႔အတြက္ အစိုးရမွ ၾကိဳတင္ေငြတေန႔တေသာင္း ထုတ္ေပးသည္။
အမတ္တဦးအတြက္စားစရိတ္က်ပ္၅,ဝဝဝ၊တည္းခိုစရိတ္၂,ဝဝဝ၊ယာဥ္စီးခအပါအဝင္အေထြေထြ အသံုးစရိတ္ ၃,ဝဝဝ က်ပ္ ျဖစ္သည္။
ယင္းတို႔၏ ေန႔စဥ္ ေနထိုင္မႈပံုစံႏွင့္ အေျခအေနမ်ားကို သိရွိႏိုင္ရန္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အမတ္ႏွင့္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္အမတ္ တဦးစီကို မဇၥ်ိမ သတင္းေထာက္ ကိုဝိုင္းမွ ေမးျမန္းတင္ျပထားသည္။
                                 ....................................................................
လႊတ္ေတာ္ အေဆာက္အဦးေတြက သီးသန္႔စီလား။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အေဆာက္အဦးနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က တြဲလ်က္အေဆာင္ျဖစ္တယ္။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးတက္ၿပီးတာနဲ႔ ေန႔လည္ထမင္းစားဖို႔ဆိုရင္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ထဲကေန လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ျဖတ္ထြက္သြားတာနဲ႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ထမင္းစားေဆာင္ကို ေရာက္တယ္။
                                                                                  (Photo::MRTV)
အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္က သူ႔စားေသာက္ခန္းနဲ႔ သူ႔ဟာနဲ႔သူသပ္သပ္ရွိတယ္။ အဲဒီ အေဆာင္ သပ္သပ္ရဲ႕ ဘယ္၊ညာ မွာ ဒုသမၼတႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အိမ္ေတာ္ေတြ။ ေက်ာဘက္ထဲမွာ ေရးရာ အစည္းေဝးေဆာင္ အလံုး ၂ဝ ရွိတယ္။ လႊတ္ေတာ္ဝန္းက်င္မွာ အေဆာက္အဦး ၃၁ လံုးရွိတယ္။ သမၼတအိမ္ေတာ္ေရာေပါ့ဗ်ာ။
လႊတ္ေတာ္တခုလံုးကို ဝင္းခတ္ထားတယ္။ ဝင္ေပါက္က ႏွစ္ခုပဲ။ ဝင္းခတ္ထားတာ ေရက်ဳံး၊ ကုန္းက်ဳံးေတာင္ ရွိေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြင္းျပင္က်ယ္ေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ ညဘက္ဆို လင္းေနတာပဲ။ ဝင္းကေတာ့ ႏွစ္ထပ္ သံုးထပ္ရွိတယ္။ ပထမဆံုးရက္မွာကတည္းက ကိုယ္မဆိုင္တဲ့ေနရာ မသြားပါနဲ႔လို႔ နာယက,က ေျပာထားတာရွိေတာ့ က်န္တဲ့ေနရာေတြေတာ့ မေရာက္ဘူးဗ်။
က်ေနာ္တို႔ သြားရင္လည္းစာေသာက္ခန္း၊လဘက္ရည္ဆိုင္၊အိမ္သာေပါ့။လဘက္ရည္ဆိုင္ ကလည္း ထမင္းစားေသာက္ခန္းေတြရဲ႕ၾကားထဲမွာပဲခ်ထားေပးတယ္။သူ႔အခန္း,အခန္းေတြ ထဲမွာပဲေပါ့။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွာလဘက္ရည္ေသာက္တဲ့ေနရာ၂ ခန္းရွိတယ္။ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္မွာက်ေတာ့ တခန္းပဲ။

အေဆာင္ကေန လႊတ္ေတာ္ကို အသြား၊ အျပန္ လုပ္ရတဲ့ အဆင့္ဆင့္ပံုစံေလး သိခ်င္ပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔က စည္ပင္ဧည့္ရိပ္သာမွာေနတာကိုး။ လႊတ္ေတာ္ကိုေရာက္ဖို႔ ေလေအးေပးစက္တပ္ ကားေတြကို မိနစ္ ၂ဝ ေလာက္ စီးရတယ္။ ဝင္ေပါက္မွာဆို ေခ်ာင္းေလးတခုရွိတယ္။ သံတခါးက အျပင္မွာတခု အထဲမွာတခု။ အျပင္က ဘတ္စ္ကို အျပင္မွာရပ္ေပါ့ဗ်ာ။ ၿပီးရင္ တဖါလံုေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္။ ၿပီးရင္ အတြင္းေပါက္ၾကီး။ အဲဒီမွာလည္းတထပ္။ အဲဒီကေန မိနီဘတ္စ္ အေသးေလးေတြနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာ လႊတ္ေတာ္ေနရာ ေရာက္သြားတာေပါ့။
အစည္းအေဝးၿပီးရင္ ထမင္းစား။ ထမင္းစားၿပီးရင္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကို ျပန္လာခဲ့ရတယ္။ အဲဒီက်မွ ကားျပန္စီးရတယ္။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ေလွခါးအဆင္းမွာ ကားေတြရပ္ထား ၿပီးေတာ့မွ အျပင္ဂိတ္ဝအထိ အတြင္းကကားေတြက လိုက္ပို႔ေပးတယ္။ အျပင္ဂိတ္ဝေရာက္ရင္ က်ေနာ္တို႔တည္းခိုတဲ့ စည္ပင္တည္းခိုေဆာင္ကို လိုက္ပို႔ေပးတဲ့ ဘတ္စ္ကားၾကီး ၄ စီးနဲ႔ ကိုယ့္ကား နဲ႔ကိုယ္ တက္စီးၿပီး ျပန္ခဲ့ရတယ္။

လႊတ္ေတာ္ထဲမဝင္ခင္ စစ္ေဆးတဲ့ ပံုစံကေကာ ဘယ္လုိရွိပါသလဲ။
အစိုးရက ဖြဲ႔ေပးထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္ဝန္ထမ္းေတြကေန က်ေနာ္တို႔ဝင္လာၿပီဆိုရင္ မိုင္းရွာကိရိယာ ေတြနဲ႔ ရွာတယ္။ လႊတ္ေတာ္စိစစ္ေရးကဒ္ျပား ကိုယ့္နံပတ္ကို ကိုယ္ေျပာျပရတယ္။ ကဒ္ျပားမပါတဲ့ သူကို ဝင္ခြင့္မေပးဘူး။

ဆရာတို႔တည္းခိုေနတဲ့တည္းခိုရိပ္သာအေျခအေနနဲ႔အေဆာင္ပံုစံအေနအထားကဘယ္လိုရွိလဲ ခင္ဗ်ာ့။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကင္းေျခမ်ားတေကာင္ ရထားတယ္။ တထြာေက်ာ္တယ္။ နီညိဳညိဳ တုတ္တုတ္ၾကီး။ အထူက လက္မထက္ေတာင္ နည္းနည္းၾကီးခ်င္ေသးတယ္။ အကုန္လံုး လန္႔ေနတယ္။ အေဆာင္ေရွ႕က ကားသမားေတြ ဝိုင္း႐ိုက္ၿပီးေတာ့ အခုေနလွန္းထားတယ္။
ကိုယ့္ပါတီနဲ႔ ကိုယ့္အေဆာင္ သီးသန္႔။ တပါတီမွာ ၂ ေယာက္ေလာက္ပဲပါတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ တျခားပါတီနဲ႔ စုလိုက္တဲ့သေဘာလည္းရွိပါတယ္။ တသီးပုဂၢလတို႔ ဘာတို႔ဆို ေရာထားလိုက္တယ္။ အေဆာင္ေတြက တလံုးစီ၊ နံပတ္ ၁ ကေန ၂၉ အထိ။ တလံုးကို အခန္း ၈ခန္း။ တထပ္တိုက္ပု ေလးေတြ လုပ္ထားတယ္။ ေရွ႕မွာ ေကာ္ရစ္တာတခုရွိတယ္။ သစ္သားတံခါးတပ္ထားတယ္။ ျပဴတင္းေပါက္ေတြအားလံုးက မွန္ေတြကာထားၿပီး တ႐ုတ္ကပ္မဟုတ္တဲ့အတြက္ ျပဴတင္းေပါက္ကို ဖြင့္မွေလဝင္ေပါက္ရွိမယ္။ အခန္းထဲမွာ မ်က္ႏွာက်က္ပန္ကာ တလံုးရွိတယ္။ မီးေခ်ာင္းက၂ေခ်ာင္းရွိတယ္။အခန္းရဲ႕ဖြဲ႔စည္းပံုက ေပ၂ဝX၂၅ ေပ။ေရခ်ဳိးခန္းနဲ႔အိမ္သာနဲ႔ တြဲလ်က္ျဖစ္တယ္။ ေရခ်ဳိးခန္းက ၉ ေပပတ္လည္ေလာက္ရွိမယ္။ ေရခ်ဳိးခန္းထဲမွာ မ်က္ႏွာသစ္ဖို႔ ေရစင္ တခုရွိတယ္။ မွန္ တခ်ပ္ရွိတယ္။ ေရထည့္ၿပီးေတာ့ ခ်ဳိးဖို႔အတြက္ ၂ ေပေလာက္ရွည္ၿပီး အခ်င္းက တေပခြဲေလာက္ရွိတဲ့ ပလတ္စတစ္ပံုး တပံုးရွိတယ္။ ေရပန္းရွိတယ္။ သံုးလို႔မရဘူး။ ေနာက္ၿပီး ေရေတြက တခါတေလ နီေနလို႔ မ်က္ႏွာသစ္လို႔မရဘူး။ ေသာက္ေရနဲ႔ မ်က္ႏွာသစ္ရတယ္။
ေသာက္ေရက ၂ဝ လီတာ တပံုးကို ၈ဝဝ ေပးရပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာ ၄ဝဝ ေပးရတယ္။ ကားနဲ႔ လာျဖည့္တဲ့ေရဆိုရင္ ၃၅ဝ ေပးရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကားက ဒီအထဲထိ လာလို႔မရဘူး။ အေဆာင္ ဝင္းထဲမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ စည္ပင္အရာရွိေတြပိုင္တဲ့ ဆိုင္ေတြကပဲ ျပန္ဝယ္ရပါတယ္။

အားလပ္ရက္ေတြနဲ႔အစည္းအေဝးၿပီးခ်ိန္ေတြမွာေကာအပန္းေျဖနားေနဖို႔ဘာေတြ စီစဥ္ထားေပးလဲ။
ေရဒီယိုေတာင္မွ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ရွိေနလို႔ မရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ ဘာသတင္းမွ၊ ကမၻာၾကီးနဲ႔ ျပတ္ေနမယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ႐ုံးခန္းေတြမွာေတာ့ တီဗီရွိတယ္။ သြားၾကည့္လို႔ေတာ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္အခန္းနဲ႔ကိုယ္ပဲ ေနၾကတဲ့အတြက္ သြားမၾကည့္ၾကဘူး။
လစာခ်ီးျမႇင့္ေငြထဲမွာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္တဲ့၊ တိုင္းေဒသႀကီးနဲ႔ ျပည္နယ္အဆင့္တဲ့၊ စာအုပ္ထဲမွာပဲ ရွိတယ္။ ငါတို႔အဆင့္ ေပ်ာက္ေနၿပီလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ပဲ ခံစားလိုက္ရတယ္။

ဆရာတို႔အတြက္ လံုၿခံဳေရးေကာ ဘာေတြေဆာင္ရြက္ထားေပးလဲ။
လံုၿခံဳေရးလို႔ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လံုၿခံဳေရးက ဘာကို လံုၿခံဳတာလည္း။ သူတို႔က က်ေနာ္တို႔ကို ေန႔ညမျပတ္နဲ႔ ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ ၾကည့္ေနတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေပါက္မွာေတာ့ ရဲေတြေစာင့္ေနတယ္။ အဲဒီရဲေတြသည္ က်ေနာ္တို႔ အဝင္အထြက္မွာ က်ေနာ္တို႔ကိုပဲ စစ္ေဆးေရး လုပ္ေနတယ္။ အိပ္ေဆာင္ေတြကို ညေရးညတာ လံုၿခံဳေရးလိုက္ပတ္ၾကည့္တာ မရွိဘူး။ ဝတ္စံုဝတ္ထားတယ္။ လက္နက္ေတာ့မပါဘူး။ ရဲနက္ျပာမ်ဳိးေတြေပါ့။ အေဆာင္နံပတ္ ၁၃ က သူတို႔ရဲ႕အေဆာင္။ သူတို႔ဆိုင္ကယ္ေတြေတာ့ ေရွ႕မွာ ၄-၅ စီးေတာ့ေတြ႔တယ္။ ဂိတ္မွာေတာ့ ၃-၄ ေယာက္ အၿမဲတမ္းေစာင့္တယ္။ မီဒီယာေတြလည္း လာလို႔မရပါဘူး။ ဧည့္သည္ဆိုရင္ စာရင္းေပးရတယ္။ ႐ုံးခန္းထဲမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ေစာင့္ရတယ္။ အဲဒီမွာ စကားေျပာၿပီးျပန္ အဲဒီလိုမ်ဳိးေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ေနတဲ့ အေဆာင္ေတြကို ဝင္းခတ္ထားၿပီး အဝင္အထြက္ တေပါက္တည္းပါ။

အမတ္အခ်င္းခ်င္းေကာစည္းေဝးတိုင္ပင္ခြင့္တို႔လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေျပာဆိုေဆြးေႏြးခြင့္ ရပါသလား။
အခမ္းအနားလုပ္မယ္။ စကားစုေျပာခ်င္တယ္ဆိုရင္ သူတို႔ကို တရက္ႀကိဳေျပာပါ။ သူတို႔ ခန္းမ စီစဥ္ ေပးမယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွသြားၿပီး အဲဒီမွာမလုပ္ဘူး။ ေျပာတာကနည္းနည္း။ သူတို႔မွတ္တာက မ်ားမ်ားျဖစ္ေနမွာစိုးလို႔။ ကိုယ့္ဟာကို အလ်ဥ္းသင့္သလိုပဲ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း စကားေျပာရင္ ေျပာမယ္။ လဘက္ရည္ဆိုင္မွာ ေျပာခ်င္ေျပာမယ္။ အခန္းတခန္းမွာ ၄-၅ ေယာက္ စုေျပာခ်င္ ေျပာမယ္။ အေဆာင္မွာေတာ့ ပထမေတာ့ ေျပာတာေပါ့ဗ်ာ ည ၁ဝ နာရီ ထက္ ေနာက္မက်နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ ခုက်ေတာ့လည္း ၁၂ နာရီ၊ ၁ နာရီ ေရာက္ေနတာပဲ။ ဘာမွေတာ့ မေျပာေသးပါဘူး။

ေန႔စဥ္စားေသာက္ရတဲ့ ပံုစံေကာ သိပါရေစခင္ဗ်ာ့။
ႀကိဳက္သလိုေတာ့ စားလို႔ရတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ လႊတ္ေတာ္မွာ ဘူေဖး ေကၽြးတဲ့ဟာက်၊ တရက္ ႏွစ္ရက္ဆို က်ေနာ္တို႔ မၿမိန္ေတာ့ဘူးဗ်။ ဆီးခ်ဳိသမားေတြလည္း စားလို႔ရေအာင္ဆိုေတာ့ အငန္ေတြအစပ္ေတြ စားခ်င္ေတာ့ မပါဘူးေလ။ အျပင္မွာက်ေတာ့ ငါးပိ၊ တို႔စရာေတြ စားလို႔ရတာေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ႏွစ္ႀကိမ္ပဲစားပါတယ္။ ၁၂ နာရီတႀကိမ္၊ ညေန တႀကိမ္၊ မနက္ပိုင္းက်ေတာ့ အသီးေလးတခုခုနဲ႔ ၿပီးသြားတာပါပဲ။တနပ္ကို၂,၀၀၀ ေပးေပါ့။ လက္မွတ္ဝယ္ ေပါ့။ အဲဒီလက္မွတ္ျပလိုက္ရင္ အခန္းထဲဝင္။ ႀကိဳက္တာစားေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ကို စားဖို႔ဆိုၿပီး တေန႔ ၅,ဝဝဝ ေပးထားတယ္ေလ။ ဟင္းက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပါ,ပါတယ္။ ဟင္းအေလးဆိုရင္ ၄ မ်ဳိး ေလာက္ပါတယ္။ အေၾကာ္၊အသုပ္ ၃ မ်ဳိးဆိုေတာ့ ၇ မ်ဳိးေလာက္ေပါ့။ အခ်ဳိပြဲဆို တေန႔နဲ႔တေန႔ မတူေအာင္ေတာ့ လုပ္ထားေပးတယ္။ အသီးအႏွံဆိုလည္း ၃ မ်ဳိးေလာက္ပါတယ္။ဝက္သားေတာ့ေန႔တိုင္းပါတယ္။ၾကက္သားကေတာ့ ဒီမွာ ၾကက္ငွက္တုတ္ေကြးျဖစ္ေတာ့ မေတြ႔တာၾကာၿပီ။ ဒီေန႔မနက္ပဲ ၾကက္သားဟင္းေတြ႔တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စုေန႔က ၾကက္သားဒန္ေပါက္ ေကၽြးတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ေကၽြးသြားတာေလ။
မနက္ပိုင္းကေတာ့က်ေနာ္တို႔ေနတဲ့အေဆာင္ေနရာမွာႀကိဳက္တာဝယ္စားပဲ။စည္ပင္မိသားစုေတြ ဖြင့္ထားတဲ့ဆိုင္ေတြေပါ့။ နန္းႀကီးသုပ္၊ေခါက္ဆြဲ၊ထမင္းသုပ္ ဘာညာ အစံုရတယ္။ ကရင္ဆိုင္ ဆိုရင္ တာလေဘာ့၊ ကခ်င္ဆိုင္ဆိုရင္ ေခါင္ရည္ ေသာက္လို႔ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ဗိုလ္ၾကီးအဆင့္ေလာက္ ေထာင္ထားတာ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။
အေဆာင္မွာေတာ့ စားဖိုေဆာင္ မရွိဘူး။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္ျခမ္းက အျပင္လူေတြ တည္းလို႔ရတဲ့ အေဆာင္ေတြေပါ့။ သတင္းေထာက္ေတြ၊ မိသားစုေတြေပါ့။

အဝတ္ေတြေလွ်ာ္ဖို႔ေကာ ဘယ္လုိစီစဥ္ေပးလဲ၊ ကြန္ပ်ဴတာေကာ သံုးလို႔ရလား။
ဒိုဘီအပ္လို႔ရတယ္။ ပင္မအေဆာင္မွာေလ။ က်ေနာ္တို႔ checkoutလုပ္တဲ့ အေဆာင္သပ္သပ္ဆိုတာ ရွိတယ္။ စည္ပင္ရိပ္သာမွာပဲ။ အဲဒီမွာ ကြန္ျပဴတာေတြ ထားထားတယ္။ အင္တာနက္ ေတာ့မရွိဘူး။ အဲဒီမွာ ဒိုဘီအပ္ခ်င္လည္း အပ္။ စကားေျပာခ်င္လည္း ေျပာေပါ့။ ေလွ်ာက္လည္ခ်င္ရင္ ကားစီစဥ္ေပးပါေျပာလည္း သူလုပ္ေပးတာပဲ။ မိတၱဴကူးခ်င္လည္း ကူးလို႔ရတယ္။ ဒိုဘီက အက်ၤီတထည္ ၂ဝဝ၊ ပုဆိုးလည္း ၂ဝဝ ပဲ။ မနက္ကမွ ေရက နည္းနည္းျပန္နီသြားတယ္။

ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးအမတ္ေတြနဲ႔ေကာ အတူတူေနရတာလား။
ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးေတြကက်ေနာ္တို႔ဆီမွာမရွိဘူး။လယ္ေဝးမွာလို႔ေျပာတယ္။ေခါင္တယ္ေျပာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ေနတာက အေဆာင္ ၁ ကေန ၂၉ အထိလံုး ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးနဲ႔ စစ္တပ္မပါ က်န္တဲ့ အမတ္ေတြပဲေပါ့။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးေတြက်ေတာ့ အဆင္မေျပဘူးလို႔ ေျပာတယ္။သူတို႔အျပင္မွ မထြက္ရတာ။ စားေသာက္ဆိုင္ထဲမွာ ထမင္းေၾကာ္ဆို မုန္းေလာက္ေအာင္ပဲ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ စစ္တပ္အမတ္ေတြကေတာ့ Mount Pleasant ဟိုတယ္နားေလာက္မွာရွိတဲ့ ေတာင္ေျခမွာလို႔ ထင္တာပဲ။

အေဆာင္တခုနဲ႔ တခု ကူးလို႔ရလားခင္ဗ်ာ့

က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ ရပါတယ္။





Geen opmerkingen: